We hadden Mr. Nong gevraagd om ergens langs de weg naar het vliegveld te stoppen voor een laatste maaltijd. Thai food, please. Nog één keertje. Nog één keer die duizelingwekkende caleidoscoop van smaken. Zoet. Zuur. Zout. Spicy.
“You like spicy?”
Onze taxichauffeur zette zijn busje pal voor wat je vermoedelijk een typisch Thais wegrestaurant mag noemen. Een grote, open ruimte gevuld met houten tafels onder zoemende ventilatoren. Links de afdeling culinaire souvenirs – snoep in meer kleuren dan de regenboog telt, aardewerken potten met gefermenteerde sojakaas, flessen en flesjes vissaus, sojasaus, chilisaus – en langs de rechterwand een meterslang buffet waarachter dames met babyroze en lichtblauwe hoofddoekjes op verzoek dito getinte bordjes vol schepten met gefrituurde eendeneieren, gestoofde aubergines, à la minute noedelsoep met visballetjes, ananas in rode currysaus en kip in groene. lees verder›
