De Romeinse keizer Nero liet tijdens een feestmaal vier leeuwen op zijn gasten los. Hij vermaakte zich kostelijk toen hij zag hoe iedereen schreeuwde, vluchtte of zich radeloos verborg. Toen alle genodigden achter zuilen en onder tafels lagen, bekende Nero triomfantelijk dat de dieren tanden noch klauwen bezaten. Voorzichtig kroop de meute tevoorschijn, geschokt en beschaamd zich zo op stang te hebben laten jagen.

Dat was tweeduizend jaar geleden. Maar het gebeurt ook nog vandaag. Neem deze kredietcrisis. Elk berichtje over de euro, pensioen, banken, inflatie, rentestand of staatsschuld jaagt hordes mensen gillend de gordijnen in. Beleggingsgoeroes en -experts vermaken zich daar kostelijk mee. Eindeloos herhalen ze tips en waarschuwingen die hun handel bevorderen, terwijl angstige spaarders en beleggers denken dat het welgemeende adviezen zijn.

Dat gebeurt veel bij het modieuze beleggen in goud(staven). Als echte Nero’s verspreiden diverse zelfbenoemde deskundigen bangmakende nieuwsbrieven die oproepen geld in goud te steken. Daar zou het veilig zijn voor de aanstaande hyperinflatie, de volgende kredietcrisis en de ineenstorting van ons economisch systeem.

Ik krijg er paniekerige mails over, zoals: „Ik ben 62 jaar en leef van een zeer bescheiden pensioeninkomen en wat spaargeld. Ik kan me niet veroorloven dat de koopkracht van mijn geld drastisch daalt. Zal ik goud kopen? En bij wie?”

Lees verder

De consument beknibbelt. Vandaar al die discountsupers, budgethotels en op prijzen concurrerende notarissen. Maar hoe zit het met de geldbranche? Zijn er al budgetbanken, prijsstuntende vermogensbeheerders, discountbeleggingsinstellingen of low-costverzekeraars?

Jazeker. Al flink wat financiële aanbieders werken tegen minimale, transparante kosten. Dat kan u jaarlijks duizenden euro’s schelen. Misschien zelfs meer. De echte budgetaanbieders bieden opvallend vaak nuttige producten. Meer kwaliteit voor minder geld dus. Wat wil een consument nog meer?

Het financiële stunten begon ooit met de online brokers. Via een internetbroker kunt u, vanachter uw pc’tje, voordelig effecten aan- en verkopen op de aandelenbeurs. Momenteel lijken Lynx en Todays Brokers het goedkoopste voor langetermijnbeleggers. Zij rekenen geen bewaarloon. Dat bespaart zo’n 0,2 procent per jaar.

Ook budgetverzekeren bestaat.

Lees verder

Onze medici kunnen vetribbels wegzuigen, een nieuwe lever implanteren, en oogleden, wangen en billen verjongen. Dokters weten hoe je astma onderdrukt, suikerziekte beheersbaar maakt en griepvirussen bestrijdt. Psychiaters bieden pillen die depressies smoren, agressie indammen, zenuwen bedaren of lust opwekken. Dan moet er toch ook iets tegen beleggingsonzekerheid zijn?

De Amerikaanse hersenonderzoeker Brian Knutson beloofde uiterlijk in 2008 met zo’n beursmedicijn te komen. Zijn wonderpil zou angst en hebzucht reguleren. Na inname kon je volledig rationeel, op precies de juiste momenten, in en uit de effecten stappen. Rijk worden zou een eitje zijn.
Het is verdacht stil rond die pil. Beleggers piekeren en dubben als vanouds. Wat doet de Amerikaanse dollar in 2011? Hoe duur wordt goud, olie of koper? Moet je beleggen in China of India? Of in staatsobligaties? Waar is je geld inflatieproof?

Lees verder

Foto AP

Geld en emotie gaan niet goed samen. De financiële crisis heeft Nederlanders kopschuw gemaakt voor beleggen en heeft het sparen, ondanks de relatief lage rente en de sterk gestegen AEX-index in 2009, weer in populariteit doen stijgen. Hoewel dit gedrag zeer begrijpelijk is voor de korte termijn, kan het nogal rampzalig uitpakken als het gaat om pensioen.

Uit een onderzoek van de Vereniging van Bedrijfspensioenfondsen (VB) is gebleken dat Nederlanders vinden dat de bedrijfspensioenfondsen het geld op een spaarrekening moeten zetten en niet meer moeten beleggen. 37% van de ondervraagden vindt het zelfs schandalig dat er belegd wordt (overigens is ook 37%  het niet eens met deze stelling). Opvallend is dat bij de vrouwelijke ondervraagden 49% het schandalig vindt (mannen 25%, ook dit is bekend, vrouwen zijn veel risicomijdender dan mannen).

Pensioen gaat over de echt lange termijn en alle onderzoeken wijzen uit dat voor termijnen van 20 jaar en langer beleggen meer oplevert dan sparen, zeker als ook de desastreuze werking van inflatie op spaargeld wordt meegenomen.

