Berichten met de tag ‘werkvloer’

Kantoor vol ongeleide projectielen

“Faal vooral vaak en glorieus.” Zo luidt één van de tips uit Werk in uitvoering (2009, Van Duuren) van theatermakers Alieke van der Wijk en Henk van der Steen. Een zelfhulpboek voor werknemers die zichzelf en anderen in de weg zitten.

Iedereen heeft er wel ervaring mee: collega’s die vol enthousiasme een plan presenteren dat vervolgens in een vergadering door hun ‘ja-maar’-collega’s genadeloos wordt afgeschoten. Gevolg: de initiatiefnemers verliezen alle zin en het plan gaat in rook op.

Plan de grond ingeboord?

Plan de grond ingeboord?

Kaltstellen

Natuurlijk, we mogen die zuurpruimen best dankbaar zijn voor het kaltstellen van slechte ideeën. Maar de spreekwoordelijke ijskast zit volgens de schrijvers ook vol goede ideeën. Op die gedachte is een oude reclame van Holland Casino gebaseerd, waarin zanger ‘Barry’ de ene na de andere fluttekst krijgt aangeboden. “Kon ik maar even bij je zijn”, zo dreunt hij smalend een versje op waarmee Gordon later een nummer-1 hit zou scoren. “Dit is rijmelarij van lik me vessie.”

Lees verder

En de (gezinsvriendelijkste) winnaars zijn…

André Rouvoet, minister van Jeugd en gezin, op bezoek bij een basisschool. Foto Maarten Hartman

André Rouvoet, minister van Jeugd en gezin, op bezoek bij een basisschool. Foto Maarten Hartman

IBM, De Nederlandsche Bank en de Radboud Universiteit Nijmegen. Zij staan namelijk in de top-tien van ouder-vriendelijke werkgevers. Die lijst maakte Lof vandaag bekend, “het blad voor moeders met ambitie die werk en gezin combineren”.

De andere zeven ’gezinsvriendelijkste’ bedrijven uit de top-tien zijn volgens het blad &Samhoud, Cisco, Achmea, het Kadaster, Higher& Company, Enrst&Young en de Haagse Hogeschool (hier vind je een compleet overzicht van deelnemende bedrijven). 

Deze organisaties hebben de meeste voorzieningen voor werknemers die flexibel willen werken: daar vallen bijvoorbeeld betaald vaderschapsverlof en thuiswerken  onder, maar bieden hun werknemers ook “gemaksdiensten” aan, zoals een was- en strijkservice en een boodschappenservice. Ook is bij deze bedrijven de aanwezigheidscultuur niet groot: bij de helft van de bedrijven is het helemaal geaccepteerd om je eigen werklocatie te bepalen. Lees verder

Schreeuw toch niet zo in je e-mail!

schreeuwen1Boekhoudster Vicky Walker commandeerde haar collega’s per e-mail. Ontslag volgde.

Om dingen gedaan te krijgen schreef de Nieuw-Zeelandse haar e-mails in kapitalen. Alsof dat nog niet duidelijk genoeg was, maakte ze haar zinnen vet en voorzag ze van een blauwe of rode kleur. De Britse krant The Daily Telegraph wist de hand te leggen op zo’n e-mail:

TO ENSURE YOUR STAFF CLAIM IS PROCESSED AND PAID, PLEASE DO FOLLOW THE BELOW CHECKLIST.

Walker vindt het “belachelijk” dat haar e-mails door collega’s als provocerend en schreeuwerig beschouwd worden, zo verklaarde ze tegenover de rechter. Die gaf haar gelijk omdat het bedrijf geen e-mailetiquette heeft. Haar baan kreeg ze er niet mee terug, maar haar werkgever moest wel een forse schadevergoeding uitkeren.

Haar geval staat niet op zichzelf. E-mail sluit niet aan op ons zintuiglijk beoordelingsvermogen, zo blijkt uit onderzoek. Lees verder

Kantoor op youtube

Een erg leuk filmpje kreeg ik vandaag onder ogen over ‘kantoorcamouflage’; ofwel hoe je op kantoor zo slim mogelijk te camoufleren: in het kopieerapparaat, in het plafond of de ordnerkast. Probleem: het is in het Russisch. Kan iemand dit vertalen?

Het is weer eens wat anders dan de office freak outs, waar Youtube voornamelijk mee overspoeld wordt. Dat wil zeggen: collega’s die door het lint gaan en op youtube terechtkomen. Het beroemdste voorbeeld daarvan (waarbij veel mensen zich afvragen of het wel echt is) is toch wel deze:

Een kantooruitbarsting kan dus gevaarlijk zijn. Dat loslippigheid over werk op sociale netwerksites kan leiden tot baanverlies schreven we al eerder op dit weblog. En vergeet Twitter niet, want Twitter gets you fired in 140 characters or less.

Slippers op je werk kan écht niet

schoenen4Het is lekker weer (22 tot 26 graden), en dat leidt ‘s ochtends tot kledingdilemma’s. Vandaag schrijft nrc.next over wat je op warme dagen moet dragen op je werk en hoe dat per beroep verschilt.

