Berichten met de tag ‘erica verdegaal’

Afgestempeld

Wordt u straks afgestempeld?

Dit gevreesde lot bedreigt 150.000 gepensioneerden en 550.000 (ex-)werknemers begin 2011. Afstempelen is het verlagen van (pensioen)aanspraken. Dit griezelige en unieke fenomeen eist De Nederlandsche Bank van zo’n veertien noodlijdende fondsen. Hun (toekomstige) uitkeringen moeten zo’n 1 tot 14 procent zakken. De telefoons van vakbonden en fondsen staan sindsdien roodgloeiend, politici doen verontwaardigd en het Alternatief voor Vakbond dreigt met rechtszaken.

De pensioenspaarder is boos en verward. 70 procent zoekt de schuld van de tegenvaller bij fondsbestuurders en de overheid, toont een peiling van de altijd alerte Maurice de Hond. Een fikse meerderheid meent dat er meer werknemers in de besturen moeten zitten. Dan zouden de reserves er stukken beter voorstaan. Dat laatste is twijfelachtig, maar de paniek is begrijpelijk. Meer dan de helft van de ondervraagden weet niet of hun uitkering afgestempeld wordt. Dat is geen wonder, want voor zijn 55ste verdiept vrijwel geen mens zich in zijn pensioen. Die onwetendheid maakt radeloos.

Protesteren helpt niet. U kunt niet scheiden van uw fonds, tenzij u ondernemer wordt of wisselt van branche of baan. Dat is vaak maar goed ook. Welke werknemer gaat tientallen jaren gedisciplineerd beleggen voor later? Zelfs slechte fondsen doen dat trouw, tegen een fractie van de kosten van de doorsnee individuele beleggingspolis.

Troost uzelf dus, want het kan altijd erger. Zoals bij de 750.000 werknemers die pensioen opbouwen in een beschikbare premieregeling. Hun inleg gaat, via hun werkgever, in een peperdure beleggingsverzekering, een woekerpolis dus. Op termijn blijft hun pensioenopbouw daardoor tientallen procenten achter bij dat van pensioenfondsen. Die voelen zich pas echt afgestempeld. Elk jaar weer.

Toch is er één ding waarover ik me zorgen maak.

Lees verder

Erica Verdegaal: wees geen kanonnenvoer

Het begrotingstekort, de vergrijzing en de slinkende gasbel zijn olie op het vuur voor de aanwakkerende generatiestrijd. Welke leeftijdsgroep gaat de bezuinigingen, pensioenen en stijgende zorgkosten betalen? Wie profiteerden er tot nu toe het meest? Tot vorige week waren babyboomers de kop-van-jut. Vijftigers en zestigers zouden dik geprofiteerd hebben van de naoorlogse welvaart plus geëxplodeerde huizenprijzen en nu op plezierjachten genieten van door hun collega’s gesubsidieerde pensioenen en vut.

Vorige week schoot het Centraal Planbureau de verguisde Zwitserlevengeneratie te hulp. De studie Vergrijzing Verdeeld toont dat juist de geboortejaren 1975 tot 1985 het meeste profiteren van overheidsgeld. Zij ontvangen levenslang jaarlijks 2.000 euro meer overheidsgeld dan zij betalen. Terwijl babyboomers en net geborenen het met jaarlijks 500 euro moeten doen.

De suggestie is duidelijk: dertigers en veertigers vangen het meest, en kunnen dus wat  inleveren. Maar cijfers bedriegen. De lichting 1975 tot 1985 zit er lang niet zo warm bij als hun ouders. Volgens het CBS is het gemiddelde vermogen van een huishouden met een hoofdkostwinner van 25 tot 45 jaar 93.000 euro, en dat van een gezin met een 45- tot  65-jarige kostwinner 248.000 euro.

De verklaring is simpel.

Lees verder

Erica Verdegaal: slordige spaarder

Kil, onvoorspelbaar en af en toe een maartse bui. Dat slaat op de afgelopen meimaand. Maar helaas ook op de huidige economie. Want kil denkt De Nederlandsche Bank over ons economisch herstel. En een koude douche bracht bankentopman Gerrit Zalm. Hij acht het „moeilijk haalbaar” dat de Staat de 30 miljard euro die het in Fortis en ABN Amro stak, geheel terugziet.

En wie betaalt de schade? Wij. Hoe? Dat bepalen toekomstige kabinetten en de toekomstige economie. Onzekerheid alom dus, ongeacht waarop u stemt. Dat maakt het hoog tijd om (nog) meer en slimmer te sparen, want voor echte zekerheden zorgt u zelf.

Sommige mensen haten sparen. De opbrengst zou minder zijn dan niks. Dat is onzin. Wie slim spaart, verdient risicoloos minimaal  2 procent bovenop de inflatie. Zorg wel dat uw spaargeld helemaal schuilt onder het depositogarantiestelsel. Dat geldt (voorlopig) als u maximaal een ton spaart per persoon per bank. Maar let op! Voor Argenta en Bank of Scotland gelden andere regels. Waak ook voor banken met verschillende handelsnamen. Het garantiestelsel geldt per totale bank. Dus per 1 juli één keer voor Fortis plus ABN Amro. En nu één keer voor bijvoorbeeld Ohra plus Delta Lloyd (zie www.vanspaarbankveranderen.nl/veiligheid).

