Heb zojuist mijn eerste Hollandse Nieuwe van het jaar geproefd.  Mijn eerste twee om precies te zijn, want 1 haring is er geen. Het is meer dan cliche, maar wat kan ik er anders over zeggen dan: ze zijn weer lekker vet dit jaar.

Nee, echt. ‘t Is goeie haring, de lichting 2009. Het voorjaar is warm geweest, waardoor er veel plankton was en de haringen hun buikjes flink rond hebben kunnen eten. Dat proef je in de romigheid en de malsheid van het visvlees. Mijn haring was niet goed schoongemaakt, dat vond ik dan weer jammer, zit je de hele tijd graatjes uit je mond te peuteren. Een beetje beter je best doen, visboer!

 

Wie heeft hem ook al geproefd?

• haring

Over de tuinboon valt veel te vertellen. Dat we uit opgravingen weten dat hij zesduizend jaar voor Christus al in Europa werd verbouwd bijvoorbeeld. Dat de tuinbonenplant behoort tot de vlinderbloemenfamilie – hij draagt werkelijk prachtige, pastelkleurige bloemen – waarvan de ranken zich met ongekende groeikracht al slingerend een weg omhoog zoeken. En, misschien wel het leukste weetje over de Faba vulgaris: dat hij dankzij die eigenschap de hoofdrol speelt in het sprookje Japie en de bonenstaak.

Maar liever dan in de bibliotheek, wil ik de komende dagen in de keuken doorbrengen. Met tuinbonen kun je zoveel lekkers maken. Op het kookblog wordt sinds gisteren gediscussieerd over dubbel- en enkeldoppen. Ikzelf houd het meestal op enkel, vooral zo aan het begin van het seizoen. De eerste tuinbonen, die nog piepjonge bleke boontjes, hebben nog geen spoor van rimpeling, taai- of bitterheid. Die kun je zelfs rauw eten. Gedipt in geurige groene olijfolie en knisperende zeezoutvlokken, is het moeilijk ervan af te blijven. Pas wel op, want van te veel rauwe bonen krijg je buikpijn.

lees verder›

• griekse yoghurt
• makreel
• munt
• tuinbonen