Koken: Toetjesterreur

Deze week was gewijd aan de gezinshap. Praktische maaltijden die meestal een compromis vormen tussen de smaak van de ouders en die van de kinderen. Je wilt tenslotte niet elke avond bakkeleien over hoeveel hapjes er nog moeten worden gegeten voor het toetje is verdiend.

Dergelijke onderhandelingen zijn trouwens streng verboden door de opvoedpolitie, wist je dat? Als je een toetje als beloning gebruikt, zeg je eigenlijk dat het gezonde eten dat eraan vooraf gaat een straf is. En voor je ’t weet raakt zo’n kind daardoor verkeerd geprogrammeerd en zit het in zijn puberteit broodmager dan wel veel te dik bij de eetpsycholoog.

Het moet gezegd, er zit best logica in die redenering. Maar in de praktijk ken ik niet één gezin waar aardbeienyoghurt, dubbelvla of danoontjes géén smeermiddel vormen. Té effectief, denk ik.

Wat dan weer wel ‘antroposociopedagogisch’ verantwoord is, is om je kinderen mee te laten werken aan de maaltijd. Of het nu samen boodschappen doen is, helpen tafeldekken of kleine keukenklusjes, het schijnt allemaal reuze stimulerend te zijn voor het ontwikkelen van een gezonde relatie met voedsel.

Dit wetende, maakte ik me de afgelopen jaren wel eens zorgen over mijn oudste, die de keuken niet in te branden was, en tegen de tijd dat de tafel gedekt moest worden standaard spoorloos leek. Maar het tij begint te keren. Het komt helemaal goed met Tijn en de rest van zijn etende leven. Sinds kort slaapt hij met Het Disney Kookboek voor Kinderen (uitgeverij Cantecleer) onder zijn kussen. En onlangs maakten we daaruit samen een toetje: chocoladefondue.

De hoeveelheden die in het boek staan heb ik aangepast, anders hadden we er met Pinksteren nog van gegeten. Het leuke aan zo’n chocoladefondue is dat het een feestelijk, maar tegelijkertijd behoorlijk gezond toetje is. Pure chocolade is gezond. Fruit is gezond. Nou vooruit, in lange vingers zitten vrij weinig vitamines. (Hoewel nog altijd meer dan in een danoontje.)

Voor minstens 4 personen:

  • 150 g pure chocolade
  • 100 ml crème fraîche
  • 50 ml melk
  • vers fruit (ananas, peren, appels, bananen, aardbeien)
  • koekjes (lange vingers, bitterkoekjes)

Breek de chocolade en stukjes en doe ze samen met de crème fraîche en melk in een kom. Breng een pan met water aan de kook. Zet de kom bovenop de pan. Het water in de pan verwarmt nu de kom waardoor de chocolade smelt. Roer regelmatig met een houten lepel. Maak in de tussentijd al het fruit schoon, snijd het in stukjes en zet het in kommetjes op tafel. Zet ook de koekjes klaar. Steek een theelichtje aan en zet hierop de kom met gesmolten chocolade. Iedereen kan nu iets lekkers aan een satéprikker of vork steken en in de chocoladefondue dopen.

4 reacties op "Toetjesterreur"rss-icon

Ook mijn kinderen (8 en 7) waren de keuken niet in te branden behalve om een greep te doen in de snoep- of koektrommel. Maar sinds de aanschaf van een nintendoDS met het spelletje “cooking mama” is de keuken nu ook verklaard tot “real-life game aerea”, een aanrader wat mij betreft. Zoonlief staat met het grootste mes wat hij kan vinden de sperziebonen hakkend te toppen, onderwijl “AHJAAA TJAKAAA” roepend en dochterlief is al heel vaardig in het simultaan roeren in allerlei pannen. Het koken gaat niet sneller maar wel een stuk gezelliger.
Nog een aanrader uit huize Maas; we hebben ieder 5 etenswaren op een lijstje gezet en die hoeven we niet te eten, over andere spijzen wordt niet meer gediscussieerd. Het werkt redelijke goed moet ik bekennen tot mijn eigen verbazing.

Antwoord

ik heb me lang aan die regel van de opvoedpolitie gehouden, maar toen mijn oudste direct na het opscheppen haar bord weg schoof en vroeg ‘wat is het toetje?’, werd het toch tijd om in te grijpen. en nu onderhandelen we net als de rest van nederland lekker over hoe veel happen nog… voor dit toetje zou ze er denk ik een héleboel willen nemen, dat gaan we dit weekend maar eens uitproberen!

Antwoord

Da’s grappig, Eveline. Mijn zonen hebben een tijdje geleden dat spelletje Cooking Mama uitgetest (Niels van t Hooft heeft erover geschreven in next), samen met Order Up (wat ze eigenlijk leuker vonden). Ik durf niet te beweren dat dat het omslagpunt betekende, maar sindsdien zijn ook de mijne wat meer geinteresseerd in koken.
Wij kennen overigens een variant op jouw regel van 5. Bij mij mogen ze (soms – mijn grootste opvoedkundige makke is dat ik het me nooit lukt consequent te zijn) 1 ding laten liggen. Dus bij een saus met paprika en courgette, mag de courgette eruit worden gevist of de paprika, maar niet allebei.

Antwoord

Ik vertelde altijd verhalen over / omtrent het eten. Nooit enig centje pijn gehad, maar ja, dat ligt natuurlijk ook wel aan de kinderen.

Antwoord

Reageer