Foto AP

In Nederland leven we momenteel in een ‘onrustig cao-seizoen’, zo was gisteren te lezen op dit weblog. Al maandenlang horen we over stakende schoonmakers, vuilnismannen, gemeente-ambtenaren en afgebroken cao-onderhandelingen bij KPN  of de Rabobank.Vandaag bleek ook dat de staking van de Rotterdamse havenarbeiders doorgaat.

De situatie is vaak vergelijkbaar: de werkgever wil de ‘nullijn’ vasthouden (geen loonstijging), terwijl de bonden loonsverhoging eisen. Beide partijen geven nauwelijks iets toe. Met een staking als resultaat.

Nederland staat daar overigens niet alleen in. In de luchtvaartindustrie, onder Britse ambtenaren, overal in Griekenland, en zelfs onder de toch niet slecht betaalde Spaanse profvoetballers wordt gestaakt of dreigen stakingen. Ook hier hetzelfde patroon: bezuinigingen als oorzaak.

Toch zijn er ook stakingen waar hele andere redenen aan ten grondslag kunnen liggen. Het niet mogen drinken van bier, bijvoorbeeld. Om maar eens wat te noemen.

Lees verder

Stakende schoonmakers: puinhoop op Utrecht CS

Wat is er toch aan de hand? We hadden al stakende schoonmakers, vuilnismannen en de ambtenaren. En vanochtend kwam daar nog een vierde groep bij. Vakbond FNV Bondgenoten maakte bekend een „reeks van korte stakingen” te gaan houden in de Rotterdamse haven door  werknemers van containeroverslagbedrijf ECT.

Tel daarbij op dat het aantal cao-onderhandelingen dat voor het bereiken  van een akkoord wordt afgebroken naar recordhoogte stijgt en er is een duidelijke conclusie te trekken: we leven in een onrustig cao-seizoen.

En dat betekent veel voor ons allemaal. Gisteren maakte het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) bekend dat een kwart van de werknemers die onder een cao vallen (80 tot 85  procent van alle werkenden) het zonder nieuwe cao moet doen.  Dat betekent dat honderdduizenden werknemers hun salaris op basis van hun oude, verlopen cao’s krijgen uitbetaald.

De oorzaak is bekend: bezuinigingen door de crisis, maar mogen de werknemers hier wel op deze manier het slachtoffer van worden? De vakbonden lijken gefrustreerd: de werkgevers houden in veel gevallen vast aan de nullijn (het bevriezen van lonen). Deskundigen spreken van ‘polarisatie op de arbeidsmarkt’. Werkgevers en werknemers staan lijnrecht tegenover elkaar.

Hoe beleven jullie dit? Zien we de bezuinigingen terug bij onze werkgevers? En hoe wordt ermee omgegaan op de werkvloer? Is er begrip, of eerder spanning?

Vanaf vandaag start nrc.next een nieuwe rubriek op de loopbaanpagina in de krant, nadat we vorige week na 103 afleveringen afscheid namen van de carrièremeetlat.

In deze rubriek geven we elke week een spoedcursus hoe beter te worden in je werk. In de eerste aflevering staat de vraag ‘Hoe werk je efficiënter?’ centraal.

Een aantal tips:

• Orden je e-mail: kijk niet de hele dag naar je inbox, maar verwerk je mail in blokken. Liefst twee per dag. En sorteer je mail op onderwerp, nooit op naam.
• Maak een to-do-lijst, maar wel voor lange termijn (minimaal een week). Elke ochtend een nieuw lijstje leidt te veel tot kortetermijnplanning.
• Ruim je bureau op: een bureau wordt vaak als reminder gebruikt, dat leidt af. Een opgeruimd bureau verhoogt de concentratie.
• Maak afspraken concreet: zeg nooit ‘we bellen in de loop van volgende week’, maar gebruik concrete tijdstippen en een agenda om dit bij te houden.

