Koken: Junigroente

Een van de gerechten die ik in deze tijd van het jaar graag maak, is fave fresche e cicorie con acciughe marinata uit het River Cafe kookboek Groen (Kosmos uitgevers). Bij Rose Gray en Ruth Rogers gaat het om tuinbonen met spinazie en gemarineerde ansjovis. Maar als je de receptnaam letterlijk zou vertalen, moet er snijbiet in.

Nu is juni behalve tuinbonenmaand ook snijbietmaand en heb ik een zak van deze heerlijke, zwaar ondergewaardeerde bladgroente in de groentela liggen, eigenhandig door mijn zoon geoogst in zijn schooltuintje. Vanavond maak ik daar onderstaande warme salade van, mijn eigen vertaling van het recept van Rose en Ruth.

Snijbiet is te koop bij natuurvoedingswinkels en op de biomarkt. Als je ’t echt nergens kunt krijgen, ook niet uit de moestuin van je ouders of je buurman, kun je het uiteraard vervangen door wilde spinazie.
Ansjovis in het zout uit een potje is verfijnder van smaak dan die uit een blikje met olie. Zulke potjes zijn te koop bij Italiaanse winkels en bij delicatessenzaken. Maar ook hier, als het niet lukt, gebruik dan gewoon de ansjovis die je wel kunt krijgen.
 
Voor 4 personen:

  • 8 ansjovisfilets uit het zout
  • 1 grote (biologische) citroen
  • 1 kilo snijbiet
  • 1,5 kilo tuinbonen, enkel gedopt
  • een paar takjes verse munt
  • extra vergine olijfolie + olijfolie om in te bakken
  • 2 teentjes knoflook, in plakjes
  • 1 theelepel gedroogde chilivlokken
     

Marineer eerst de ansjovis. Spoel de filets af onder koud stromend water
en spreid ze uit over een diep bord. Boen de citroen schoon en rasp de gele schil op een fijne rasp. Halveer de citroen en knijp de helft uit boven de ansjovis. Bestrooi met citroenrasp en versgemalen zwarte peper en schenk er zoveel extra vergine olijfolie over dat ze net onder staan. Laat een paar uur (of een nacht) marineren.

Breng twee grote pannen water aan de kook en doe in eentje zout. Was de snijbiet, verwijder eventuele harde stengels en kook de bladeren een paar minuten in het gezouten water. Laat uitlekken en afkoelen. Doe de tuinbonen samen met de munt in het ongezouten water en kook ze in 5 – 7 minuten gaar.

Laat uitlekken en schenk er terwijl ze nog warm zijn een gulle scheut extra vergine olijfolie over. Bestrooi met zout en versgemalen peper. Verhit 2 eetlepels olijfolie in een flinke koekenpan en fruit hierin de knoflookplakjes en de chilivlokken. Voeg de snijbiet toe en warm omscheppend goed door.
Breng  op smaak met zout en peper. Verdeel de snijbiet over een grote platte schaal. Schep er de tuinbonen, met aanhangende olie maar zonder munt, over. Knijp de rest van de citroen erover uit. Garneer met de gemarineerde (en uitgelekte) ansjovis en geef er geroosterd brood bij.

9 reacties op "Junigroente"rss-icon

Lekker, snijbiet. Ik wacht nog op de mijne, zal echter niet zo groot worden want heb h’m in een pot gezaaid. De jonge, malse snijbietblaadjes doen het ook super in een salade, op sandwiches en pizza en van het vuur door pasta.

Antwoord

Geachte mevrouw Vreugdenhil — daar gaat u vandaag toch een beetje de mist in. Cicoria is namelijk geen snijbiet. Cicoria is cichorij, het woord zegt het al, alle kweekvormen van radicchio horen tot de cicoria-familie. Wij kennen het vooral als witlof. Snijbiet is bietola, soms ook geschreven als barbabietola. Met een beetje schipperen is het loof van suiker- en voederbieten ook als zodanig te gebruiken.

