Relletje in Nijmegen: de gisteren opgestapte directeur Albert Krielen van de Nijmeegse Keizer Karel Podia heeft zijn cv voor een groot gedeelte bij elkaar gelogen, blijkt uit berichtgeving in de Gelderlander.

Veel aspirant-dokters liegen op hun cv. Foto Maarten ten Haaff

Het was overigens vrij overduidelijk. Naar eigen zeggen werkte Krielen onder meer als KLM-piloot, topman van Philips in Japan, wethouder in Rotterdam, als topvolleyballer en als manager in de filmindustrie. Bij veertig bedrijven was hij in dienst, althans dat zei hij zelf in verschillende interviews op zijn website.

Onzin, bleek na onderzoek van de gemeenteraad. Bij KLM, de gemeente Rotterdam en Philips hadden ze zelfs nog nooit van de naam Krielen gehoord.

Update: wethouder Peter Lucassen treedt af

Lees verder

Een Tweet van Iris (19), net ontslagen.

Op internet wemelt het van de blogs en tweets waarin mensen gewag maken van hun ontslag. Veelal anoniem.

De meeste mensen ervaren ontslag als een tragedie en denken dat hun identiteit geruïneerd is, zei Alain de Botton, auteur van Ode aan de arbeid, in januari tegen Vrij Nederland. “Mensen die zonder werk zitten, gelden als ongeluksvogels, niet als bofkonten”, zo schetst de filosoof het culturele adagium. Bennie uit Hengelo, eind 2008 ontslagen, kan daarover mee praten. “Zelfs het weer lijkt in een depressie, want het is zo donker en men verwacht de komende tijd neerslag en veel wind”, schrijft hij onder de kop ‘Somberheid ten top‘.

Lees verder

Foto Inertia Stock

De vergadercultuur in dit land tiert nog steeds welig. Maar op de één of  andere manier kom ik bij de digitale werknomaden zelden mensen tegen die naar een vergadering moeten.

Onlangs kwam ik een aardig stukje tegen over staand vergaderen. Het idee was dat als  mensen staan  tijdens een vergadering, de houding van de deelnemers veel  actiegerichter is (je wilt immers niet een paar uur staan). Bij veel vergaderingen gaan mensen achterover leunen zodra de vergadering verandert in een herhaling van zetten en standpunten.

De volgende zet  in een machtsspel waarin er maar een paar mensen daadwerkelijk bezig  zijn met het bereiken van zaken, maar er een verschillende visie op hebben. Veel vergaderingen leiden niet tot actie, maar tot méér praten. Volgens mij kun je aannames die je doet het beste zo snel mogelijk  toetsen in plaats van erover te blijven praten.

Lees verder

HR-managers: laat personeel uitslapen dat 's avonds productiever is

Lang geleden, toen veel mensen nog in een fabriek werkten, was het een  heel goed idee dat iedereen daar tegelijk was. Samen vormden alle  arbeiders met hun voormannen één grote keten, die het proces in de  fabriek draaiende hield. Het meeste van deze arbeid was handenarbeid.

Het organisatiemodel dat toen gebruikt werd om samen te werken,  gebruiken we nog steeds. Terwijl de aard van ons werk verandert. De onderlinge afhankelijkheden rechtvaardigen niet  meer dat iedereen tegelijk op zijn werk moet zijn.

Lees verder

Hoe vaak stel je een vraag? Of anders gezegd, hoe vaak stel je een vraag niet? Waarschijnlijk vele malen per dag, elke dag weer. Veel vragen die we zouden kunnen stellen vragen we niet. We doen aannames over het antwoord, of over degene met het antwoord. En dat is jammer.

Veel misverstanden ontstaan omdat we de verkeerde vragen stellen, maar vaker nog doordat we helemaal geen vragen stellen. En verkeerde aannames op elkaar stapelen, en een wat verwrongen beeld krijgen van hoe dingen nu zitten.
Lees verder

Momenteel zitten er meer mensen zonder werk dan een jaar geleden.   Werkloos, zelfstandig maar dan even zonder klussen. Of in loondienst maar ‘op de bank’ zoals dat mooi heet bij veel IT-bedrijven en detacheringbureaus.

