Koken: Stokpaardje

Een mens zit vol vooroordelen. Aan sommige van de mijne ben ik zeer gehecht. Zo zal ik niet snel afstappen van mijn overtuiging dat mannen met pinkringen eng zijn en krijg je mij van z’n lang zal ze leven niet in Uggs, zelfs al waren het de laatste schoenen op aarde.

Ook op eetgebied koester ik mijn taboes. Wie vaker een stukje van me heeft gelezen zal zich niet verbazen over de volgende, beslist niet-uitputtende opsomming: margarine, yogonaise, crème fraîche light, aardappelpuree uit een pakje, soep uit een zakje en chicken tonight.


Dat soort dingen eet je niet. Het is armoedig voedsel. (Eigenlijk zou het helemaal geen voedsel mogen heten.) En ik vind het oprecht vreemd dat niet iedereen dat me eens is. Net als ik me er serieus over verbaas dat mensen die geen vlees willen eten producten kopen die zo in elkaar zijn geknutseld dat ze lijken op precies datgene wat ze niet willen eten.

Toegegeven, ik emmer hier vaak over. Maar iemand zou me dit toch nog eens moeten uitleggen. Georgina Verbaan misschien? Of Dolf Jansen, of Marianne Thieme, of een van de andere Bekende Nederlanders die ons op de gloednieuwe VleesWijzer (www.vleeswijzer) proberen aan de Quorn, Valess en vegaburgers te krijgen? Dan mogen ze meteen ook uitleggen hoe dit illustere imitatievleestrio überhaupt bovenaan de Wijzer komt. Het is toch een vleeswijzer?

Goed. Stokpaardje weer in de kast. Ik ben ook niet helemaal eerlijk geweest, want heb verzuimd nummer twee op de VleesWijzer te noemen. Tofu zou je immers ook imitatievlees kunnen noemen. Maar ik vind tofu wel van een andere orde. Ten eerste is het een tamelijk zuiver product, gemaakt van sojabonen en calcium- of magnesiumsulfaat. Ten tweede is tofu door de Chinezen die het uitvonden nooit bedoeld als vleesvervanger. Tofu is in Azië gewoon tofu. Je eet het met of zonder dieren, en verder geen flauwekul. Amen.

Deze week blijkt alweer te kort om alle mogelijke tofutoepassingen te bespreken, maar laten we tot besluit een wat minder bekende nemen: tofu toe. Met zijdetofu (silken tofu) kun je in een handomdraai superromige desserts maken. Onderstaande chocolademousse is sowieso zalig, maar ook nog eens ideaal voor veganisten, mensen met een cholesterolarm of koemelkvrij dieet.

Voor 4 personen:

  • 150 gram pure chocolade, in stukjes
  • 300 gram silken tofu (toko), uitgelekt
  • 3 – 4 eetlepels bruine basterdsuiker
  • extra: versgeraspte nootmuskaat of sinaasappelzest (of welk smaakje je er ook maar aan wilt geven)

Laat de chocolade au bain marie smelten. Pureer de tofu in de keukenmachine. Voeg de gesmolten chocolade en naar smaak basterdsuiker toe en meng goed. Voeg als je wilt een extra smaakmaker toe en verdeel de chocolademousse over 4 schaaltjes. Laat de mousse een uurtje opstijven in de koelkast.

36 reacties op "Stokpaardje"rss-icon

Ik zal een poging doen het uit te leggen.
Je hebt mensen die van hartig eten houden, vlees is bij uitstek zo’n hapje, en je hebt mensen die daar niet zo om geven.
Daarnaast heb je mensen die geen vlees willen eten, vanwege het dierenleed, de milieubezwaren of andere argumenten. Onder deze mensen heb je ook hartigliefhebbers, zij zullen af en toe een zogenaamde vleesvervanger eten. Vanwege de smaak, de structuur, de bite. Maar zij willen dus geen dieren eten.
Het is dus niet zo dat alleen vegetariërs vleesvervangers eten en vleeseters nooit. Mijn indruk is dat veel mensen die af en toe geen vlees eten juist wel vleesvervangers eten. En dat er veel vegetariërs en veganisten zijn die nooit vleesvervangers eten.

