Om half zeven wakker schrikken van de wekker. Kreunend uit bed rollen. Jezelf wakker douchen. Scheren, föhnen, opmaken en kleden. Een flesje drinkontbijt wegklokken. Een uur forenzen. En dan vanaf negen uur  – hè, hè eerst koffie – vergaderen, aankaarten, bluffen, aansturen, ontmoeten, afstemmen en incasseren. Weer forenzen, om eindelijk, tegen zevenen, afgedraaid neer te vallen op de bank.

Dat is nou een fulltime kantoorbaan. Miljoenen Nederlanders verdienen er de kost mee. Slechts weinigen beseffen dat zo’n bestaan ook bergen salaris plus vrije tijd kóst. Zo vraagt een verzorgde verschijning een tijdrovend, dagelijks ritueel van kleden, strijken en schminken. In het weekend komen daar stomerij-, kappers- en winkelbezoek bij.

Dan meedoen aan kantoorgewoontes: uit lunchen of met collega’s naar een café. ’s avonds wegens energie- en tijdgebrek uiteten. De bijgepluste kilo’s vervolgens weer wegwerken op de fitnessclub, terwijl weekendjes weg en vakanties chronische vermoeidheid moeten verdrijven. Heeft u genoeg van zo’n bestaan? Schudt uzelf eens wakker. Bereken hoeveel tijd en geld uw baan kost met de methode van de Amerikaan Colin Turner, schrijver van het boek Zwemmen met piranha’s.

Lees verder

Een salarisonderhandeling met Jack van Minden. Foto Merlin Daleman

Wie veel wil verdienen, kan kleine bedrijven beter mijden. Dat bleek deze week uit de Beloningsmonitor 2009/2010 van salarisverwerker ADP.

Wat is het geval: bij organisaties waar minder dan vijftig mensen werken ligt het gemiddeld jaarsalaris op 51.371 euro. Dat is beduidend minder dan bij middelgrote organisaties (tot 250 werknemers): 56.014 euro of grote bedrijven (meer dan 250 werknemers): 55.960 euro bruto per jaar.

Andere weetjes: commercieel betaalt beter dan non-profit (6 procent meer), als onderzoeker kun je beter bij een zo klein mogelijke organisatie werken en de salarisverschillen tussen mannen en vrouwen nemen af.

Blijkt na het zien van deze cijfers dat je eigenlijk veel te weinig verdient? Lees verder

Bedrijven bezuinigen niet of weinig op secundaire arbeidsvoorwaarden als leaseauto's. Foto AP

Als je de vacaturestops van bedrijven weet te omzeilen en die baan toch bemachtigd hebt, hoef je je over de arbeidsvoorwaarden geen zorgen te maken. Omdat arbeidsvoorwaarden voor werknemers zeer belangrijk zijn, zijn ook de werkgevers nog niet bereid daarop te bezuinigen, maakte adviesbureau Ernst&Young bekend.

Bijvoorbeeld de leaseauto doet het nog steeds goed bij de arbeidsvoorwaarden. Driekwart van de zeshonderd ondervraagden zegt dat zijn bedrijf niet bezuinigt op leaseauto’s. Daarop sluit het volgende berichtje wel aan: de omvang van het leaseautowagenpark in Nederland daalde wel, maar slechts licht, met 0,7 procent.

Je kunt je afvragen of het in deze periode van recessie uberhaupt handig is om als je voor een nieuwe baan solliciteert, keihard te onderhandelen over je arbeidsvoorwaarden. Lees verder

Foto Merlin Daleman

Sombere berichten deze week. Het CBS voorspelde gisteren dat één op de tien werkende Nederlanders in 2010 werkloos zal zijn. En vandaag werd bekend dat in Europa inmiddels één op de vijf jongeren zonder baan zit.

Niet in alle beroepssectoren gaat het slecht. Artsen die voor academische ziekenhuizen kunnen zelfs uitkijken naar een blijfbonus, schrijft NRC Handelsblad vandaag.

In het kort: de verschillen in salaris tussen artsen die bij een academisch ziekenhuis werken en zij die bij algemene ziekenhuizen werken lopen zo hard op, dat er gestrooid wordt met dertiende maanden, extra premies en ‘arbeidsmarkttoelages’ om artsen bij academische ziekenhuizen te behouden.

Het is ook wel erg lastig om tegen de salarisstijgen in reguliere ziekenhuizen op te boksen. Bekijk hier maar eens hoe hard de salarissen door fouten in het declaratiestelsel in niet-academische ziekenhuizen afgelopen jaar omhoog gingen:

Lees verder

Illustratie Bas van der Schot

De bonus, Latijn voor ‘goed’, staat sinds het begin van de financiële crisis symbool voor alle kwaad. Grootste kritiekpunt is dat de bonus als recht wordt beschouwd.

