Comments on: Vega/vlees

By: Mleen

Mleen — Wed, 07 Oct 2009 13:44:16 +0000

Mijn ervaring is dat wanneer er iemand in een relatie vegetarisch is, de ander dan eigenlijk automatisch ook een halfvegetarier is. Ik ben zelf sinds mijn 11e vegetarisch maar mijn vriend is wel een echte carnivoor. Gelukkig vind hij het leuk om te koken en heeft hij vanuit zijn ex-vegetarische moeder ook het een en ander meegekregen.
Meestal eten we allebei vegetarisch en als de behoefte aan vlees voor hem te groot is komt er af en toe een hamburgertje bij kijken. Daarnaast is hij ook een vaste klant van de Mac Donalds en de Burger King als ik er niet bij ben, dus ik denk niet dat hij iets te kort komt.
Het enige dat ik wel problematisch vind is inderdaad het gebrek aan verscheidenheid voor vegetariers bij de meeste restauranten. Het komt meestal neer op een salade of een omelet met champignons en zoals hierboven al eerder werd vermeld; ook dat gaat vervelen.
Toch komen en er steeds meer en betere vleesvervangers op de markt dus daarover heb ik niet te klagen.

Als ik kinderen krijg ga ik ze niet vegetarisch opvoeden; ik wil ze zelf de keuze geven.

By: Dorien

Dorien — Fri, 02 Oct 2009 09:53:51 +0000

Sandra, bij ons niet hoor. Mijn zonen (13 en 16 jaar) werden al heel wat jaren geleden uit diervriendelijkheid vegetarisch. Mijn man was dat oorspronkelijk ook, hoewel hij nu ook weer af en toe vlees eet, voornamelijk op brood. Vis (haring) eten wij beiden alweer regelmatig, op aanraden van cardioloog. Voor de jongens koop ik visolie-tabletten/capsules, dat is wel een afspraak die ik met ze heb kunnen maken.
De avondmaaltijden blijven bij ons vegetarisch, maar bij dingen als ‘stamppot’ moet er voor mij toch wel ‘echte’ worst’ bij. En nog maar heel af en toe maak ik voor mijzelf vlees klaar (pannetje riblappen, mmmm! Waarbij ik meteen moet denken aan een onlangs gestelde vraag van mijn jongste, waarom mensen ‘mmm’ zeggen als ze iets lekker vinden; was dat misschien omdat je dat nog gemakkelijk met volle mond kunt uitbrengen?).

By: petradehamer

petradehamer — Tue, 29 Sep 2009 18:10:03 +0000

Ik ben he-le-maal niet van de quorn en andere “vleesvervangers”. Er is volgens mij meer dan genoeg om van te genieten zonder dat je aan de surrogaat gaat. Wij eten hier in huis veel vegetarisch (en als er vlees in huis komt, alleen nog maar biologisch trouwens) en missen het vlees nauwelijks. Ik denk juist als je het vlees gaat vervangen, dat je dan de mist in gaat. Gewoon koken zonder vlees en dan maar geen aardappelen-vlees-groenten…!

By: Sandra

Sandra — Tue, 29 Sep 2009 16:52:15 +0000

Bespeur ik hier een soort trend dat als een setje een combi is van een carnivoor en een herbivoor, de vleeseter het mannetje is en de groentes door het vrouwtje verorberd worden?

By: Margreet

Margreet — Tue, 29 Sep 2009 16:46:55 +0000

Ikzelf ben ook vegetariër, al ruim 11 jaar, en mijn vriend absoluut niet. Hij vind vegetarische burgers vaak lekker, wil ze ook wel eens mee-eten, maar een stukje vlees op zijn tijd gaat er wel in en ook op brood eet hij meestal vleeswaren.
Hij heeft er gelukkig helemaal geen problemen mee dat ik vegetariër ben en respecteert het helemaal. Meestal kook ik, wat ik ook heerlijk en leuk vind om te doen, maar ca twee keer per week kookt hij een (meestal) zelf uitgekozen recept. Hij vind het prima om ook dan geen vlees te bereiden en eten.
Als ik kook, geef ik hem er een stukje vlees bij als hij dat wil (overigens echt niet vaak, misschien een keer per week), maar dat is meestal een simpel stukje vlees, omdat ik niet goed weet hoe ik het anders goed moet bereiden. Het gebeurt ook wel vaak dat hij het stukje vlees dan zelf bakt.
Vaak probeer ik ook nieuwe recepten uit en sinds hij zelf regelmatig kookt, denkt hij steeds vaker mee hoe ik een recept nog beter/lekkerder kan maken (iets waar ik meestal vanaf de eerste hap en zelfs tijdens het koken mee bezig ben). Dat samen over het eten praten maakt het wel erg leuk om samen te koken en te eten!
Gelukkig is mijn vriend erg makkelijk: hij lust alles en vind wat ik gekookt heb altijd lekker. Dat gaat prima zo samen!
(En als we kinderen krijgen, denk ik dat ze van mij altijd mogen kiezen of ze vlees willen eten of niet. Ik wil het ze niet verplichten om vlees te eten, want dat gaat tegen mijn principes in. Maar ik wil het ze ook niet verbieden om vlees te eten, omdat ik vind dat je er zelf voor moet kiezen om vegetariër te worden.)

