Thai ontbijten niet. Nou ja, ze ontbijten wel, maar noemen dat beslist niet zo. Thai eten namelijk de hele dag door. Vijf, zes, zeven keer per dag hurken ze neer om een kommetje noedelsoep op te slurpen, een gefrituurde donut in een beker hete sojamelk te soppen, of om van vers fruit met chilidip te smikkelen. Er zijn geen officiële ontbijtgerechten, net zo min als er dingen zijn die je alleen na zonsondergang eet.
Ik ontbijt ook nooit. Dat wil zeggen, de eerste uren na ontwaken krijg ik mijn keelgat slechts geopend voor hete koffie en, alleen als iemand aanbiedt het te maken, verse jus, en nergens anders voor. Maar geef me tot een uur of tien, half elf en ik val met liefde aan op maaltijden die doorgaans versleten worden voor ‘avondeten’. Een van de redenen waarom ik me zo thuis voel in Thailand, vermoed ik.
