Koken: Eierkoeken

Mijn zusje en ik waren ooit ernstig verslaafd aan eierkoeken. Om een of andere reden vonden wij die droge, kleffe frisbees het lekkerste wat er was. We besmeerden ze met boter, en als mijn moeder even niet keek strooiden we er ook nog een dikke laag suiker over.

Zelf heb ik mijn eierkoekverslaving allang ingewisseld voor diverse andere (slechtere) gewoontes. Maar het zou me niets verbazen als mijn zusje – die niet drinkt, niet rookt en iedere week sport, kortom een keurig, gezond leven lijdt – nog steeds niet van die eierkoeken af is. Ik sluit zelfs niet uit dat ze er nog altijd boter en suiker op doet.

Ze komt vanmiddag en als verrassing heb ik eierkoeken gebakken. Dat ze gelukt zijn mag best een wonder heten, want zij en ik hebben het vroeger talloze keren vruchteloos geprobeerd. Soms kwamen uit die experimenten best aardige cakejes. Maar nooit waren het eierkoeken zoals de bakker ze bakte.

Inmiddels weet ik waarom. In eierkoekenbeslag hoort een chemisch goedje dat ammoniumbicarbonaat heet. Ammoniumbicarbonaat, ook wel alkali genoemd, is te koop bij ouderwetse drogisterijen. Maar je kunt er ook om vragen bij een bakker die nog zelf zijn eierkoeken bakt. Het is dit witte poeder dat zorgt voor die speciale klefheid die het verschil maakt tussen cake-achtige koek en eierkoek.

Zonder alkali geen eierkoeken dus. Maar het spul bezit een nare eigenschap: het riekt ontstellend gemeen naar ammoniak. Mijn eerste eierkoeken waren dan ook volslagen oneetbaar. Alsof je een muffin hebt overgoten met ammoniak. Pas na vier pogingen, steeds met minder alkali, vond ik de optimale verhoudingen. Een theelepel op 250 gram bloem is voldoende. Het beslag ruikt dan nog wel lichtjes naar ammoniak. Maar na het bakken proef je er in de eierkoeken niets van terug.
Benieuwd hoeveel mijn zusje er op kan.

Voor 6 eierkoeken:

  • 125 g suiker
  • 3 eieren
  • 5 gram ammoniumbicarbonaat (= 1 afgestreken theelepel)
  • 250 g witte bloem
  • 125 ml melk

Doe de eieren met de suiker in een kom en klop met een elektrische mixer tot een dikke, lichtgele vla. Zeef de bloem met de alkali. Voeg dit mengsel, samen met de melk toe aan de eiervla en klop snel tot een dik beslag. Dek de kom af met vershoudfolie en laat het beslag minimaal 4 uur, maximaal een dag rusten bij kamertemperatuur. Verwarm de oven voor op 220 graden. Bekleed 2 bakplaten met bakpapier. Maak hierop met behulp van twee grote lepels 6 mooie cirkels van het beslag. Bak de eierkoeken in ongeveer 10 minuten lichtbruin en gaar. Haal ze uit de oven en laat afkoelen op een rooster. Als je de eierkoeken langer dan een dag wilt bewaren, vries ze dan in.

20 reacties op "Eierkoeken"rss-icon

Dank Janneke voor dit recept. Heb ook al talloze variaties geprobeerd maar die leken inderdaad niet op die van mijn eigen warme bakker (die zijn heel groot en onweerstaanbaar lekker!). Die fabriekskoeken hebben inderdaad soms zo’n chemisch luchtje. Nu weet ik waarom.

Antwoord

kun je niet hetzelfde resultaat bereiken met bakpoeder
(natriumbicarbonaat http://nl.wikipedia.org/wiki/Bakpoeder) in plaats van vlugzout?