Op de redactie van nrc.next houden we ons nauwelijks aan strakke kledingregels, bleek toen we vorige week donderdag (30 graden) voor beeld bij het verhaal onze voeten lieten fotograferen. Het resultaat: veel open schoenen, slippers en korte broeken.

Lees verder hoe het dan wel moet

Kantoorwetenschap

De vakantie is voorbij, de zomer over zijn hoogtepunt.  Voor je liggen 11 maanden systeemplafonds, maandagochtendvergaderingen en functioneringsgesprekken. Het hoogtepunt van de dag: het rondje langs het koffieautomaat.

En daarom vrolijk nieuws uit Duitsland: de high-tech koffiemok die je koffie op exact de juiste temperatuur houdt.

Lees verder op de voorpagina

Zo was het kantoorleven in 1961

Beeld uit Il Posto (1961, regie Ermanno Olmi)

Beeld uit Il Posto (1961, regie Ermanno Olmi)

Jobhoppen is uit. Stoelkleven is in. Werknemers zetten zich in tijden van crisis schrap, zo blijkt uit de laatste Randstad Monitor. We zijn zelfs bereid salaris in te leveren om er niet uit te hoeven vliegen.

Dit honkvaste gedrag is het thema van Il Posto, een Italiaanse film van Ermanno Olmi uit 1961 over het kantoorleven in een grote onderneming in Milaan. Domenico (Sandro Panseri), een jonge arbeiderszoon uit een dorpje in Lombardije, krijgt van alle kanten ingepeperd dat hij zijn aanstaande sollicitatie niet moet verknallen. “Als je daar binnen kunt komen zit je goed voor je leven”, verzekert zijn moeder. Dat beaamt ook zijn vader, die hem op het hart drukt dat baanzekerheid belangrijker is dan de hoogte van het loon.

Hou je gedeisd

Zekerheid gaat boven alles, zo straalt dit coming-of-age verhaal uit. Want verder is het maar treurnis troef: de grijze kantoorkolos wordt in beeld gebracht als de Bijlmerbajes, een hoog gebouw waar mannen en vrouwen iedere ochtend inlopen en ‘s avonds precies op tijd uitklokken. Onder het werk mag niet gesproken worden en opkomen voor jezelf doe je uitsluitend over de ruggen van anderen. Lees verder

Liever geen Marokkanen bij de AH

Verschillende AH to go-filialen op NS stations weigeren Marokkanen in dienst te nemen, meldde AD vandaag.

De filialen Amsterdam Westtunnel, Amsterdam Lelylaan en Den Haag Centraal Station gaven bij personeelszaken aan geen Marokkaanse werknemers te willen. Dat blijkt uit een overzicht van de afdeling personeelszaken waarin wordt opgesomd op welke tijden en dagen extra krachten nodig zijn.

En er zijn meer vraagtekens bij de keuze van Albert Heijn voor hun werknemers. De AH to go’s in Rotterdam Alexander en Alkmaar willen bijvoorbeeld alleen maar medewerkers tot 17 jaar, in Amsterdam Bijlmer moeten caissieres 18 jaar zijn en in de AH to go op Utrecht Centraal mogen werknemers niet ouder dan 19 zijn.

Ook Eén Vandaag had er vanavond een item over:

sitestat

Wat is dat toch met supermarkten en arbeidsvoorwaarden? Lees verder

Moet jij ook in de herfst op vakantie?

UPDATE 15 juli: Uit vragen die arbeidsrechter.nl, een site voor juridisch advies, de afgelopen jaren toegestuurd kreeg, blijkt dat er soms conflicten zijn op de werkvloer over de spreiding van vakanties tussen werknemers met, en werknemers zonder kinderen.

Hoogland zegt dat er bedrijven zijn die ouders  expliciet het voorrecht geven in de zomermaanden. „Daar is op zich niets mis mee. Een bedrijf mag  zwart op wit aangeven hoe ze in voorkomende gevallen omgaan met vakantieverdeling.” Als het om jou gaat of een collega met kinderen, en je wil in juli weg. dan moet je volgens arbeidjurist Ulli Hoogland „wel een dijk van een verhaal hebben”, zegt hij.

Op dit blog schreef ik al over mijn beweegredenen om dit stuk te schrijven: Lees verder

Eigen mening? Pas op voor de baas

Andries Knevel (rechts) mag als werknemer van de EO niet openlijk twijfelen aan grondbeginselen van de omroep. Wat zijn daarvoor de regels? Foto Vincent Mentzel

Andries Knevel (rechts) mag als werknemer van de EO niet openlijk twijfelen aan grondbeginselen van de omroep. Wat zijn daarvoor de regels? Foto Vincent Mentzel

Danièle Reynders, aanklaagster van het OM in België, ligt onder vuur omdat ze op Facebook haar politieke voorkeur uitsprak. Ze is zich van geen kwaad bewust, maar als jurist had ze beter kunnen weten: de vrijheid van meningsuiting wordt in de praktijk vooral beperkt door werkgevers.

Reynders is de zus van de voorzitter van de politieke partij Mouvement Réformateur. In die hoedanigheid had ze haar broer op de netwerksite aangeprezen. De minister van Justitie verwijt haar partijdigheid. Ze had de “voorzichtigheidsplicht” in acht moeten nemen. Lees verder