Antwoord

Janneke, weer uit mijn hart gegrepen, je stukje van vandaag.
Mirjam: ik lees zojuist in de Trouw een stukje over ons westerse voedingspatroon.Het is van Tim lang, jammer genoeg kan ik de link nog niet vinden. Wellicht later op de dag: http://www.trouw.nl/de verdieping
Wat mij het meest treft daarin is hoe hij glashelder aantoont, dat het grote probeem rondom uitputting van zeg maar het hele ecosysteem is, dat wij ons nog bewegen op het niveau van willen en kunnen kiezen voor wel/ geen vlees. Ook jouw reactie lijkt mij daarover te gaan. Maar zijn betoog doordringt mij er nog meer van, dat er echt geen keuze is. Dat het patroon nog veel drastischer om moet naar duurzaam eten, dan nu gelukkig ook al gaande is. Hij stelt: niet een dag per week geen vlees, maar een dag in de week wel vlees!! Hij markeert dat de overheid hier teveel draalt om dwingende maatregelen te nemen. Afijn, een stukje wat ik op mijn prikbord ga hangen.
Janneke, ik zou het heel leuk vinden om met tofu ook wat meer de mediterrane kant van koken op te gaan. Heeft ook te maken met mijn een beetje onbekendheid van de Oosterse keuken ( de tokowijzer is geweldig behulpzaam daar) en ook met het feit, dat we hier geen toko hebben.

Antwoord

Anne-Riet, wat betreft de mediterrane toepassingen van tofu, daar heb ik slechte ervaringen mee. Sowieso zal je het zelf moeten verzinnen, want in originele recepten komt het naar mijn weten niet voor. De pogingen die ik waagde met tofu door de pasta en quorn als gehaktvervanger (geinspireerd op AH-recepten, misschien niet de beste bron voor vega) waren smakeloos, zoniet ronduit vies. Op de een of andere manier vind ik de maak van tofu (want er zit echt maak aan!) niet samengaan met mediterrane ingredienten en kruiden.
En inderdaad ook een stukje naar mijn hart :) Janneke, de week is zoals je zegt veel te kort, mogen we snel nog een weekje tofu (of tempeh, nog liever!)?

Antwoord

Dag Anne-Riet, zoals Janneke al suggereert, neem aubergine, lijkt ook in structuur een beetje op tahoe.

Antwoord

ja, prettig alternatief, ben ik met je eens, aubergine is heerlijk en een enorm goede aanpasser aan welke smaak dan ook.

Antwoord

Anne-riet:
Ik ben benieuwd naar dat stukje van Tim Lang. Zelf ben ik van mening dat vlees eten een volkomen achterhaald idee is. Niet alleen vanwege dierenwelzijn maar ook vanwege milieu-overwegingen en wereldvoedsproblematiek. Ik doe dat zelf dan ook al jaren niet meer.

Antwoord

Wat is er mis met aardappelpuree uit een zakje? Ik kom regelmatig pas tegen 20u thuis uit werk, en een stamppot met aardappelpuree uit een zakje is dan in 5 minuten klaar, en tóch verse groenten e.d. Beetje nootmuskaat en verse melk erbij en het smaakt prima…

Ik denk dat elitair denken op kookgebied alleen aan hen is voorbehouden die hetzij veel tijd hebben, hetzij bij wie koken hun beroep is. Ik mag graag uitgebreid koken maar laten we wel wezen: voor sommige mensen is dat niet iedere dag haalbaar. En dan is stamppot met aardappelpuree uit een zakje toch een stuk lekkerder dan kant-en-klare stamppot in een plastic bakje uit de supermarkt, trust me…

En ja; een wokgerecht is óók snel klaar, dat maak ik dus ook al de andere dagen :-) Maar een mens wil ook wel eens wat variatie, en een boerenkoolstamp is heerlijk op een regenachtige herfstdag, ook als je lange werkdagen hebt…

De vleesvervangers zoals nepvlees vind ik ook twijfelachtig, maar goed, wellicht voor hen die eigenlijk heel erg houden van de smaak van vlees maar uit dierenwelzijnsoverwegingen het toch niet willen eten? Iedereen zijn eigen overwegingen, toch?