Dan het beste spaarproduct.

Lees verder

Erica Verdegaal: u bent uw vijand

De financiële markten zijn voor een consument wat de Stille Oceaan is voor een drenkeling in een opblaasboot. Wind, weer, toeval en stroming bepalen zijn lot, of hij nu een eigen koers uitzet, driftig roeit of in paniek raakt. Maar wat is het moeilijk om dat niet te doen.

Ook burgers – hoe machteloos ook – willen iets met de kredietcrisis. Moet ik goudbaren kopen? Is grond een veilige belegging? Krijgen we hyperinflatie? Waarom moet ik aan de crisis meebetalen? Of schrijf toch eens hoe u de toekomst van de euro ziet.

Ik voorspel niets, omdat u daar niets aan heeft. Lees verder

Erica Verdegaal: budgetbankieren

De consument beknibbelt. Vandaar al die discountsupers, budgethotels en op prijzen concurrerende notarissen. Maar hoe zit het met de geldbranche? Zijn er al budgetbanken, prijsstuntende vermogensbeheerders, discountbeleggingsinstellingen of low-costverzekeraars?

Jazeker. Al flink wat financiële aanbieders werken tegen minimale, transparante kosten. Dat kan u jaarlijks duizenden euro’s schelen. Misschien zelfs meer. De echte budgetaanbieders bieden opvallend vaak nuttige producten. Meer kwaliteit voor minder geld dus. Wat wil een consument nog meer?

Het financiële stunten begon ooit met de online brokers. Via een internetbroker kunt u, vanachter uw pc’tje, voordelig effecten aan- en verkopen op de aandelenbeurs. Momenteel lijken Lynx en Todays Brokers het goedkoopste voor langetermijnbeleggers. Zij rekenen geen bewaarloon. Dat bespaart zo’n 0,2 procent per jaar.

Ook budgetverzekeren bestaat.

Lees verder

Erica Verdegaal: melk uw huis

Het woord ‘overwaarde’ verdient de hoofdprijs als meest misleidende term van de afgelopen decennia. Bij overwaarde is uw huis meer waard dan de hypotheekschuld.

Veel woningeigenaren worden daar onrustig van. Oorzaak: twintig jaar krediet- en hypotheekreclames veranderden de huisbezitter in een blinde woonconsument. Een woon-consument wil ‘overwaarde benutten’. Dat is extra lenen met je huis als onderpand. En of er nu een krediet- of landencrisis voorbij zeilt, de woonconsument blijft zijn huis zien als de goud spuwende wonderezel uit het sprookje van de gebroeders Grimm. Je roept ‘ezeltje strek je’ (lees: je volgt een hypotheek‘advies’) en je woning zou euro’s braken. Eindeloos en zonder risico.

Geloof niet in sprookjes.

Lees verder

Erica Verdegaal: winst voor golddiggers en ladykillers

Een simpel ‘ja’ tegen een ambtenaar van de burgerlijke stand kan een arme sloeber veranderen in een rijke stinkerd. En omgekeerd een kapitalist in een krapitalist. Dat gebeurt wanneer de partners geen huwelijkse voorwaarden overeenkwamen maar, net als zeven van de tien Nederlandse stellen, trouwen in gemeenschap van goederen, wat zelden aan te bevelen is.

Na het jawoord zijn de inkomsten en het vermogen ineens gemeenschappelijk, evenals de schulden en verplichtingen. Dat laatste kan een onverwachte tegenvaller zijn als bij een scheiding de boel wordt verdeeld. Die schaduwkant van de gemeenschap geldt ook voor een geregistreerd partnerschap.

Maar denk ook eens aan de zonzijde van een gemeenschap.

Lees verder

Erica Verdegaal: geen gezeik, iedereen rijk

Onze medici kunnen vetribbels wegzuigen, een nieuwe lever implanteren, en oogleden, wangen en billen verjongen. Dokters weten hoe je astma onderdrukt, suikerziekte beheersbaar maakt en griepvirussen bestrijdt. Psychiaters bieden pillen die depressies smoren, agressie indammen, zenuwen bedaren of lust opwekken. Dan moet er toch ook iets tegen beleggingsonzekerheid zijn?

De Amerikaanse hersenonderzoeker Brian Knutson beloofde uiterlijk in 2008 met zo’n beursmedicijn te komen. Zijn wonderpil zou angst en hebzucht reguleren. Na inname kon je volledig rationeel, op precies de juiste momenten, in en uit de effecten stappen. Rijk worden zou een eitje zijn.
Het is verdacht stil rond die pil. Beleggers piekeren en dubben als vanouds. Wat doet de Amerikaanse dollar in 2011? Hoe duur wordt goud, olie of koper? Moet je beleggen in China of India? Of in staatsobligaties? Waar is je geld inflatieproof?

Lees verder