By: Fred

Fred — Tue, 29 Sep 2009 07:54:14 +0000

Als tamelijk bourgondische omnivoor wist ik precies waar ik aan begon toen ik mijn vriendin voor het eerst ontmoette (in een veganistisch restaurant).
Flink wennen, vooral als er zeer sporadisch een biologisch stukje, doodgenuffelde, bejaarde koe op tafel mocht komen. Wat een prijzen! Dan behandel je je bieflap alsof het een stukje hert is, geschoten door Hare Majesteit zelf.
Het vleeseten is er (nog) niet uit, maar het respect en eerbied is er diep ingehakt.

By: Erik

Erik — Mon, 28 Sep 2009 18:39:50 +0000

Mijn vriendin is vegetarisch, maar dan vooral omdat ze geen vlees en vis lust. We eten veel vegtarisch, maar dat vind ik niet zo storend. Zolang ik geen vlees vervangers hoef te eten vind ik het prima. Ik hoef er dan ook nagnoeg geen rekening mee te houden omdat je toch makkelijk ergens een stukje vlees bij kunt eten.
Wat ik wel vervelend vind is dat de meeste restaurants geen fatsoenlijke vega keuken hebben (vooral ook in het buitenland). Salade met geitenkaas gaat ook een keer vervelen… Dat is dan toch vervelend als je een leuk avondje uitgaat.

By: Marèse

Marèse — Mon, 28 Sep 2009 18:33:21 +0000

Hello, hier is een vleeseter met een (ex-)veggie. Toen mijn vriend en ik elkaar leerde kennen, was hij een overtuigd vegetariër die nog nooit een stuk vlees had klaargemaakt. Hij was rond zijn 11e vegetarisch geworden, omdat zijn grote broer dat ook was en hij zich wel in diens ideëen kon vinden.
Jarenlang heb ik vegetarisch gekookt, met voor mij eventueel een stukje vlees of wat gehakt of kipfilet. Van tofu en Quorn gruwde ik, maar ik verwerkte het braaf in de rijst/spaghetti/stoofpot. Langzaam maar zeker is mijn liefste gezwicht voor mijn vrouwelijke charmes en heb ik hem zo ver gekregen om af en toe vlees te eten. Nu is hij nog een grotere carnivoor dan ik, alsof hij alle jaren moet inhalen die hij heeft gemist Ham, salami, kipfilet, merguez worden genietend door hem gesmaakt.
Ondertussen hebben we allebei een goede baan en kunnen we ons wat biologisch vlees veroorloven, voor ons ook geen kilo kip voor 5 euro!
Door de week eten we nog steeds vaak vegetarisch en wisselen dit af met een stukje biologisch vlees of een salade met een heerlijk kaasje of een stevige soep. Er zijn genoeg lekkere veggieburgers ontwikkeld de laatste jaren, dus dat is nu allang geen issue meer. Alleen vis zouden we wat vaker moeten eten, dat is voor ons allebei relatief nieuw!

By: Janneke L

Janneke L — Mon, 28 Sep 2009 17:53:12 +0000

Apart, er reageren alleen vegetarisch etenden die een relatie hebben met een vleeseter en niet omgekeerd.Ik (vega) ben wel benieuwd naar reacties van vleeseters.

Voor mij is het geen probleem om om te gaan met iemand die wel vlees en vis eet. Zolang hij/zij mijn principes maar respecteert. Ik zal niet snel vlees klaar maken, maar ik ken gelukkig genoeg andere recepten die ook bij Omnivoor
in de smaak vallen.

By: Janneke Vreugdenhil

Janneke Vreugdenhil — Mon, 28 Sep 2009 16:51:53 +0000

Valt dus allemaal wel mee, die ellende? Of zijn jullie toevallig erg flexibele mensen? Het lijkt mij voor een vegetarier best moeilijk om met je blote handen gehaktballetjes te draaien.
En Anne-Riet, ik zou die gedroogde funghi porcini hooguit als smaakversterker gebruiken, voor als je met bijvoorbeeld kastanjechampignons werkt. Het kan wel met alleen gedroogde, maar dan krijg je echt een aardappelschotel. Terwijl dit recept bedoeld is als vullende hoofdmaaltijd.