Koken: De culinaire identiteit van Den Haag
,,Vroeger was eten echt een onderdeel van een stad én ook zichtbaar in die stad”, vertelde Francien van Westrenen van Stroom, een centrum voor beeldende kunst en architectuur. ,,Kijk naar namen als Veemarkt of Bierkade. Maar is dat nog zo?”
Haar vraag is een mooie aftrap van de Week van de Smaak, waarover we op dit blog ook zullen schrijven. Maar Francien lanceerde er het boek mee dat ze samen met Janneke Vreugdenhil maakte. Foodprint, stadsgids Den Haag, werd vanmiddag gepresenteerd.
En daaruit blijkt – al ben ik bevooroordeeld, want een Hagenaar – dat Den Haag een echte culinaire identiteit heeft.
Het boek lijkt wel wat op het Rotterdams Kookboek van Linda Roodenburg, al gaat dat meer over verschillende culturen en eettradities, of Proef Londen van Terence Conran en Peter Prescott, al is dat meer gericht op leuke adresjes en recepten.
Foodprint vertelt vooral het verhaal van de identiteit van de stad aan de hand van locaties. Zo nemen de schrijvers de lezer mee langs koffieketen voor een echt Haags bakkie (een klein kopje koffie) en koffiehuizen waar Turkse mannen zitten de rummikubben. Langs Haagse chique en ambassadefeestjes, langs Indonesische rijsttafels en de ‘heimweewinkels’ voor Poolse, Britse, Russische en Amerikaanse expats, langs de Scheveningse haven en door de duinen voor eetbare wilde planten.
De moeite waard is zeker het hoofdstuk over de ambtenarenlunch, prachtig grafisch vormgegeven door ontwerpbureau Lust. Wie nog een beeld heeft van een man met een broodtrommeltje komt bedrogen uit. De ambtenaar kon op de woensdag dat Foodprint langskwam bijvoorbeeld bij het ministerie van Volkshuisvesting kiezen tussen aardappelsoep, gefrituurde scholfilet met aardappel, kroketjes met salade, pasta met kaassaus, krentenbrood met kaas en stroop, tosti klassiek en friet.
Gezond? Mwah. Maar wel duurzaam, want alle cateringbedrijven van de ministeries moeten aan duurzaamheidseisen voldoen. Wat niet wegneemt dat je in Den Haag ook de ,,lunchwandelaars” kunt tegenkomen, ambtenaren die een broodje in de buurt van hun ministerie gaan eten. Zoals het broodje verschrikkelijk (met rosbief, pekelvlees, ham, lever, fricandeau, ei, ui, mayonaise, ketchup en piccalilly).
Het is leuk om aan de hand van zo’n gids je stad opnieuw te ontdekken. Zo wist ik niet dat je bij eb kokkels kunt rapen op Scheveningen, en dat er een miefabriek in Den Haag is.
En gelukkig staan er ook typisch Haagse parels in Foodprints, zoals ijssalon Florencia. Daar vind je sinds 1932 bij de eerste zonnestralen in de lente en nu met de laatste in de herfst zowel Hagenaars als Hagenezen, Haagse kak en ADO-fans. Als er één plek is waar de identiteit van Den Haag voor mij altijd zichtbaar is, is het daar wel.
Zie jij de invloeden van eten op jouw stad. En heb jij ook een (eet)adres dat de identiteit van jouw stad belichaamt?