Voor veel mensen , en in het laatste geval zeker  ook voor managers, genoeg reden om in een flinke kramp terecht te  komen. Overal om me heen hoor ik berichten van managers die het even  niet meer weten, en uit een soort controlemechanisme ineens de  duimschroeven aandraaien van mensen die even geen klus hebben.

Lees verder

Wat is dat toch met supermarkten? De baas van de Duitse afdeling van supermarktketen Lidl, Frank-Michael Mros, werd gisteren ontslagen vanwege spionage. Hij bleek onder meer bij te houden wie van zijn werknemers graag zwanger wilde worden.

Supermarkten komen opvallend vaak in opspraak vanwege slechte arbeidsomstandigheden. Foto Reuters

Stapels dossiers met notities over Lidl-werknemers werden deze week toevallig in een vuilnisbak van een autowasserette in Bochum gevonden. De dossiers kwamen in handen van Der Spiegel. Twee dagen later werd Mros aan de kant gezet.

Lees verder

Volgens de achterflap is J. Kessels The Novel van P.F. Thomése “een krankzinnig verslag van een ongeplande reis”. NRC Handelsblad duidde het in maart bij uitgeverij Contact verschenen (en het in delen in nrc.next gepubliceerde) boek van P.F. Thomése als een “snackbarromance annex speurdersroman”. Het Parool noemt het “een persiflage op een hard-boiled misdaadverhaal” en Vrij Nederland houdt het kortweg op “een road novel“. Stuk voor stuk typeringen van een boek dat in wezen eigenlijk iets heel anders is, namelijk een humoristische aanklacht tegen het kantoorleven.

De botsing tussen het zorgeloze leven van de hoofdpersonages P.F. Thomése en J. Kessels (in het echte leven inderdaad de schrijver en zijn beste vriend) en de kantoorcultuur van hun opdrachtgever Berend de Bray komt het best tot uiting in het werkoverleg dat maar niet van de grond wil komen. Berends pogingen om “de te voeren strategie” voor het opsporen van de vermiste ondernemer Perry Boone te bespreken mislukken bladzijde na bladzijde.

Een conference call? Met dat soort gezeik hoefde je bij J. Kessels niet aan te komen, zegt Thomése als hij door Berend wordt wakker gebeld nadat hij die nacht “door omstandigheden flink heeft doorgezopen”. Met trivialiteiten als uren schrijven, planning en research willen ze niet lastiggevallen worden. “Als er tijdens de opdracht maar voldoende kan worden gezopen. Dat is zijn punt. Daar wil hij geen gezeik over, achteraf”, zo verwoordt Thomése de secondaire arbeidsvoorwaarden van zijn vriend. “Wat dacht hij wel, dat stuk kantoormisère?”

Lees verder

‘Ach, ik eet morgen wel. Vandaag heb ik even geen zin.’ Heeft u die gedachte wel eens? Waarschijnlijk niet. Maar een rapport schrijven, een vergadering voorbereiden of de boekhouding doen, stellen we maar wat graag uit. Hoe komt dat toch?

In het laatste nummer van het tijdschrift Psyche & Brein krijgen we het antwoord. De Amerikaanse publiciste Trisha Gura doet daarin verslag van een literatuuronderzoek naar talmen, ofwel het voor je uitschuiven van opdrachten. “Talmen zouden we doen omdat we geen projecten hebben die belangrijke doelstellingen in ons leven weerspiegelen”, is de conclusie die ze trekt uit haar studie.
Lees verder

Monique De Knop, hoofd van het ministerie van Binnenlandse Zaken in België, is door haar ondergeschikte, Christine Breyne, beschuldigd van pesten. Breyne, directeur-generaal op het departement, heeft zelfs een officiële klacht ingediend en is volgens het Nieuwsblad van plan het gedrag van haar chef aanhangig te maken bij de Raad van State.

Inderdaad, pesten op de werkvloer komt in de beste organisaties voor. De Belgische media tasten nog in het duister naar de oorzaak van het conflict. Is het haar rode haar? Droeg ze stomme kleren?

Lees verder