Koken: Yes, Mr. Nong
We hadden Mr. Nong gevraagd om ergens langs de weg naar het vliegveld te stoppen voor een laatste maaltijd. Thai food, please. Nog één keertje. Nog één keer die duizelingwekkende caleidoscoop van smaken. Zoet. Zuur. Zout. Spicy.
“You like spicy?”
Onze taxichauffeur zette zijn busje pal voor wat je vermoedelijk een typisch Thais wegrestaurant mag noemen. Een grote, open ruimte gevuld met houten tafels onder zoemende ventilatoren. Links de afdeling culinaire souvenirs – snoep in meer kleuren dan de regenboog telt, aardewerken potten met gefermenteerde sojakaas, flessen en flesjes vissaus, sojasaus, chilisaus – en langs de rechterwand een meterslang buffet waarachter dames met babyroze en lichtblauwe hoofddoekjes op verzoek dito getinte bordjes vol schepten met gefrituurde eendeneieren, gestoofde aubergines, à la minute noedelsoep met visballetjes, ananas in rode currysaus en kip in groene.
Yes we like spicy, knikten wij tot zichtbaar genoegen van Mr. Nong, die het als zijn taak had opgevat om voor ons, zijn passagiers, te bestellen. Gebakken vis met chilipepers, Thaise omelet, ananascurry en witte rijst. Lekker. Maar spicy?
We aten braaf onze bordjes leeg, en daarna koerste ik opnieuw richting het buffet. Wat zou er in die pan met vaalgroene smurrie zitten? Kijk, een schaal met kippentenen. En hoe zouden die bruine friemeltjes smaken?
“Not good for you,” hoofdschudde Mr. Nong, die mij in al zijn hulpvaardigheid gevolgd was. Maar ik wil het toch graag proeven, legden mijn handen en voeten uit. “Not good for tourist.” Ik ben heus geen gemiddelde toerist, sprak mijn gezicht verontwaardigd. “No, no, not eat.” Yes yes, eat.
Hoe onvermurwbaarder de taxichauffeur keek en hoe dieper we verloren raakten in de vertaling, hoe sterker ik ernaar verlangde de friemeltjes te proeven. Morgen zou ik weer thuis in Nederland zijn, ver, ver verwijderd van de Thaise eethemel.
“Okay, you eat”, glimlachte Mr. Nong ten slotte. En terwijl ik triomfantelijk drie krokante, donkerbruine friemeltjes tegelijk in mijn mond propte, gebaarde ik: Wat zijn het eigenlijk?
Uit de pantomime die volgde kon ik dit opmaken
- Vis
- Kieuwen (of althans visseningewanden)
- Triljoen chilipepers
Je hebt gelijk, zeiden de tranen in mijn ogen tegen Mr. Nong. Sommige Thaise gerechten zijn niet voor toeristen.
Thaise omelet
- 2 eieren
- ½ eetlepel Thaise vissaus
- 1 lente-uitje, fijngesneden
- 2 eetlepels arachideolie
- 1 eetlepel fijngesneden koriander
- 1 fijngesneden rood pepertje
Zet een wok op hoog vuur. Klop de eieren los met de vissaus en de helft van de lente-ui. Laat de olie walmen in de wok en schenk er dan het eierstruif in. Pas op, dit kan spetteren. Keer de omelet wanneer het binnenste bijna gestold is. Bak de andere kant nog 10 tot 20 seconden, rol hem op en bestrooi met lente-ui, koriander en pepertjes.
