Puur en poedelnaakt, zonder smaakverdoezelende reut erdoor, zo zie ik sla het liefste. Maar, ik schreef het al eerder deze week, voor spek maak ik graag een uitzondering. Spek en sla, dat is net zoiets als Sam en Moos. Jip en Janneke. Ginger en Fred. Of als die twee oude mannetjes op het balkon in de Muppetshow. Setjes die de tand des tijds spijkerhard hebben doorstaan.
Naar aanleiding van mijn recept voor slasoep met spek schreef Maarten op het kookblog over molsla met uitgebakken spekjes, en dat je zo’n salade tiède (lauw) moet eten. Ik moest meteen denken aan een salade waar ik jarenlang van genoten heb, en volgens mij velen met mij, maar die de eenentwintigste eeuw desondanks niet lijkt te hebben gehaald. lees verder›
