Koken: Stel

Stel, je houdt allebei van uitgaan en van mensen om je heen, maar ook van af en toe een rustig avondje op de bank. Je houdt allebei van snowboarden, van de prosecco van de Lidl en van jullie jaarlijkse fiets-kampeertocht met vrienden in de Ardennen.
Stel, jullie zijn het erover eens dat jullie  twee kinderen willen, liefst een jongen en een meisje. Jullie houden van dezelfde muziek, dezelfde boeken, dezelfde films, ja, jullie houden er wonderlijk genoeg zelfs allebei van oude afleveringen van Friends te kijken.
Stel, jullie zijn het perfecte stel. Het enige, maar dan ook het enige, wat jullie volmaakte liefde bedreigt is dat jij het eten van dieren zielig, vies,  ongezond, ongepast in het licht van het wereldvoedselprobleem, slecht voor het milieu vindt. En hij/zij niet. 

In jullie koelkast – samen uitgezocht, zo’n grote Amerikaanse met ingebouwde ijsblokjesmaker – liggen jouw tofu en vegetarisch gehakt gebroederlijk naast zijn tartaartje en kipfiletje. Maar stel nou dat jij dat diep in je hart vreselijk vindt. Dat je de keuken het liefst in tweeën zou splitsen, met twee koelkasten, twee pannensets, twee serviezen, als in een kosjer huishouden. Hij zijn bloederige deel en jij jouw eigen vegatopia.
Je durft er niet over te beginnen. Je kent hem/haar dan wel door en door, maar het is toch moeilijk inschatten of hij/zij zich er niet door beledigd zal voelen. Voor je ’t weet verzeil je in een nare, ontwrichtende ruzie en lig je straks in je eentje naar oude afleveringen van Friends te kijken.
Lijkt me een lastig dilemma. Maar daarom wil ik het er juist met je over hebben. Op het kookblog (nrcnext.nl/koken) kun je deze week meepraten over je ervaringen als vega/vlees-stel en over de oplossingen die jullie misschien wel hebben gevonden.
Een ideaal recept voor stellen zoals jullie lijkt mij deze curry. Je bereidt een heerlijke, pittige saus en op het allerlaatste moment schenk je de helft over in een andere pan. Mag hij/zij er zijn kipfiletje in gaar sudderen, terwijl jij jouw blokjes tofu even opwarmt in jouw deel.
Stel die scheiding nog maar even uit. 

  • 1 theelepel arachideolie
  • 1 flinke sjalot, fijngesneden
  • 2 flinke eetlepels Indiase currypasta
  • 1 grote aubergine, in dobbelstenen
  • 100 gram kip(pendij)filet, in reepjes
  • 100 gram tofu, in blokjes
  • 100 ml crème fraîche
  • ½  bosje koriander, fijngehakt
  • 2 eetlepels amandelschaafsel, geroosterd

Verhit de olie in een wok en fruit hierin de sjalot en currypasta. Bak de aubergine een paar minuten mee. Voeg de tomaten toe en laat 5 minuten pruttelen. Verdeel de saus in tweeën, voeg aan de ene helft de kip toe en aan de andere helft de tofu. Laat nog 5 minuten stoven. Maak beide curry’s af met crème fraîche en bestrooi met koriander en amandeltjes. Serveer met rijst.

12 reacties op "Stel"rss-icon

“My girlfriend is a vegetarian, which pretty much makes me a vegetarian” – niet de meest memorabele quote uit Pulp Fiction, maar voor mij een tijd lang de meest ware. Ik heb nooit aan vlees voor mijzelf gedaan, mede omdat mijn inmiddels-ex-prinses vlees wél lekker vind ruiken.. en dan vond ik het weer zielig voor haar. Daarnaast was zij enigszins radicaal en vond ik na een aanvaring over het een of ander de schaarse vleeswaren die ik had uit wraak in de prullenbak gedeponeerd. Nu ben een ik een vrolijke vleesetend vrijgezel en verdorie, wat is vlees toch lekker. Het meeste miste ik spek, dat is waarlijk onvervangbaar. Of kan er hier iemand nepspek van tofu vervaardigen?

Antwoord

Er bestaat rooktofu. Nu moet ik zeggen dat ik het al een hele tijd niet meer heb gezien, maar als vervanging van spekblokjes was het niet verkeerd.

Antwoord

@Joost: nee, er is geen waardige vervanger van spek. Vergeet het -not going to happen.

In reactie op het stuk: mijn lief en ik zijn allebei vegetarier (we overwegen toch weer een dagje in de week vlees te gaan eten). Binnen de relatie dus harmonie. Met de schoonfamilie…wat minder. Nou ja, we krijgen Valess burgers. En tosti’s met ananas. Maar niet van harte. Er wordt vreselijk op gefronst. Ze hebben niet het idee dat een vegetarische maaltijd eens in de zoveel maanden gewoon een lekkere maaltijd kan zijn.

Oké, rant over.

Er wordt vegetariers vaak verweten dat ze moralistische drammers zijn. Volgens mij is dat omdat we een soort impliciet idee (“vlees eten is normaal, en dus moreel niet problematisch”) problematiseren. Door te zeggen ‘ik doe niet mee’ dwing je omnivoren zich te verdedigen, ook als je het een ander helemaal niet WIL opdringen.

