Koken: Flexi
‘My girlfriend is a vegetarian, which pretty much makes me a vegetarian’, zegt Samuel L. Jackson in Pulp Fiction. Afgaand op de reacties op het kookblog deze week, is hij niet de enige. Bij de meeste vega/vlees-stellen blijkt de carnivoor de meest flexibele te zijn. Binnenshuis wordt nauwelijks of geen vlees geconsumeerd.
Maar heel ver zat ik er ook weer niet naast toen ik me afgelopen dinsdag hardop voorstelde hoe een relatie kan worden ontwricht door verschil in eetgewoonten. Lees het hartverscheurende verhaal van Joost, een jongeman die, als we zijn enthousiaste verslagen op het kookblog mogen geloven, zo’n beetje alle vlees- en visloze recepten van het afgelopen jaar gekookt heeft voor zijn vegetarische sinds-kort-ex-vriendin (alias de prinses).
Hij maakte nooit vlees voor zichzelf, mede omdat zijn vriendin vlees wél lekker vond rúiken, „en dan vond ik het weer zielig voor haar.” Intussen had de prinses zelf minder scrupules. Bij ruzie was ze zelfs ronduit radicaal, en vond Joost „na een aanvaring mijn schaarse vleeswaren uit wraak in de prullenbak gedeponeerd.”
Tot mijn genoegen is de wraak van Joost nog zoeter dan die van de prinses: „Nu ben ik een vrolijke vleesetende vrijgezel en verdorie, wat is vlees toch lekker. Het meeste miste ik spek, dat is waarlijk onvervangbaar.”
Gelijk heeft-ie. Maar laat mijn Volkskrantcollega Sylvia Witteman nou diezelfde dinsdag schrijven over een vegetarisch poedertje met de smaak van spek. Een chemische en dus uiterst gore smaak wel te verstaan. Je denkt dat het een grap is, maar dat is het niet. In Amerika bestaat het echt. En dus kan het in Nederland niet lang meer duren. Op het kookblog schreef deze week al iemand over ‘vega rashers’, die ze koopt bij de natuurvoedingswinkel. Samen met een goedje genaamd ‘liquid smoke’ zou dit de smaak van spek moeten benaderen.
Nu heb ik één vraag, en dan gaan we iets lekkers koken. Dieren opeten of laten leven, dat moet ieder mens voor zich beslissen. Maar als overtuigd flexitariër begrijp ik hier niets van: Waar komt toch die behoefte van vegetariërs vandaan om surrogaatvlees te eten?
Camembertfondue voor een vega/vlees-stel:
- 1 camembert in een spanen doosje
- 2 eetlepels kirsch (of andere schnaps)
- stokbrood
- dipgroente zoals stengels bleekselderij, blaadjes witlof en geblancheerde broccoliroosjes
- voor de vegetariër: walnoten en druiven
- voor de carnivoor: plakjes rookvlees en/of rauwe ham
Haal het deksel van het doosje camembert (haal de kaas uit zijn papieren jasje), kerf een kruis in het midden en schenk er de drank over. Leg het deksel weer op de doos en verpak in aluminiumfolie. Laat de kaas in 20 – 30 minuten smelten in een oven op 225 graden.
Zet het brood, de groente, de walnoten, druiven en vleeswaren en het doosje met gesmolten camembert op tafel en dippen maar.
.