Het eenvoudigste recept: even in de stoompan slap laten worden, in grove stukken hakken, goed (eventueel onder druk) laten uitlekken, grof zout en fijngehakte knoflook erover en een royale scheut goede olijfolie en koud laten worden, eventueel enkele druppels citroensap, dan opeten.

Antwoord

Ha, Janneke P, goed om te lezen dat je snijbiet ook in een pot kunt zaaien! Hier is die groente nl. niet te koop. Wel tuinbonen gelukkig, maar met mijn artrose handen is dubbeldoppen een brug te ver.Maar lekker, zo’n rauw boontje!! Ik ga genieten van de enkeldop recepten van Janneke V.

Antwoord

Verdraaid, Sante Brun, ik geloof dat je gelijk hebt. En ik eet bietole nog zo graag wanneer ik in Italie ben, met boter en parmezaan. Cicoria
kom ik vaker tegen als puntarelle of catalogna. Domme vergissing, maar evengoed, die snijbiet is heerlijk in dit gerecht. Past ook veel beter bij de tuinbonen dan lof, want groeit in hetzelfde seizoen. Enne, u mag wel Janneke zeggen hoor.

Antwoord

Catalogna hoort inderdaad tot de familie, maar is wel een extreme vorm, vooral qua bitterheid. Het is feitelijk een enorm uit de kluiten gewassen paardenbloem. Met mate in een gemengde sla, of even gestoofd in de oven. Het zou een idee zijn te pogen catalogna te bleken.

Antwoord

Kun jij aan catalogna komen in Nederland, Sante? Of verbouw je zelf? Bleken doe je door het bovengrondse deel van de plant af te dekken, toch? (Ik heb niet al te groene vingers, zoals je leest.)

Antwoord

Nou, Nederland… In ieder geval heeft mijn favoriete Turkse supermarkt in het Vlaamse Maasmechelen (vanuit mijn woonplaats eenvoudig te bereiken) ze altijd, in het seizoen. Nu dus ongeveer, ik kom er deze week, ik zal eens kijken. Ze zijn gemakkelijk te zaaien, het probleem is: hoe kom je aan het zaad. Kijk maar eens op deze site, http://www.sementicrivellaro.i.....g=9806maar ik meen dat dit bedrijf geen zaden verstuurt naar het buitenland. (Italianen vinden buitenland eng.)

Dat was een site voor de mooie plaatjes, maar géén catalogna. Even verder gezocht en wat dacht je wat: http://www.seedsfromholland.co.....38;lang=NL . Waar je dus zomaar zaad van catalogna kunt kopen.

Ik heb ze vroeger zelf wel gezaaid, het nadeel is dat je meteen enorm veel krijgt en je gebruikt maar mondjesmaat.

Bleken gaat als volgt: na het kiemen en als de plantjes een paar blaadjes hebben, zet je een omgekeerde bloempot er overheen. (bodemgat dichtmaken). Loer na een week of vier of er al iets eetbaars onder zit. Dit kun je trouwens ook gewoon doen met grote pollen wild opgekomen paardenbloemen.

Ik heb nog altijd enkele zeekoolplanten, waar ik het zelfde mee doe. Het levert weinig op, maar gebleekte zeekool is echt heerlijk.

Antwoord

Ik realiseer me trouwens dat het nog mooier zou zijn als je grote pollen catalogna zou kunnen bleken. Maar ik weet van winterhardheid van de plant niks, dat zou wel eens een probleem kunnen zijn.

Antwoord

Da’s een mooie zeg. Seeds from Holland en dan Italiaanse catalognazaad verkopen. Wel een goeie vondst, die site. Ik neem zelf al jaren groentezaad mee uit elk buitenland waar ik kom. Geef ze vervolgens aan mijn schoonmoeder die er al dan niet wat mee doet in haar moestuin. Maar ik herken het probleem, wat moet een mens met 25 kilo couve gallega? 125 liter caldo verde maken?

Antwoord

Reageer