Antwoord

Voor mij is de afweging tussen verse aardappelpuree en puree uit een zakje geen kwestie van tijd, maar een kwestie van dat je lekker wilt eten. Als ik geen tijd heb, heeft dat als consequentie dat ik dus geen puree eet maar iets wat snel klaar is. Of ik kies er voor om pas om 21uur te eten, maar dan wel een lekkere stamppot…

Ik heb me trouwens sowieso altijd verbaasd over de puree uit een zakje, ik heb nooit begrepen dat dat poeder iets zou moeten worden wat smaakvol is.

Antwoord

Q, als je boerenkoolstamp maakt, moet de boerenkool toch ook koken? dan kan je net zo goed ook wat van te voren geschilde aardappels meekoken, of ongeschilde aardappels en die daarna door de knijper pureren.
Overigens maak ik de boerenkoolstamppot de avond van tevoren en stel de timer van de oven in, zodat ik
kan aanschuiven als ik thuis kom.

puree uit een zakje is wat mij betreft niet alleen een kwestie van lekker of vies. Ik vind het ook fijn om niet allerlei onnodige toevoegingen te eten, die ongetwijfeld in zo’n poedertje zitten. Dat probleem heb ik trouwens ook met vleesvervangers, maar ik ben blij dat ze er zijn want het helpt vast veel mensen om te minderen met vlees.

Antwoord

Tja, het scheelt nadenken. Wat nou zo handig is aan vleesvervangers, is dat ze vlees kunnen vervangen. Het scheelt nadenken over een hele maaltijdcomponent. Mensen die zelf geen vegetarier zijn, of mensen die – bijvoorbeeld – aardappelen, groente en nog iets willen eten komen in de supermarkt al snel uit bij een vegaburger/balletjes/stukjes. En met een term als vergetarisch gehakt is al snel aangegeven dat je het als gehaktvervanger kunt gebruiken. Een naam als ‘hele kleine vegetarische stukjes’ klinkt voor zoiets toch ook niet heel aantrekkelijk. Tenminste, ik neem aan dat er een dergelijk marketingidee achter de naam en het uiterlijk van vleesvervangers zit. Ik ben al 15 jaar vegetarier, het lukt uitstekend om lekkere dingen te maken. Soms zelfs met vleesvervangers, al vind ik de meeste (vooral burgers) nogal vies. Maar alles wat helpt om mensen minder vlees te laten eten is wat mij betreft welkom!

Antwoord

Boerenkool koken? Nee, dat vind ík nou ranzig; al die gaargekookte groenten in de Nederlandse keuken. Bah… Ik maak de aardappelpuree, roer de boerenkool erdoor, warm het even op tot het slinkt en klaar is kees.