Trainingsbureau Missing Link heeft een efficiencytest ontwikkeld waar zelf te zien is hoe efficiënt je zelf werkt. De test is hier terug te vinden.

Mocht het allemaal nog wel wat efficiënter kunnen, wellicht dat bovenstaande tips uitkomst kunnen bieden. Wat denken jullie, werkt het?  En tegen welke problemen lopen jullie aan op het gebied van efficiënt werken?

Volgende week verschijnt er een nieuwe cursus, en daarvoor willen we jullie graag het onderwerp laten bepalen. Denk aan: hoe word ik gemotiveerd op het werk, hoe word ik geliefd of presentabel? Aan jullie de keuze. Wij zoeken het uit.

Ziet u het voor u: vier Duitse bejaarden van 60 tot 80 jaar knevelen hun financiële adviseur met tape, gooien hem in hun kofferbak en breken twee van zijn ribben. Na een urenlange autorit gijzelen ze de man in een kelder, waar ze hem dwingen om 2,5 miljoen euro verloren beleggingsgeld contant terug te geven. Maar de adviseur is weer te slim. Hij frummelt een noodoproep bij een fax aan zijn Zwitserse bank. De politie kan hem bevrijden.

Afgelopen week werden deze vier bejaarde kidnappers veroordeeld, twee ervan tot jaren celstraf.

Ach, hadden ze maar geen gekke dingen met hun pensioengeld gedaan. Lees verder

We moeten met z’n allen meer zelf gaan betalen. Dat is de belangrijkste conclusie bij vrijwel alle bezuinigingsvarianten die de daarvoor ingestelde twintig ambtelijke werkgroepen hebben voorgesteld.

Bekijk hier een overzicht van alle voorstellen van de werkgroepen, per sector: wonen, zorg, onderwijs, arbeidsmarkt, kinderen, mobiliteit en overheid.

Zoals verwacht wordt de hypotheekrente ter discussie gesteld en moet het eigen risico omhoog, maar de werkgroepen komen ook met een aantal opvallende maatregelen. Zo zou bijvoorbeeld iedereen die naar de huisarts gaat voortaan bij binnenkomst vijf euro moeten afrekenen, om zo de toenemende kosten van de zorg beter beheersbaar te maken.

Studenten krijgen het flink voor de kiezen: geen gratis reizen meer met de OV-jaarkaart (alleen nog met korting), hoger collegegeld en een hervorming van het studiefinancieringsstelsel. Onderwijsorganisaties hebben al zeer afwijzend gereageerd op de plannen.

Discussieer vanmiddag om 16.00 op deze plek mee met economieredacteur Maarten Schinkel over de bezuinigingsplannen

Er sluimert een conflict tussen de generaties. Of het nu gaat om huisvesting,  pensioen of arbeidsmarkt – de lusten en lasten zijn oneerlijk verdeeld.

Dat zegt Martin Pikaart, zzp’er (zelfstandige zonder personeel) en voorzitter van Alternatief Voor Vakbond (AVV)- een jonge bond voor zelfstandigen, jongeren, vrouwen en migranten. „Jongeren krijgen steeds minder sociale bescherming, terwijl ouderen riante regelingen hebben”, aldus Pikaart afgelopen week.

Zo is de rekening voor de superluxe regeling voor vervroegd uittreden, die de bonden na de  demonstratie op het Museumplein in 2004 in de wacht sleepten, voor het grootste deel bij de jongeren gelegd. Zij moeten er twintig jaar voor betalen, tot 2023. Dat stak Pikaart, en hij richtte samen met een  aantal andere jonge academici een eigen vakbond op.

Daarmee timmer Pikaart net als zijn voorganger Mei Li Vos (PvdA) flink aan de weg. En diverse politieke partijen pakken intussen de thema’s van Pikaart en Vos op.

Lees verder

Vandaag staat in nrc.next een afsluitend verhaal over de rubriek de carrièremeetlat. Freelance journalist Tobias Reijngoud maakte  ruim vijftig afleveringen van de rubriek, waarin oud-studiegenoten vertellen over hun verschillend verlopen carrière. ,,Wat me het meest opviel was het taboe op het spreken over salaris.”