De VB heeft er een onthullend grafiekje bijgesloten. Lees verder

Nederland is een rijk land. Haar waarde wordt op 3.500 miljard geschat. De Nederlandse consument is rijk. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek is het vermogen van consumenten circa 2.100 miljard. In deze laatste week van 2009 kijken we naar ontwikkelingen binnen de 4 vermogenscomponenten: eigen huis, pensioen, spaargeld en beleggingen. Vandaag de laatste in de serie: beleggingen.

Eind 2008 bezatten de huishoudens voor 222 miljard euro aan aandelen en obligaties. In 1990 was dit nog maar slechts 118 miljard. Het overgrote deel van de 222 miljard zijn beleggingen die vast liggen in het kader van de aflossing van de hypotheek en opbouw pensioen. Volgens De Nederlandsche Bank waren de ‘vrije’ beleggingen van Nederlanders eind 2008 77 miljard. Het spreekt voor zich dat het effectenbezit zeer gevoelig is voor ontwikkelingen op de beurs.

Lees verder

Nederland is een rijk land. Haar waarde wordt op 3.500 miljard geschat. De Nederlandse consument is rijk. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek is het vermogen van consumenten circa  2.100 miljard. In deze laatste week van 2009 kijken we naar ontwikkelingen binnen de 4 vermogenscomponenten: eigen huis, pensioen, spaargeld en beleggingen. Vandaag het pensioen.

Nederland is koploper sparen voor de oudedag en dan met name ‘verplicht’ sparen voor later. Pensioenfondsen bezitten circa 600 miljard euro. Daarnaast staat er ook nog eens bijna 250 miljard bij verzekeraars in de vorm van levensverzekeringen (circa 50% zijn verplichte collectieve pensioenverzekeringen). In 2009 lag ons pensioensysteem even onder vuur omdat door de gedaalde beurskoersen de dekkingsgraad (dat is de mate waarin pensioenfondsen in de toekomst pensioenen kunnen blijven uitkeren) beneden de 100% kwam te liggen. Inmiddels zijn de beurzen weer opgekrabbeld en is dit gevaar even geweken.

Lees verder

De markt voor scheepsfinancieringen is door een verruiming van de fiscale regels plotseling weer geopend. Na de scheeps-cv, is er nu de scheepsmaatschap. TrosRadar heeft er in haar uitzending van 30 november  aandacht aan besteed.

De scheeps-cv’s waren populair als het gevolg van fiscaliteit. Door de crisis zijn veel van deze cv’s in zwaar weer terechtgekomen, waarbij  verliezen voor beleggers zeker niet uitgesloten zijn en een veelvoud van het fiscale voordeel kunnen bedragen.

Als er ergens een fiscaal voordeel te behalen is, dan weet je zeker dat de aanbieders over elkaar heen tuimelen (zie hier alle aanbieders).

Wie kan zich beter verre houden van de scheepsmaatschap?

Wel of niet investeren in scheepsbouw?

Lees verder

Productontwikkelaars van banken en verzekeraars zijn buitengewoon hardleers. Terwijl iedereen roept dat producten eenvoudiger en transparanter moeten zijn en de toezichthouder AFM zinspeelt op een grotere betrokkenheid van de toezichthouder in het productontwikkelingsproces, lijkt de aanval geopend op een van de meest eenvoudige beleggingsproducten, namelijk de tracker.

Er wordt blijkbaar te weinig verdiend aan dit product en dan maken de banken het product ingewikkeld en diffuus. Lees verder

VVD-coryfee Hans Wiegel.

In de financiële wereld is geen begrip meer gebruikt en misbruikt dan het woord ‘garantie‘. Je kan geen website aanklikken of brochure openslaan of banken en verzekeraars schermen ergens met het feit dat er iets wordt gegarandeerd.

Helaas zijn er weinig echte garanties. Hoed u met name voor producten waarbij bekende Nederlanders u gaan verleiden tot aankoop van een product. Ik moest hier aan denken toen de Bouwhuis groep financiële problemen kreeg, terwijl VVD-coryfee Wiegel ons op het hart drukte dat ‘een rendement van 9 procent is gegarandeerd’.

Wat valt er over het begrip garantie te zeggen? Lees verder

In dit blog is de afgelopen dagen aandacht gegeven aan spaarrekeningen (ABN Amro AEX-sparen) en beleggingsrekeningen (RBS royal obligaties), waarbij de rente/coupon afhankelijk is van de stand van de AEX-index.

Terecht merkt Erica Verdegaal in haar blog van 28 november op dat sommige spaarrekeningen voor de argeloze consument niet zijn wat ze pretenderen te zijn. Het AEX-sparen van ABN Amro biedt een maximale rente van 7 procent en een minimale rente van 0 procent.

De spaarekening Rentemaxx van Robeco maakt het echter wel heel bont. Lees verder