Koken: Smoke

Ooit waren sigaretten zo salonfähig dat je ze bij een feestje in glazen op tafel zette. Bosbes herinnerde ons eraan op het nextkookblog. Toen ik het las ging meteen een luikje open, ergens op de afdeling jaren zeventig van mijn geheugen: 3 juni 1978.

Mijn ouders waren twaalfeneenhalfjaar getrouwd, een prestatie die gevierd moest worden. Een zaaltje was te duur, dus het feest was thuis, in onze donkerbruine woonkamer. De feestjurk van mijn moeder was er niet minder mooi om. De mijne ook niet trouwens; mijn moeder had hem zelf genaaid in een stofje waarvan we ook een tafelkleed hadden.

Ik zie mezelf nog die glaasjes sigaretten door de kamer verspreiden. Belinda met filter. Caballero zonder. Mijn ouders rookten toen zelf al tien jaar niet meer. Gestopt toen ik eraan kwam. Naast de glaasjes met sigaretten kwamen glaasjes met sigaren. Speciaal voor opa en voor oom Henk.

Toen het feest eenmaal in volle gang was, zat ik liever in de keuken dan tussen mijn paffende ooms en tantes. (Iedereen, ook de buren, noemden we destijds ‘oom’ of ‘tante’.) Eindeloos herschikte ik de kaasblokjes met stemgember, de gevulde eieren en de ham-en-aspergerolletjes op de serveerschaal en probeerde daarbij zo bezig mogelijk te lijken. Als ik maar even de indruk wekte dat ik niks te doen had, werd ik namelijk de kamer ingestuurd om diezelfde hapjes te presenteren aan oom Henk c.s..
„Zo kindje, dat ziet er lekker uit. Heb je dat zelf gemaakt? Wat heb je een mooie jurk aan. En hoe gaat het op school? Heb je al een vriendje?” “Dank u. Ja. Dank u. Goed. (…). Ik moet snel weer naar de keuken want ik ruik de dadels met spek.”

Dadels met spek. Wat waren die eigenlijk lekker. Dat krokante hartige van zo’n plakje ontbijtspek en dat zachte zoete van een dadel. Een minuutje of vijf onder de grill, cocktailprikkertje erdoor. Het perfecte, dorstopwekkende en dus sfeerverhogende fingerfood.

Onze knaloranje Moulinex-grill nam het nooit zo nauw met de temperatuur. Hij deed maar wat. De ene keer bleef-ie halfslachtig hangen bij een graad of 60. De andere keer gloeide zijn warmtespiraaltje zo hevig dat de keuken al snel blauw stond van de rook.

Ik stond dus niet zomaar wat te jokken tegen oom Henk, als je dat soms dacht. Dadels met spek zijn kinderlijk eenvoudig, maar je moet er wel even bij blijven voor het beste resultaat.

Voor 12 prikkers:

  • 12 gekonfijte (of beter: gedroogde) dadels
  • 6 plakjes ontbijtspek (of beter: bacon)

Kerf de zijkant van elke dadel in en peuter de pit eruit. Halveer de plakjes spek in de lengte en wikkel om de dadels. Zet de dadels in een ovenschaal onder de grill tot het spek knapperig is. Lekker retro erbij: een glaasje medium sherry.

12 reacties op "Smoke"rss-icon

Zonder dat in de gaten te hebben, blijk ik een erg retro borrelhapje te maken! De dadels met spek.Ik stop er ook nog een klompje verse geitenkaas in, dat verhoogt de smaakvreugde nog.
1960, verjaardagen van mijn vader of moeder; cigaretten, Lexington en ook nog iets met Golden???? voor de dames. De heren sigaren, wij de bandjes ervan. Mijn tantes lieten zien hoe je elegant een cigaret rookte;in de prinsessenzit. Knieën tegen elkaar en dan de bovenbenen een beetje naar links of rechts laten vallen, zo deed prinses Beatrix en Irene het ook! En dan de cigaret losjes in de hand.
Bij ons lag er behalve gember ook mandarijn op de kaas en we maakten rolletjes metworst met augurk.

Antwoord

golden Fiction.
groetjes
miesd.

Antwoord

Ik vond het als kind al heel hip toen mijn moeder, ergens begin jaren tachtig schat ik, eens dadels met monchou presenteerde! Mijn eerste stiekeme sigaretje was er een uit het ‘visitekistje’. Aangezien er niemand bij ons niemand rookte lagen die dingen soms maandenlang in dat kastje. Gortdroog!

