Vandaag bekend geworden.

De oud-topman van BP, Tony Hayward, die van het mega olielek en het daaruit resulterende verlies van 13 miljard euro, krijgt bij zijn vertrek 1,25 miljoen euro mee en een pensioenpot van ruim 13 miljoen euro. Daarbij mag hij, als de beurswaarde van BP herstelt, aanspraak maken op aandelen in BP die miljoenen waard kunnen worden. Hayward is ontslagen om zijn onvermogen het olielek op te lossen. Hij wordt opgevolgd door Bob Dudley, de eerste Amerikaan die leiding zal geven aan BP.

Tony Hayward. Foto AP / Patrick Semansky

Ik dacht, ik schrijf het even op, en dan kunnen jullie er zelf even mee doen wat jullie willen. Ik denk niks trouwens. Misschien dat een paar mensen ‘het is toch niet te geloven met die BP’ tegen hun scherm zullen roepen. Maar verder?

Of hoor jij misschien het aanzwellend rumoer van een snelgroeiende, verontwaardigde menigte die zich op jouw industrieterrein aan het verzamelen is en zich opmaakt voor een wereldwijde mars tegen alle wanpresterende zakkenvullers in het algemeen en Hayward in het bijzonder?

Lees verder

Illustratie Bas van der Schot

De bonus, Latijn voor ‘goed’, staat sinds het begin van de financiële crisis symbool voor alle kwaad. Grootste kritiekpunt is dat de bonus als recht wordt beschouwd.

Dat recht kwam pijnlijk aan de orde toen ING miljoenen uitdeelde aan 1.200 topmanagers, terwijl de bank net met staatssteun gered was. Wat hebben de managers dan voor ‘goeds’ gedaan om hun bonus te rechtvaardigen? Niet veel, gaf bestuursvoorzitter Jan Hommen toe. Hij stelde in een interview met de Volkskrant voor om voortaan alleen te belonen als het resultaat van de ING Groep in totaal positief is. Ook deed hij een “moreel appel” op zijn personeel om de bonus terug te storten.

Risico van het eigen belang

In het rapport Principes voor beheerst beloningsbeleid pleiten De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten voor een bonusregeling die “de integriteit en soliditeit van de financiële onderneming met een focus op de lange termijn belangen van de onderneming bevorderen”. Wat AFM en DNB bedoelen is dit: het najagen van het eigen belang, in de vorm van een bonus, daagt werknemers uit risico’s te nemen die niet in de eerste plaats het belang van de onderneming dienen. De ironie wil dat twee DNB-directeuren er middenin de crisis zelf vandoor gingen met vertrekbonussen van zes en zeven ton. Lees verder