Antwoord

Dank voor je uitleg, Miriam. Die behoefte aan hartigheid begrijp ik heel goed. Maar daarvoor zou je geen industrieel nepvlees hoeven eten. Hartigheid, of eigenlijk de zogenaamde vijfde smaak – umami – zit volop in natuurlijke producten zoals paddestoelen en tomaten en in bijna alles wat gerijpt is (parmezaanse kaas, sojasaus, umeboshipruimen, zuurkool, kim chi). De structuur van vlees, dat is iets anders. Die vind je voor zover ik me kan indenken inderdaad nergens anders dan in the real thing. Ik heb zelf geen ervaring met seitan (Anne-Riet en Lisa maken het wel eens zelf, toch dames?), maar dat schijnt de structuur van vlees aardig te benaderen, terwijl het toch een heel eenvoudig product is. Mijn bezwaren zitten hem heus niet in het idee dat je iets anders in de plaats van vlees wilt eten. Moet eten misschien zelfs, want ook vegetariers moeten zorgen dat ze voldoende essentiele bouwstoffen binnen krijgen. Mijn bezwaar zit hem vooral in de kant- en klare rommel die ons door supermarkten door de strot wordt geduwd met de suggestie dat het goed voor ons zou zijn. En goed eten komt wat mij betreft niet uit een fabriek. Dus vraag ik mij, nogmaals, oprecht af wat die Valess, Quorn en vegaburgers daar op die vleeswijzer doen. (En nu we het er toch over hebben, waarom staat seitan er dan niet bij?)
@ Q: Ik geef direct toe dat ik het mij kan veroorloven meer tijd aan eten koken te besteden dan de gemiddelde mens. (Hoewel lang niet elke dag, ik ben ook maar een hardwerkende moeder…). Als jij pureepoeder bevredigend vind (ik lees dat je het spul aardig opleukt met verse smaakmakers), moet je het vooral blijven gebruiken. Zelf ben ik meer van Thijs’ benadering: als je geen tijd hebt om verse puree te maken, dan eet je het gewoon niet.

En over mediterrane tofu tot slot: dat jeukt een beetje. Tofu hoort er niet thuis, en alles wat je ermee doet lijkt dan gekunsteld. Het viel me trouwens op dat zelfs in een vegetarisch mediterraan kookboek als Vegetarenean hooguit 2 tofurecepten staan. Wie goede ervaringen heeft, dele ze hier. Maar voorlopig eet ik mijn pasta toch liever met gefrituurde blokjes aubergine (hmm, pasta a la norma) dan met dito tofu.

Antwoord

Janneke; intuitief voel je dat, he? dat dat niet echt klopt. En toch ben ik gemotiveerd geraakt door jouw tofu week om te gaan experimenteren. Als het lukt horen jullie.

Brengt me bij de volgende vraag Janneke; ik zou heel graag een ‘ korte cursus’ thais/Vietnamees koken van je krijgen in die zin dat ik al heel blij zou zijn met een goede basisvoorraad uit de toko. In een vorig leven was ik warschijnlijk Italiaanse boerin, en die keuken zit in mijn genen. De oosterse keuken niet zo en ik wil die graag in mijn vingers krijgen. Ik ga nog eens terug in het archief naar je recepten uit Vietnam/ Thailand.

Antwoord

Janneke, je dicht me teveell eer toe; ik schreef inderdaad eens enthousiast over het recept zelf seitan maken. Momeenteel gaat dat niet vanwege het herstel van een handoperatie: (kracht uitoefenen nog taboe)maar ik wil het graag doen. Lees Lisa net en hetzelfde probleem zie ik opdoemen; veel wegspoelen van meel/bloem! Maar ik ga het wel proberen als de tijd weer daar is. Met gluten is wellicht een goed idee, Lisa

Antwoord

En nog even in reactie op Miriam’s, volgens mij juiste, observatie dat het vooral part-time vegetariers zijn die vleesvervangers kopen: juist zij hebben dat helemaal niet nodig. Als je 5 of 6 keer per week vlees en/of vis eet, kun je desnoods die 7e dag helemaal niets eten en dan kom je nog makkelijk aan je quotum aminozuren etc voor die week. Maak dan die 7e dag iets lekker met groente en granen. Met name van die eerste groep schijnen we namelijk nog steeds te weinig te eten.

Antwoord

Even een heel andere vraag: Wat is sinaasappelzest en waar koop je dat?

Antwoord

Zest is de geraspte schil van citrusfruit, Anja. Voor sinaasappelzest boen je de schil van een, liefst onbespoten, sinaasappel goed schoon, droogt hem af en rasp je op een fijne rasp het oranje deel van de schil eraf. Het witte deel is bitter.