Antwoord

Ik heb het ook talloze malen geprobeerd en vond dit recept heel erg lijken op wat ik vroeger in Nederland at (maar dat komt wellicht ook omdat ik al 10 jaar in het buitenland woon..). Veel eieren op weinig bloem en inderdaad relatief veel bakpoeder en vooral niet teveel deeg/beslag maken omdat ze erg groot worden. Ze zijn echt lekker! Ik heb het recept een keer op een website (?) gevonden.
Ingrediënten: 2 eieren, 100 gram suiker, 100 gram bloem, 2 theelepels bakpoeder.

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Bakplaat met boter insmeren.

Meng de bloem en bakpoeder met elkaar.
Klop de eieren en de suiker luchtig door elkaar met een mixer.
Schep voorzichtig het meelmengsel erdoor met een grote lepel.
Laat dit 5 minuten rusten.
Verdeel met een eetlepel hoopjes op de bakplaat.
Bak de eierkoeken in 15 minuten goudgeel.

Antwoord

In mijn ervaring krijg je met bakpoeder nooit echte eierkoeken, maar droge cakes die wel wat van eierkoeken weghebben, maar die klefheid missen.

Antwoord

Ik vond die van het recept dat ik uiteindelijk gevonden had heerlijk klef, daar zocht ik namelijk ook naar. Ze moeten niet te lang in de oven zitten, ze moeten net gaar zijn. En ze moeten ook niet te lang afkoelen, mogen nog een klein beetje warm zijn als ze in een zakje gaan. Met mijn vele uitprobeersels vond ik de eierkoeken niet ‘klef’ genoeg als er te veel bloem in zat of als ze te lang in de oven hadden gezeten.
Even mijn partner-de-chemicus gevraagd wat nu het verschil is tussen natriumbicarbonaat (bakpoeder) en ammoniumbicarbonaat. Uitwerking zou ongeveer hetzelfde moeten zijn, ammoniumbicarbonaat ruikt naar ammoniak, maar dat verdwijnt helemaal nadat de koeken gebakken zijn, mits de koeken niet te dik zijn, anders kun je het blijven proeven.Vroeger werd er veel meer ammoniumbicarbonaat gebruikt omdat natriumbicarbonaat nog niet beschikbaar was. Natriumbicarbonaat laat wat natrium achter na het bakken, wat onhandig kan zijn voor mensen die een natriumarm dieet volgen.
Ik ben altijd in voor nog betere eierkoeken en ga hier op zoek naar ammoniumbicarbonaat en kijk of ik verschil bemerk! Zo vaak maak ik ze niet. Echt iets waar je 1 x per jaar ineens trek in hebt…

Antwoord

ben benieuwd of je het al geprobeerd hebt en wat je ervaring is. ammonium is wat alstig te krijgen dus ik hoop dat het met bakpoeder ook lukt.

Antwoord

Hallo Janneke,

Kun je ook vertellen waarom het beslag zolang moet rusten? Ik wil altijd graag weten waarom ik iets doe, of het noodzakelijk is, zeg maar.

Antwoord

Hele goede vraag, Mamuffin. Die tijd is nodig om de alkali zijn werk te laten doen, ofwel het beslag te laten rijzen. Ook wennen de ingredienten als het ware aan elkaar, en krijg je daardoor mooiere, steviger koeken.

Antwoord

Er is een wezenlijk verschil tussen het rijzen dmv gist / zuurdesem enerzijds en bakpoeder / amoniumbicarbonaat anderzijds.
Gistdeeg rijst buiten de oven, bij kamertemperatuur, of iets hoger, door koolzuurgas dat door gisting ontstaat en het deeg ‘opblaast’ en luchtig maakt.
Bakpoeder (natriumbicarbonaat) en amoniumbicarbonaat, geven hun koolzuur af in de oven tijdens het bakproces.
Grt. Lei Schepers

Antwoord

Ik heb een keer eierkoeken gemaakt in die Franse patisserie, keken ze me heel raar aan, “Dat is gewoon genoise, dat maken we iedere dag…”
Even een vraag, nee twee, die ik in mijn blog gesteld kreeg en die ik wegens mijn geringe Duitslandkennis niet kon beantwoorden.
Hoe komt het toch dat Nederlanders bij kümmel altijd denken dat ze komijn bedoelen, die Duitsers? Terwijl het toch overduidelijk karwij is. Zou het komen omdat Duitsers komijn nauwelijks kennen (en klopt dat wel)? Want onze Leidse kaas noemen ze altijd Kümmelkäse. De volgende vraag is dan natuurlijk weer; waarom kennen Duitsers komijn nauwelijks.