Dat recht kwam pijnlijk aan de orde toen ING miljoenen uitdeelde aan 1.200 topmanagers, terwijl de bank net met staatssteun gered was. Wat hebben de managers dan voor ‘goeds’ gedaan om hun bonus te rechtvaardigen? Niet veel, gaf bestuursvoorzitter Jan Hommen toe. Hij stelde in een interview met de Volkskrant voor om voortaan alleen te belonen als het resultaat van de ING Groep in totaal positief is. Ook deed hij een “moreel appel” op zijn personeel om de bonus terug te storten.

Risico van het eigen belang

In het rapport Principes voor beheerst beloningsbeleid pleiten De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten voor een bonusregeling die “de integriteit en soliditeit van de financiële onderneming met een focus op de lange termijn belangen van de onderneming bevorderen”. Wat AFM en DNB bedoelen is dit: het najagen van het eigen belang, in de vorm van een bonus, daagt werknemers uit risico’s te nemen die niet in de eerste plaats het belang van de onderneming dienen. De ironie wil dat twee DNB-directeuren er middenin de crisis zelf vandoor gingen met vertrekbonussen van zes en zeven ton. Lees verder

De Amerikaanse Izabella (7) maakt een kruiswoordpuzzel in een motelkamer. Haar familie werd uit huis gezet vanwege huurschulden nadat haar vader zijn baan verloor. Foto AFP

Een recessie of crisis is net een olievlek. Eerst zakken de aandelenkoersen. Vervolgens daalt het consumenten- en producentenvertrouwen, doen we minder aan- en inkopen, dipt de werkgelegenheid, verslapt de woningmarkt, en stijgen de betalingsproblemen van consument en bedrijf.

Die laatste twee zaken staan overigens niet los van elkaar, toont onderzoek van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) en salarisadministratiebureau ADP. Steeds meer bedrijven hebben hun handen vol aan de schuldenproblemen van hun personeel. Want schulden veroorzaken stress. Dat leidt niet zelden tot ziekmeldingen en concentratieproblemen. Soms zelfs tot ongelukken, fraude of diefstal.

Lees verder

Foto stock.xchng

De meeste mensen in dit land voorzien in hun inkomsten door tijd te ruilen voor geld. Meestal in de vorm van salaris als dan niet aangevuld door bonussen, soms door aan klanten uur-maal-tarief door te berekenen.

De oorsprong hiervan ligt in de tweede industriele revolutie, toen er managers nodig waren om de arbeiders aan te sturen. Deze kon je moeilijk afrekenen op stukloon, zoals de arbeiders, en naarmate er meer werk overgenomen werd door machines, werd een maandsalaris steeds gangbaarder als beloningsmodel.

Terwijl we middenin een nieuwe revolutie zitten, die van de transitie naar een netwerk- en informatiesamenleving, denk ik dat we langzaam maar zeker moeten gaan nadenken over andere beloningsmodellen.

Lees verder

Allebei een baan in loondienst, beide in dezelfde branche, en allebei gespecialiseerd in een functie waar er duizenden van zijn. Dat heet een monorelatie. Dat is een relatie waarin je op een vergelijkbare en afhankelijke manier je geld verdient.

Lees verder

Elk jaar beginnen 90.000 Nederlanders aan hun eerste baan. Hun belastbaar inkomen stijgt daardoor van bijvoorbeeld bijna nul naar 25.000 of 30.000 euro bruto. Over een flink deel van dat bedrag (het belastbaar inkomen van 17.579 tot 31.589 euro) betaal je bijna 42 procent belasting. Vandaar dat je stukken minder dan die 25 of 30 mille in handen krijgt.
Lees verder

Verdien je wel genoeg? De meeste mensen vinden dat het beter kan. En dat is logisch. Bazen en opdrachtgevers worden mede ingehuurd om de prijzen laag te houden. Het zit er daardoor niet in dat je baas of opdrachtgever je ooit apart neemt, glimlachend aankijkt en zegt: “Ik ben zo ontzettend tevreden over je werk. Je krijgt er 25 procent bij.”
Wie opslag waard is, moet er zelf om vragen. De kans is behoorlijk dat je baas je liever opslag geeft dan dat hij op zoek moet naar een vervanger. Nieuw person
eel vinden en inwerken is duur. Afhankelijk van je functie is je baas zomaar een half jaarsalaris verder. Dan is 10 procent opslag een schijntje.
Maar vragen is eng. En overtuigen is moeilijk. Hoe krijg je dan toch de financiële waardering die je verdient? In het boek Smart Couples Finish Rich biedt de Amerikaan David Bach een stappenplan om het voor elkaar te krijgen. “Increase your income by 10 percent in nine weeks” luidt de titel van het hoofdstuk waarin hij zijn raadgevingen prijsgeeft. Het ademt de typisch Amerikaanse “Yes we can”-sfeer, die veel Europeanen nepperig aandoet. Toch zijn de tips praktisch, want ze bieden oplossingen voor alle hindernissen die jou beletten om je dik verdiende opslag te krijgen. Wie niet waagt die niet wint. In het kort komen de tips hierop neer: