Archief van berichten op 3 juli 2009

Halloumi is een Cypriotisch kaasje, meestal gemaakt van een mengsel van schapen- geiten- en koemelk. Vacuüm verpakt te koop bij goedgesorteerde kaasboeren en bij Turkse en Marokkaanse winkels. Tahin is een pasta van sesamzaad, in dezelfde winkels en bij natuurvoedingswinkels te koop.

Voor 4 personen:

  • 1 klein bloemkooltje, in roosjes
  • 5 eetlepels olijfolie
  • 2 theelepels gemalen komijn
  • 200 g kerstomaatjes
  • 200 g halloumi, in dobbelstenen
  • 1 1⁄2 eetlepel tahin
  • 1 teentje knoflook, fijngehakt
  • sap van 1 citroen
  • 1 blik kikkererwten (400 g)
  • 2 handjes verse kruiden als bladpeterselie, koriander, munt, basilicum

Verwarm de oven op 200 graden. Meng 3 eetlepels olie in een grote kom met de komijn en 1 theelepel zout. Schep er de bloemkoolroosjes, kerstomaatjes en halloumi door. Spreid de bloemkoolroosjes uit over de bakplaat en schuif 10 minuten in de oven. Leg er de kerstomaatjes en dobbelstenen kaas tussen en laat nog ongeveer 5 minuten bakken, tot de kaas begint te smelten. Laat afkoelen tot lauwwarm.

Klop een dressing van de tahin, knoflook, citroensap en de rest van de olijfolie. Maak op smaak met zout en peper en verdun het sausje zo nodig met wat water. Spoel de kikkererwten af onder koud stromend water en laat uitlekken. Maak een salade van de kikkererwten, de kruiden, de lauwwarme bloemkool, tomaatjes en kaas en meng er de dressing door. Serveer direct.

Sopa de aguacate. Ik schreef die spannende naam nu wel op afgelopen maandag, maar ik had nog nooit Mexicaanse avocadosoep gemaakt. Gisteren alsnog gedaan, ter afsluiting van deze week over koude soepen.
Ik vond een recept voor sopa de aguacate in De Mexicaanse keuken van Elisabeth Lambert Ortiz. De soep bestond uit 2 gepureerde avocado’s met 1.4 liter kippenbouillon. Er was een garnering bedacht van verse koriander en gebakken tortilla’s en eventueel mocht je een deel van de bouillon vervangen door room. 

 
Waar is het limoensap, dacht ik toen ik het las. Waar is de peper? De ui? De knof? De soep met de spannende naam leek op papier al bepaald een saaie soep. Maar toen ik hem eenmaal gemaakt had, wist ik het zeker: sopa de aguacate ís een saaie soep.

lees verder