Antwoord

Maarten, ooit hadden we het hier over op het blog van Janneke van voor de grote verandering ( die nu gelukkig weer helemaal ten goede is gekeerd). Ik heb het toen voor je uitgezocht, wellicht is het terug te vinden…..

Antwoord

Op wikipedia vond ik dit:
“Komijn wordt vaak verward met karwijzaad. Er zijn grote overeenkomsten in uiterlijk en smaak en ook overeenkomsten in (anderstalige) benamingen zorgen voor verwarring. In gerechten kunnen beide als vervanger voor elkaar dienen, maar karwijzaad is sterker van smaak en moet daarom voorzichtiger gebruikt worden (ongeveer half zoveel als komijn). Karwijzaad is iets krom en scherper van smaak, terwijl komijnzaad recht is en bitterder.”

De Duitse tegenhanger van deze pagina gaat over Kreuzkuemmel, de Duitse tegenhanger van karwijzaad gaat over Kummel.

Antwoord

Komijnwel of komijnnie, het komt in ieder geval uit Iran.

Antwoord

Beste Janneke,

Een geweldig recept! Ik ben helemaal geen ‘koker’, maar dit is mooi om samen met de kinderen te maken. Dank!

Over bakken gesproken (woon je zelf ook niet in Den Haag?) op de Jan van der Heijdenstraat 31 zit sinds een klein jaartje een heuse, echte Franse Bakker (www.michelfood.nl)! Een onverwachte ontdekking in het Laakkwartier (waar we zelf wonen), maar wij zijn vaste klant geworden om iedere zaterdag onvervalste gebakken croissants, baguettes en brioches te halen. Alsof je in een pittoresk Frans dorpje bent: een aanrader om langs te gaan.

Met groet! David van Keulen

Antwoord

Is het een bewuste woordgrap in dit eierkoekverband, dat je zus een keurig en gezond leven lijdt?

Antwoord

Die bakker kende ik nog niet, David. Shame on me, want ik heb net een gids over culinair Den Haag samengesteld (Foodprint Den Haag). Kende jij wel Philippe Galerne, in de Aert vd Goesstraat? Ook verrukkelijke croissants en baguettes en eclairs etc, EN op zondagochtend geopend.

Antwoord

Michel is uiteraard ook op zondag geopend. Je moet er echt vroeg bij zijn anders is de (eerste lading?) al op!

Antwoord

Hallo Janneke,
de eierkoeken zijn, volgens mijn moeder althans, een joods specialiteit die zij voor de 2e WO kreeg in de joodse bakkerij in een Poolse provincie stad. Pas na 30 jaar in Nederland wonen, heb ik begrepen wat haar droom- en sentiment koeken waren, gewoon de eierkoeken. Soms neem ik ze (made in Appie Heijn)mee naar Warschau , waar mijn moeder woont. Ik heb ook een recept aan haar gegeven, maar ze wilden maar niet lukken, plat etc, een bekend verschijnsel. Ik wil ze uitproberen met alkali, ik denk dat het juiste trucje is.
Volgens mijn moeder waren ze toen besmeerd met olie en besprenkeld met fijne suiker. Ik weet niet of het voor of na het bakken was. Ik ga een dezer dagen alle variaties uitproberen en laat je weten.
Ik ga ook nog in oude joodse recepten speuren.

Antwoord

Bakamonium kan je zo bestellen in de bakkerswinkel in Maasbracht, ff googlen…

Antwoord

sorrie verkeerd doorgegeven
http://www.debakwinkel.nl in Maasbracht
150 gram bakammonium voor E 1,50 succes

Antwoord

Reageer