TofuWijzer

Vorige week, terwijl collega Marjoleine de Vos in deze kolom haar liefde voor orgaanvlees betuigde, verscheen de VleesWijzer. De Wijzer (www.vleeswijzer.nl) is een initiatief van Milieudefensie Varkens in Nood en laat zien hoe diverse soorten vlees en vleesvervangers scoren op dierenwelzijn en milieubelasting.

De producten op de wijzer zijn, net als bij de VISwijzer, ingedeeld in een stoplichtsysteem. En daar kleeft een nadeel aan: de werkelijkheid kent meer kleuren dan rood, oranje en groen. Zo is bij de inschaling gewerkt met gemiddelden (en maakt het milieutechnisch nogal wat uit met hoeveel en met welke soja een varken is gevoederd), is een complete categorie biologisch scharrelvlees over het hoofd gezien (wild), en vind ik het curieus dat er wél industriële vleesvervangers als Quorn en Valess op staan, maar geen kaas en eieren. Kortom, de werkelijkheid is stukken minder simplistisch dan zo’n kleurenkaart wil doen geloven.


Afijn. Hij is er nu eenmaal, en als bewustwordingscampagne heeft de VleesWijzer best kans van slagen. Carnivorisme en vegetarisme waren zelden zo mediafähig als nu. (A propos: een dezer dagen verschijnt Dieren Eten, van Jonathan Saffran Foer. In Vrij Nederland beloofde de Amerikaanse schrijver een intelligente, genuanceerde visie op de hedendaagse vleesindustrie. Iets om naar uit te kijken.)

Intussen ben ik stiekem toch een beetje in mijn nopjes met één aspect van de VleesWijzer. Tofu blijkt, alle horrorverhalen over verwoestende sojateelt te spijt, zo groen als gras. Oké, het is inconsequent me hierover te verheugen, gezien bovenbesproken scepsis. Maar laat ik nu sinds enige tijd smoorverliefd zijn op tofu. En laat liefde nu blind maken…

Een recept voor tofuburgers. Kant- en klare vegaburgers uit de supermarkt zitten vol fabriekshelpertjes (ze staan in de VleesWijzer op nummer 3). Dat kunnen we zelf beter, bijvoorbeeld met dit recept uit Madhur Jaffrey’s Vegetarische gerechten.

 Voor 8 burgers:

  • 450 gram stevige tofu
  • 5 eetlepels arachideolie
  • 3 lente-uitjes, in dunne ringen
  • 4 grote shiitake-paddestoelen, kleingesneden
  • ½ winterwortel, kleingesneden
  • 1 stengel bleekselderij, kleingesneden
  • 1 vers groen pepertje, fijngehakt
  • 4 eetlepels fijngehakte koriander
  • 2 – 3 eetlepels tamari of lichte sojasaus
  • 1 ei, losgeklopt
  • ongeveer 8 eetlepels gedroogd broodkruim

Leg de tofu tussen een dubbele laag keukenpapier en leg er iets zwaars op. Laat 1 uur uitlekken en verkruimel de tofu boven een kom. Verhit 2 eetlepels olie in een koekenpan. Fruit de lente-ui, paddestoelen, wortel, selderij en groene peper 3 minuten op hoog vuur. Voeg bij de tofu, net als de koriander, en sojasaus, zout en peper naar smaak. Kneed er het ei en 5 eetlepels broodkruim door en vorm 8 kleine burgers. Paneer de burgers met de rest van het broodkruim en bak ze op matig vuur in de resterende olie. Ze hebben 3 – 4 minuten aan elke kant nodig.

9 reactiesrss-icon

Djoeke

Hoi Janneke!
Echt heel fijn dat er nu een weekje ‘zonder vlees’ is in je columns. Dit recept klinkt erg goed en ik ga het dan ook snel eens proberen. :)

Djoeke op Antwoord

anne-riet de boer

Klinkt lekker, Janneke, wat denk jij, zijn deze burgers ook in te vriezen?

anne-riet de boer op Antwoord

Bosbes

Ligt dat nu aan mij, of zijn er nog meer mensen die gruwen van tofu? Waar komt die liefde voor zoiets smakeloos als tofu opeens vandaan? En je kunt me ook niet warm krijgen voor nep-vlees, met zo’n tofuburger. Da’s toch veel lekkerder met gehakt? Of, als je dan vega wilt, met kikkererwten?

Bosbes op Antwoord

Lisa

Nog even over magnesiumsulfaat als stremmingsmiddel:
Nigari (voornamelijk magnesiumchloride, niet sulfaat, bijproduct gedurende indamping van zeezout) als coalgulant/stremmingsmiddel geeft de lekkerste smaak aan de tofu, vind ik. Soms is het verkrijgbaar bij natuurwinkels, ik heb het eens gekocht in Amsterdam. Magnesiumsulfaat geeft ook een prima smaak en kun je in Engeland gemakkelijk krijgen onder de naam ‘Epson salt’. Bij een apotheek kun je het ook proberen, let dan wel op dat er geen smaakstoffen aan toegevoegd zijn, omdat het vaak verkocht wordt als maagzout.
Het is zelfs mogelijk om de melk met zeezout, citroen of tamarinde te stremmen, maar de opbrengst is veel lager en de smaak en consistentie anders.