Nog iemand een idee over?

Antwoord

Inderdaad, zeer irritant: zit je met een grote groep aan tafel, heb ík het weer ‘gedaan’ als ik iets anders voorgeschoteld krijg. “Maar je draagt wel leren schoenen”, zegt men dan ook nog.

Een moralistisch weerwoord geven, de vega-evangelist (mooi woord!) uithangen, daar begin ik al niet meer aan. 100 argumenten om geen vlees te eten, slechts 1 valide tegenargument: “maar het is zo lekker” maakt elke discussie kansloos.

Antwoord

Beste Janneke,

Een kookboek, dat voor deze situatie is geschreven, is ” The Flexitarian Table” van Peter Berley. Het boek won meerdere prijzen, maar een Nederlandse vertaling is er nog niet. Het is erg goed.

Groeten,
Judith

Antwoord

Tomaten? Hoeveel gebruik je daarvan?

Antwoord

@ Denise, ik ben bang dat in de ingredientenlijst iets is weggeveallen: een blik tomaten.
@ Judith, klinkt goed, dat boek. Ik bezit al jaren Peter Berley’s boek ‘Puur vegetarisch’ wat een erg goed vega basisboek is. Wil nog steeds een keer bij de man gaan eten in New York (Angelica’s kitchen)
@ Agnes, toevallig heeft Sylvia Witteman vandaag een column in de Volkskrant over vegetarisch spekpoeder. Strooi het ergens over en het smaakt alsof er spek in zit. Maar dan wel op een hele vieze, chemische manier. Ik kreeg van Sylvia ooit een doosje pleisters met spekmotief, reuze gezellig als je in je vingers snijdt, maar daar wilde ik het maar bij laten. Ik heb trouwens ook een vriendin die jaren vegetarier was (inmiddels niet meer) maar wel altijd spekjes door de stamppot deed ‘omdat die niet te vervangen zijn’.
@ Joost, ik had je al een tijdje gemist hier, maar nu begrijp ik waarom. Die prinses is niet goed wijs dat ze je heeft laten schieten. Wie treft er nu nog een prins die dagelijks met zoveel liefde de heerlijkste hapjes voor je bereidt? Dat verhaal over die weggegooide vleeswaren vind ik hilarisch. Met jouw goedvinden (die heb je impliciet al gegeven, door te reageren op dit blog), gebruik ik het graag voor in de krant later deze week.

Antwoord

Natuurlijk mag dat Janneke!

Antwoord

Liquid Smoke is een goedje dat je over bv. een burger of tofu kan sprenkelen, dat geeft aan de maaltijd een lekker rokerige, BBQ-achtige smaak.
Ik ben het ermee eens dat er geen echte spekvervangers zijn – helaas… Bij de natuurwinkel heb je wel vega “rashers”, in combinatie met Liquid Smoke kom je in elk geval een eindje!

Antwoord

Siinds ik het huis uit ging ben ik vegetarier. Mijn ouders zijn trouwens op latere leeftijd ook vegetarier geworden. We eten ook geen vis. We houden er gewoon niet van dieren te eten. Tijdens mijn gelukkige, vleesloze studentenjaren -altijd lekker en creatief gegeten en gedronken- had ik wel twee vriendjes die notabene slager waren. Ik kon er wel mee omgaan, ben niet zo strikt in de leer. Geen biefstukken in de afvalbak dus. Niets menselijks is mij vreemd. Het gevoel om vlees te willen eten, herken ik wel. Soms eet ik een hapje vlees: oh ja, zo was het. Maar dan is het weer over want ik vind er gewoon niet zoveel aan; ook aan spekjes niet!
De slagersvriendjes vonden de vegetarische gerechten altijd prima te eten -zij waren ook niet zo strikt in de leer-.
Mijn huidige vriend hoeft ook geen vlees te eten. Af en toe eet hij op zijn werk een stukje zalm. Misschien flauw maar ik zou toch niet samen willen wonen met een carnivoor. Want bloed op de snijplanken, daar heb ik echt een hekel aan.

Antwoord

Dag Janneke,
over dat spekpoeder: ik zal mijn ouders vragen de column voor me te bewaren (ze lezen NRC én Volkskrant). Ik schrapte uit mijn reactie de opmerking: “en als de voedingsmiddelenindustrie iets ontwikkelt, vertrouw ik het waarschijnlijk nog steeds niet.

Wat ik trouwens wel gebruik is pimentón. Niet subtiel, wel heel lekker.

En het vegetarische basiskookboek is en blijft voor mij How to cook everything vegetarian van Mark Bittman, vertaald als de dikke vegetarier. Ja, het is duur en dik, maar het is compleet, en vol maakbare recepten. Ik koop dit jaar en volgend jaar geen boeken meer. (hoewel, ik heb makkelijk praten: ik haal wel regelmatig kookboeken uit de Haagse bieb)

Antwoord

Beste mevrouw Vreugdenhil,

Dit is een oudbakken reactie; ik kwam net uw blog tegen, alhoewel fan.
Ter vervanging van spekreepjes, ansjovis of chorizo gebruik ik gedroogde tomaten, bij voorkeur de droge variant.

Met vriendelijke groet, A.E. Vergouw-Koppenol.

Antwoord

Reageer