Antwoord

Dadels met monchou en een walnoot bovenop. Gruwelijk vies vond ik het vroeger! En nu nog steeds, aangezien ze bij sommige borrels nog steeds op tafel komen.
Doe mij toch maar modern met de komkommertjes met pesto ipv al die retro borrelhapjes! Soepstengels met sesamzaadjes met een plak parmaham eromheen met een basilicumblaadje als kers op de taart! Ik wil nooit meer terug naar vroeger!

Antwoord

Van dadels met mon chou word je heel snel misselijk, is mijn ervaring. Van dadels met spek kun je er veel meer eten. Die soepstengels klinken goed, Martine.

Antwoord

Ja, kaasblokjes met gember… En met ham en ook nog augurk. “Gekker Gerritjes” heette dat.
Ben net terug uit het ziekenhuis trouwens, schouderoperatie, privékliniek Mérignac, en het eten was wel zo ongelofelijk slecht… Gelukkig had ik harissa bij me en een stuk Beaufort (ongelofelijk lekkere kaas, Appenzeller type) en, je raadt het nooit, Zeeuws spek.
Uit dezelfde streek als die Beaufort (Savoie) komt Abondance. Schijnt ook erg lekker te zijn.

Antwoord

En dan die eerste kaaszoutjes van Verkade… Staafjes met Goudse kaascreme ertussen. Als je het pakje openmaakte kreeg je drie van die rechthoekige ‘panfluitjes’ en kon je de staafjes een voor een afbreken. Zelfde smaak, maar dan vierkantjes Canasta. En bestaan de shuttles nog? Die eerste twee zijn dacht ik niet meer in Nederland te koop, hier in Belgie wel: merk Delacre.

Antwoord

Debora; shuttle bestaat nog, evenals Tuc.
Maarten; beterschap met je schouder!
Vandaag retrokip; mango en druiven die op moesten. Kleindochterje te logeren, dus weinig tijd voor koken.
Kippenpoten gemarineerd in Kikkoman, knoflook en geraspte gember en wat arachideolie. Halve dag.Langzaam gegaard in de oven uurtje op 110 graden.
In wok: mango in stukjes, handvol witte druiven. Op hoog vuur gewokt met spaanse pepervlokken. Geblust met staartje witte wijn waar in de NRC van zaterdag over geschreven werd.Witte Torrontes Chardonay van de Jumbo. Doen! Fruitig met mooi strak bitterje in de nasmaak. Terug naar de kip retro; braadvocht van de kip + scheutje gembersiroop erbij, peper en zout. Mooie combinatie, zou nog wat sambal op gekund hebben. En wat limoensap voor het zuurtje. Spannende smaken; zoet, zout, pittig.
Kleindochter ( net 1 jaar) at niet haar bio Olvarit potje, maar wel de mangostukjes met smaak op. Miesd: ja, dat was het!!

Antwoord

Tante Wil en oom Roel, tante Atie en oom Joop, oom Karel en tante Tini en oom Piet en tante Lia. De buren waren er altijd op dat soort feestjes van mijn ouders. De buren deden altijd alles met elkaar. Toen nog wel.
Als mijn zusje en ik dan de volgende ochtend beneden kwamen rook het naar een verlaten kroeg. We luisterden naar Willem Duys (met Astrud Gilberto) en mochten dropjes eten, tot we ruzie kregen. Dat was wel een reden voor onze ouders om wakker te worden.

Antwoord

Herkenbaar, Arthur. Maar waarom dropjes? Waarom geen overgebleven bowl, kwarktaart of gevulde eieren?

Antwoord

Tja, waarom ? Wij waren echte dropeters. Iedere vrijdagmiddag met het zakgeld naar de drogist voor Oud-Hollandsche drop (met echte Arabische gom, bestaat volgens mij niet meer) en dan maar genieten. Die drogist bestaat trouwens ook niet meer.

Antwoord

Arthur, drop met echte Arabische gom wordt nog wel verkocht, in elk geval nog bij een erg leuk winkeltje in Groningen; Droppie. Dit schattige zaakje zit op de Astraat en is zeker de moeite waard als je eens in de buurt bent.

Antwoord

Reageer