Comments on: Zonder doppen

By: Susann

Susann — Sun, 14 Jun 2009 20:13:26 +0000

De zogenaamde dameskaart heb ik nog in de 60er/70er jaren meegemaakt in een Breda’s restaurant, waar ze van die ongemakkelijke, rechte Oudhollandse stoelen hadden. Het ongemakkelijke van beide is mij in herinnering gebleven, niet wat ik at. In die tijd kwamen – ik meen uit feministische hoek – veel protesten tegen deze menukaart. Daarom zal die wel verdwenen zijn, mijns inziens terecht. Zoals Martine al schrijft, je wordt er mee door (te) dure restaurants ook gefopt. Er zit soms een onaangenaam commerciëel luchtje aan.

By: Joost

Joost — Fri, 12 Jun 2009 21:23:37 +0000

Ik heb de ongedopte peulen vandaag gemaakt en vond ze lekker maar niet fantastisch.. ze waren onderdeel van een avondje eten die een soort samenvatting waren van de afgelopen weken op dit blog. Vooraf een tartaar van Hollandse Nieuwe met korenwijn, daarna lamsvlees ( http://www.nrcnext.nl/koken/2006/04/19/easy-lam/ ) met de enkelgedopte bonenpuree, de gestoofde ongedopte bonen en de griekse yoghurt met munt en als uitsmijter de aarbeien met geitenkaas die hier twee weken geleden stond. Je leert nog eens wat. Bedankt hoor Janneke!

By: Anne uuldersma

Anne uuldersma — Fri, 12 Jun 2009 15:39:23 +0000

Petra,als van alles niet wil lukken,kan je nog je servet over de prijzen leggen of een kartonnetje meenemen.Zeggen:paps en mams,vanavond nul,nul inbreng wat prijzen aangaat,maar 300% mogen jullie keuze maken van wat jullie echt lekker vinden.En vooral,jullie maken mij daar blij mee.Tja Petra,en ouders willen het liefst hun kinderen gelukkig zien.Dus….!
Persoonlijk kies ik altijd op lekker.Soms valt het duurder,de andere keer goedkoper uit.Of ik sla een gang over omdat het mij teveel word.
Schiet mij te binnen.Je kan je ook laten verrassen door de kok.Zowel in de eetcafe,s als in sterrenrestaurants.
Hoeven ze ook niet te weten wat het kost;-).
Mijn moeder en schoonmoeder vragen als een soort van automaten:en wat kost dat? Zelfs bij een kilo suiker.Weet ik echt heden ten dage nog niet.Dan zeg ik altijd,laat alles vandaag nu gratis zijn.Extra genieten.

Verder noemde ik de tuinbonen walskebonen.Maar door een rechtgeaarde Groninger werd ik vanmiddag vriendelijk terecht gewezen,het zou walsebonen zijn.Kan heelll gevoelig liggen.Welke naam ze ook dragen,ze zijn in ieder geval overheerlijk als je er van houd.
Ook nog opperdoezers meegenomen.

Bij de slager vanochtend hoorde ik,dat de bloedworst gestoofd kan worden omdat er roggemeel doorheen verwerkt is.

By: Bart van der Kolk

Bart van der Kolk — Fri, 12 Jun 2009 13:11:36 +0000

Beste Janneke, laat dit nu een gerecht zijn die ik door mijn vrouw (Turks-Syrisch)leerde kennen en in de voorzomer 1 van m’n lievelingsgerechten is! Belangrijk is wel dat het écht jonge tuinbonen zijn, en de yoghurt wordt door mijn vrouw voorzien van in een vijzel gestampte knoflook met zout. Supergerecht!

By: Petra F

Petra F — Fri, 12 Jun 2009 12:57:32 +0000

Hoi bloggers, bedankt voor jullie reacties. Ik ga een restaurant uitzoeken dat vastgeprijsde menu’s aanbiedt – dat ik daar niet eerder aan gedacht heb. Ofwel met een keuzemenu, of waar je gewoon verrast wordt met het dagmenu, ook wel heel aanlokkelijk (maar misschien niet voor mijn ietwat kieskeurige vader). Utrecht is de stad waar waar we willen eten, dus ik ga Denise’s suggestie “C’est Ca” nader onderzoeken.
(Soms zou ik haast voor mezelf geneigd zijn om om een blinde kaart te vragen, omdat ik me soms geremd voel om hetgene te bestellen dat me het lekkerste lijkt, alleen maar omdat het een paar euro duurder is. Terwijl dat op de totale rekening vaak niet eens zoveel uitmaakt. En dan denk ik achteraf “Hè, waarom heb ik dat nou niet gewoon genomen”. Ja, de calvinistische wortels zitten diep).

