Koken: Gazpacho
Gazpacho leerde ik maken van een Spaanse schone. Rocio leidde de animatie op camping Internacional Amberes in Empuria Brava, een vakantiedorp aan de Costa Brava dat enkele decennia geleden in één wrede ruk uit de grond getrokken is. We hebben het hier over een plek waar je als weldenkend mens niet graag dood gevonden wilt worden.
Ik overleefde er twee maanden. Twee zomermaanden waarin mijn ogen pijn deden van de lelijkheid om me heen en waarin ik Rocio assisteerde bij het vermaken van de campinggasten. Voorzover dat kinderen waren, was het een geweldig leuk vakantiebaantje. We speelden volleybal in het zwembad, knutselden crêpepapieren rozen in elkaar, maakten churros met chocolademelk en werden geadoreerd door giechelende tienjarige meisjes die hun diepste geheimen met ons deelden.
Het vermaken van verveelde volwassenen was een ander verhaal. Een voetbaltoernooitje organiseren is nog wel geinig. Een soundmixshow presenteren, mwah. Maar het dieptepunt was de wekelijkse avond waarop een stelletje toondove troubadours in hawaiibloesjes die zich ‘Los Coconuts’ noemden kwamen optreden en Rocio en ik werden geacht de meute vurig verbrande vakantiegangers de dansvloer op te trekken voor een polonaise.
Camping Internacional Embarrassed. Zo’n twintig jaar later staat het schaamrood me nog op de kaken. Toch heb ik overwegend positieve herinneringen aan die zomer in Spanje. Vooral aan het Spaanse eten. En in het bijzonder dus aan de gazpacho die Rocio elke dag maakte voor onze lunch.
Het animatiehok voorzag in minstens negen soorten lijm en een soundmixinstallatie, maar een staafmixer was er niet. Het was mijn taak die te gaan lenen van een willekeurige campinggast. Dan goten we de soep in een thermoskan, lieten er een stel ijsblokjes in vallen, sloten de luiken van de Animacion en vertrokken naar het strand voor een welverdiende siësta.
Rocio deed nooit brood in de gazpacho, en om eerlijk te zijn vind ik hem lekkerder zonder. Maar wie wil voegt een sneetje ontkorst en geweekt witbrood toe. Garneren kan met blokjes paprika, komkommer, tomaat en hardgekookt ei die je in bakjes op tafel zet. Maar ook lekker bij gazpacho zijn crostini met serranoham.
Voor 2 personen:
- 1 sjalotje, fijngesneden
- ½ groene paprika, in stukken
- ½ komkommer, in stukken
- 500 g rijpe trostomaten, in stukken
- 1 teen knoflook
- de beste sherryazijn die je kunt vinden
- je mooiste olijfolie
Pureer de sjalot, paprika, komkommer en tomaat met een staafmixer of in de keukenmachine. Stamp en wrijf de knoflookteen met een snuf (grof) zeezout glad in een vijzel. Voeg de knoflook, samen met 1 eetlepel azijn en 2 eetlepels olijfolie toe aan de soep. Proef en maak verder op smaak zout en versgemalen peper en zo nodig extra azijn en olijfolie. Laat de gazpacho in de koelkast ijskoud worden of koel hem met een paar ijsblokjes.