Als je zelf tofu maakt, kun je uitgaan van goede kwaliteit sojamelk die je in de winkel koopt en deze nog even koken, af laten koelen tot ongeveer 75 graden en dan de coagulant toevoegen en vervolgens uit laten lekken in een vergiet met kaasdoek.
Als je eerst zelf sojamelk wilt maken, moet je wat meer moeite doen. Voor een lekkere smaak van de melk is het van groot belang dat de sojabonen bij ongeveer 80 graden vermalen worden, anders krijg je door een reactie (van een enzym geloof ik) een zeer sterke, bijna onaangename sojasmaak aan de tofu. Ook moet je daarna de sojamelk nog een tijdje koken.
De kwaliteit van de bonen is ook van belang.
Mijn ervaring is dat als je de mogelijkheid hebt om goede sojamelk te kopen, dit de beste tofu oplevert. Tenzij je een sojamelkmaker hebt. Dat is een soort waterkoker met ingebouwde blender (ik heb er een, een foeilelijk apparaat dat fantastisch werkt). Daarmee is het mogelijk om de bonen bij precies 80 graden te vermalen en krijg je heerlijke sojamelk.
Voor zachtere, zijde-achtige tofu, moet je de melk 2 x zo sterk maken: de eerste batch melk verwarm je met een nieuwe hoeveelheid bonen en maal je nogmaals fijn. Deze extra dikke melk strem je met nigari en dan krijg je zachte, zijde-achtige tofu.

In Nederland vind ik tofu uit toko’s prima, maar alleen als deze goed vers is en het water minimaal 1 x per dag verwisseld wordt. Als de tofu te lang in het water heeft gestaan, dan is tofu van de supermarkt echt lekkerder. Tofu is prima in te vriezen (zonder water) en krijgt dan een steviger structuur.

Lisa op Antwoord

Lisa

Zelf tofu maken:
http://www.soya.be/nl/maak-zelf-tofu.php

Zelf sojamelk maken:
http://www.soya.be/nl/maak-zelf-sojamelk.php

(let op dat in de laatste beschrijving ‘mixen’ wordt genoemd: hiermee wordt malen in een blender of keukenmachine bedoeld)

Lisa op Antwoord

sol

zo’n 15 jaar geleden was mijn moeder ook opeens in de tofu.wij kregen onder andere tofu burgers, gemaakt van geprakte tofu en boursin (en een ei denk ik). was ondanks onze scepsis best lekker, maar dat hier voorgeschreven uitlekken had denk ik geholpen, ze vielen standaard uit elkaar. ga van de week dit eens proberen.

sol op Antwoord

Janneke Vreugdenhil

Ik denk dat je de burgers inderdaad kunt invriezen. Ik dat geval zou ik ze denk ik eventjes aanbakken, af laten koelen en invriezen. En dan na het ontdooien weer even bakken.

Janneke Vreugdenhil op Antwoord

anne-riet de boer

Ja, ik snap het. Dat zal het vormhouden ook ten goede komen.
n de 80er? jaren maakte ik wel stedda, een verzamelnaam van allerlei tofu varianten ontwikkeld door ‘ fit for life”. Dat boek leende ik uit de bibliotheek. Mijn kinderen waren puber en het viel niet in zeer gewillige aarde, die stedda variaties. Toevallig heb ik het boek laatst gekocht juist om de tahoe recepten. Aangezien de man ook een hekel heeft aan tahoe, is het er nog niet van gekomen. Maar deze week gaat het gebeuren. Lisa, jij ook bedankt voor je fijne beschrijving van de zelf tofu maken procedure.

anne-riet de boer op Antwoord

Janneke Vreugdenhil

Stedda? Daar heb ik echt nog nooit van gehoord. Klinkt heel erg, nou ja, onlekker.

Janneke Vreugdenhil op Antwoord

Laat een reactie achter

Reacties die voor andere bezoekers informatief of vermakelijk zijn, maken het nextblog interessanter en levendiger. Schroom dus niet om jouw goed onderbouwde mening te delen of aanvullende informatie te geven. Als je reageert, vragen we je naam en e-mailadres op te geven. Je eerste reactie wordt vooraf gemodereerd op basis van de spelregels. Als die is goedgekeurd, kun je voortaan direct reageren. Je reactie kan in de krant gebruikt worden.

Ook een avatar bij je reactie? Upload je foto op gravatar.com

Trackbacks naar deze post