Mailtje van oud-dispuutsgenoot N.: ‘Hee Janneke, lang niet gezien. Je verhalen over de studentenkeuken doen me denken aan de vissoep met rouille die jij ooit voor ons maakte. Kun je die uit studentennostalgie nog eens uit je geheugen opdiepen?’
Verdraaid. Die vissoep. In geen vijftien jaar aan gedacht en pling, daar had je hem. Alsof het gisteren was. Eerst alleen de smaak, die voornamelijk bepaald werd door de indringende aanwezigheid van meerdere tenen rauwe, geperste knoflook in de rouille. Daarna een beeld. De ansichtkaart die mijn broer me stuurde met daarop het recept van de vissoep die ik bij hem had gegeten en zo lekker vond dat ik hem onmiddellijk wilde reproduceren; een olijk visje in de kantlijn getekend. Tot slot kropen flarden recept mijn geheugen binnen. Ui, ansjovis, tomatenpuree, bouillonblokjes, mayonaise, knoflook. lees verder›