Antwoord

Dit zal een van de antwoorden zijn:

Uit onderzoek onder ruim 16.000 Europeanen van 18 jaar en ouder blijkt dat Nederland veel minder culinair is aangelegd dan veel omringende Europese landen. Slechts 54 procent van de Nederlanders houdt van koken, tegenover 64 procent van de Europeanen in het algemeen. Nederlanders scoren daarmee zelfs nog slechter dan de, allerminst om hun kookkunsten bekendstaande, Engelsen en Duitsers. Ook proberen Nederlanders minder snel nieuwe voedingsproducten uit: minder dan de helft waagt zich daaraan, terwijl dat percentage in andere Europese landen rond de 70% ligt.

En natuurlijk wordt er qua kant en klare rommel nogal veel aangeboden dat goedkoop te fabriceren is maar eigenlijk niets met goed eten van doen heeft. Blijf dus vooral lekkere recepten plaatsen, met zo’n discussie erbij, zou ik zeggen!

Antwoord

Janneke bedankt voor je reactie.
Ik ben het helemaal met je eens dat je zo min mogelijk kant-en-klare rommel zou moeten eten. De meeste vleesvervangers staan bol van de toevoegingen en zijn desondanks, of dankzij deze, gewoon vies.
Ook iemand die nooit vlees of zuivel eet hoeft niets tekort te komen. Met een beetje opletten, veel afwisseling en elke dag een B12je kan je heel gezond leven. En ook nog heel lekker eten!

Antwoord

Mirjam en andere lezers; ik heb de link van het zeer lezenswaardige artikel uit trouw van vandaag:
nee, lukt niet met copy/paste. Zoek op http://www.trouw.nl en dan naar tabblad ‘groen’ .Artikel heet: een recept voor Armageddon.

Antwoord

en is van Tim Lang

Antwoord

Via de filmpjes van nrctv op deze blog beland. Je stukje van vandaag klinkt me bekend in de oren, want ook ik (en dan spreek ik nog niet over mijn Spaanse vriend) word regelmatig aangevallen over onze voedingsgewoonten : in Spanje is het nl. uiterst moeilijk vegetarisch te eten (zelfs een vegetarische salade bevat hier ham of tonijn) en ik ben zelf geen fan van vleesvervangers. Wat me vooral tegen de borst stoot, is dat de meeste ervan een vleesbereiding imiteren (hamburgers, worsten), wat m.i. heus niet nodig is. We hebben ettelijke jaren in UK gewoond waar er een pak vegetariërs en vegans rondlopen en hoewel ik enorm hou van mijn dagelijkse groenten, zag ik dat de meeste vegetariërs (in UK althans) aten zoals astronauten, veel kant en klare brokken, die me sindsdien een dégoût gegeven heeft aan alles wat expliciet vegetarisch genoemd wordt.
I.p.v. zo’n duale discussie te lanceren op alle fronten (tegenwoordig dikwijls in functie van CO2productie), ben ik een fervente fan van gezond en evenwichtig eten : met echte, goede basisproducten! Zoals een zongerijpte tomaat stukken beter smaakt dan een industrieel product bijvoorbeeld. Dan maakt het niet uit of je een stukje vlees, een stukje vis of peulvruchten of groenten of… klaarmaakt : het smaakt tenminste naar “echt”.
I.v.m. puree uit pakjes…dat is in Spanje zo’n gewoonte waar ik niet uit wijs geraak, want zelf verse puree maken duurt heus niet lang (en het steekt niet als je de aardappels even “over”kookt ;-) ) en smaakt stukken beter!