By: Martine

Martine — Fri, 12 Jun 2009 10:56:57 +0000

Bij las palmas in rotterdam was tot voor kort een blinde menukaart. Een prima concept inderdaad, alleen voelde ik me wel redelijk gefopt toen ik achteraf de rekening betaald en zag dat ik E25.00 voor 6 vrij eenvoudige scampi’s had moeten betalen. En dat was nog maar de appetizer. Je begrijpt; met zes mensen daar eten was dus geen aangenaam avondje voor mijn portomonee! Sindsdien ben ik enigszins afgenkapt op het idee moet ik zeggen..
@Denise: Vroeger zat er een heerlijke Italiaanse delicatessenwinkel ‘Guiseppe’ in Amsterdam waar ik vaak witte ansjovis heb zien liggen. Helaas wel ingepot, niet vers. Ik woon er al 2 jaar niet meer, dus ik weet niet of hij nog op de nieuwe spiegelstraat (gedeelte tussen prinsen en keizers gracht. Een piepklein winkeltje dat je bijna voorbij zou lopen. Ik Rotterdam weet ik dat ze verse hebben bij Schmidt zeevis. Echter niet op structuele basis…

By: Janneke Vreugdenhil

Janneke Vreugdenhil — Fri, 12 Jun 2009 10:24:22 +0000

Lijkt me een uitstekende kwestie om hier te bespreken, Petra. Ik wordt regelmatig in restaurants uitgenodigd, maar kan me nauwelijks heugen ooit zo’n ‘dameskaart’ (oei, Maarten, da’s echt jaren vijftig) gekregen te hebben, ook niet in sterrenrestaurants.
Om eerlijk te zijn zou ik het helemaal niet zo’n slecht vinden als zoiets weer wat gebruikelijker werd. Wel zo chic voor de gastheer als-ie z’n genodigden carte blanche kan geven. Ik durf zelf ook nooit het duurste van de kaart te kiezen, ook al lijkt me dat nog zo lekker. En er zijn ook gastheren (eeuhm, gastpersonen) die je de wijnkaart in handen duwen en zeggen: kies jij maar een wijn uit. Dilemma!
(Als ik met De Hongerige Man uit eten ga – ik betaal altijd, omdat eten nu eenmaal m’n vak is – kiest-ie trouwens altijd zonder gene het duurste gerecht en de duurste wijn van de kaart).
De oplossing van Denise lijkt me perfect. Bij La Vallade valt er niks te kiezen, krijg je gewoon vijf heerlijke gangen. En zo zijn er vele restaurants met een vast menu. Je zou zelfs vantevoren even kunnen bellen of bij binnenkomst kunnen smoezen met de ober, en vragen of hij aan tafel niet de prijs van het menu noemt. Hoeven je ouders zich ook niet ongemakkelijk te voelen. Veel plezier in elk geval, hoop dat jullie er allemaal van zullen genieten.

By: Maarten van Thiel

Maarten van Thiel — Fri, 12 Jun 2009 09:34:38 +0000

Petra, dat heet een “Dameskaart”. Als het nog bestaat tenminste…

By: Denise

Denise — Fri, 12 Jun 2009 09:34:26 +0000

Offtopic: in een pastarecept kom ik het ingredient ‘witte ansjvois’ tegen. Een zoektocht op internet levert tegenstrijdige resultaten op. Weet iemand wat hiermee wordt bedoeld en waar ik dit in A’dam zou kunnen krijgen?

@Petra F: weet eerlijk gezegd niet of dit gebruikelijk/mogelijk is. Ik weet wel van restaurants (Vallade in A’dam, C’est Ca in Utrecht en zie net op internet: Ganache in Breda) waar er geen menukaart is. Misschien is dat een idee?

By: Anne uuldersma

Anne uuldersma — Fri, 12 Jun 2009 08:23:09 +0000

Janneke,je maakt anderen ook gelukkig met je recepten.
Gisteren wordt vandaag,het recept van vandaag wordt voor maandag.Dille,zo lekkerrr.Zondagavond eten we bij mensen,zal hun dit recept doorgeven.Stellen ze vast en zeker op prijs.
Ga nu naar de stad.De achterbak of hoe noem je zoiets?,leeg.Reken maar,vol terug.
Hoorde van de week Guus Kuier zeggen:je vullen i.p.v.leeg maken.Kan ik wel onderschrijven,zeker met groenten en al dies meer.En…de zon schijnt.