Anneke Jakobs verdiende haar geld op een opvallende manier. Ze zaagde een antieke, eettafelstoel in 1.727 dunne plakjes en verkocht die plakjes via haar website voor vijf euro per stuk. Samen met nog een paar andere activiteiten leverde haar 600 euro per maand op.

Ik interviewde Anneke in juni vorig jaar voor de carrièremeetlat. Wat me vooral opviel bij het zoeken naar mensen voor de meetlat was het taboe op het noemen van het salaris. Hoe lager het salaris, hoe opener men er blijkbaar over is.

Lees verder

92 procent van de jonge, hoogopgeleide vrouwen werkt

Jonge hoogopgeleide vrouwen werken minder vaak dan mannen, ondanks dat vrouwen beter geschoold zijn. Dat blijkt uit de vandaag gepresenteerde Landelijke Jeugdmonitor van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Het aantal hogeropgeleiden neemt al jaren toe, maar pas sinds kort zijn vrouwen op universiteiten en hogescholen in de meerderheid. In het studiejaar 2008-2009 volgden 152.000 vrouwen een hbo-opleiding en 87.000 een universitaire studie.

Tegelijkertijd deden 133.000 mannen een hbo-opleiding en studeerden 76.000 mannen aan de universiteit.  Uit het onderzoek blijkt dat  92 procent van de jonge, hoogopgeleide vrouwen, en 96 procent van de mannen op de arbeidsmarkt actief is.

Vrouwen zijn dus hoger opgeleid, maar werken minder. De meeste hoogopgeleide vrouwen die niet werken doen dit omdat ze kiezen voor ‘zorgtaken’ (het gezin), blijkt uit de CBS-cijfers.

Lees verder

Onze medici kunnen vetribbels wegzuigen, een nieuwe lever implanteren, en oogleden, wangen en billen verjongen. Dokters weten hoe je astma onderdrukt, suikerziekte beheersbaar maakt en griepvirussen bestrijdt. Psychiaters bieden pillen die depressies smoren, agressie indammen, zenuwen bedaren of lust opwekken. Dan moet er toch ook iets tegen beleggingsonzekerheid zijn?

De Amerikaanse hersenonderzoeker Brian Knutson beloofde uiterlijk in 2008 met zo’n beursmedicijn te komen. Zijn wonderpil zou angst en hebzucht reguleren. Na inname kon je volledig rationeel, op precies de juiste momenten, in en uit de effecten stappen. Rijk worden zou een eitje zijn.
Het is verdacht stil rond die pil. Beleggers piekeren en dubben als vanouds. Wat doet de Amerikaanse dollar in 2011? Hoe duur wordt goud, olie of koper? Moet je beleggen in China of India? Of in staatsobligaties? Waar is je geld inflatieproof?

Lees verder

De eerdere prognoses over ontslagen bij advocatenkantoren zijn waarheid gebleken. Vandaag werd bekend dat de grote advocatenkantoren vorig jaar als gevolg van de crisis in aantallen zijn gekrompen. Bij veel van de grote kantoren is het aantal advocaten met tien tot twintig procent gedaald.

Het totale aantal advocaten is het afgelopen jaar nog wel gegroeid met 2,5 procent tot 15.938. De Brauw Blackstone Westbroek is de grootste met 281 advocaten in dienst. Nauta Dutilh is gezakt naar plek twee.

Vooral de kantoren die zich bezig houden met fusies en overnames, hebben het door de crisis moeilijk. In verschillende kantoren moesten de partners geld bijstorten zodat het kantoor het hoofd boven water kan houden.

En kantoren pasten zelfs een opvallende vorm van werktijdverkorting toe. Bij kantoor Norton Rose konden werknemers drie maanden met sabbatical, tegen één maand salaris. Als bezuiniging.