Antwoord

@Janneke: mijn zelfgemaakte seitan kan inderdaad de structuur van vlees benaderen, maar heeft een totaal andere smaak. Ik probeer geen vlees te vervangen, maar seitan te maken en toevallig lijkt die structuur op vlees! Ik deel jouw stokpaaardjes overigens voor 100%. De seitan (tarwegluten) moet altijd 30-60 minuten gekookt worden en het voordeel daarvan is dat je gemakkelijk smaakmakers aan de bouillon toe kunt voegen om de seitan bijv. een mediterrane of oosterse smaak te geven. Een paar gedroogde stukjes eekhoorntjesbrood of shii-takes bijvoorbeeld. I.t.t. tofu en tempeh, bevat seitan vrijwel geen vet en daarom vind ik het lekkerder als het eerst even gebakken of in ieder geval gemarineerd wordt in wat olie.
Ook ik vroeg me af waarom seitan niet op de vleeswijzer wordt genoemd. Misschien omdat het relatief weinig bekendheid geniet?
Als je het thuis uit meel maakt, vind ik overigens wel dat je veel van het meel weggooit (minimaal de helft van het meel spoel je weg). Ik denk dat het milieuvriendelijker is om het rechtstreeks uit tarwegluten te maken omdat ik ervan uitga dat de koolhydraten uit de tarwe dan door de molenaar/fabriek tot iets anders verwerkt worden.
Zogenaamde vleesvervangers zijn aan mij niet besteed, hoewel ik uit nieuwsgierigheid -als voormalig paddestoelenkweker- ooit uit probeerde te zoeken hoe je nu zelf quorn kunt maken. Volgens mij zijn het brokjes mycelium die je eet. Ik denk wel dat al die burgers en op vlees lijkende stukjes misschien kunnen helpen om vleeseters aan vegetarisch eten te laten wennen.
Ik maak tofu, seitan en tempeh thuis. Het allerlekkerste is zelfgemaakte tempeh: die nootachtige smaak van tempeh die net klaar is, heerlijk! Helaas heb ik geen startercultuur en heb ik het nu al maanden niet gegeten. Ik ben me al aan het beraden hoe ik de cultuur levend naar Zuid-Amerika kan krijgen, tempeh heb ik hier nog nooit gezien. Ik zag al andere oproepen, maar ook ik zou tegen een weekje tempeh weinig bezwaar hebben, zeg maar….

Antwoord

en over margarine gesproken, gemaild, ik “durf” geen boter te gebruikern, i.v.m die meervoudige verzadigde vetzuren, die er inzitten en ik gebruik dus al jaaaren becel light etc.
wie maakt mij wijzer, terecht keuze of niet?
anneke

Antwoord

wat een hoop vegetarische reacties.
ik heb zelf de seitan uit Vegetarenean maar uitgeprobeerd, het maken dan, nog niet geproefd. ik ben geloof ik wel de enige vegetarier die ook de vleesvervangers wel lekker vindt. al is het misschien meer gewenning..

Antwoord

Heerlijk & gezond vegetarisch eten, maar sinds ik allergisch ben voor soja – en met mij vele anderen – is het een stuk moeilijker geworden om vegetarisch te koken. Janneke’s tofurecepten van deze week komen bij ons dus helaas niet op tafel. En de kant en klare vegaproducten zitten veelal ook vol soja.
Vraagje aan Janneke: Wil je ons een (aanvullend) weekje vegarecepten zonder soja bieden?

Antwoord

Leuk artikeltje en leuke reacties, vanuit Australie op bezoek bij mijn dochter. Ik deel je weerzin Janneke tegen pinkringen bij mannen (prins Charles o.a. …) en al die enge kant en klaar producten. Ook margarine eet ik nooit, behalve als ingredient bij korstdeeg, daar is het bijna onontbeerlijk om goede ‘short’, dus krokant en bros, deeg te maken. Half margarine en half goede boter, laatste natuurlijk voor de smaak. Dit korstdeegrecept is van Hilary Brown, die ooit ‘La Potiniere’ uitbaatte in Gullane, Schotland, twee Michelin sterren in haar tijd.

Antwoord

Ha, Debora, leuk jou weer eens te lezen!! En altijd maar reizend, is het niet? Welke verhoudingen boter/ margarine/ bloem houd jij aan voor je korstdeeg?

Antwoord

Dag Anne-Riet, Jij bent wel de trouwste fan van deze site geloof ik he? Ja, ben veel op reis, beide kinderen wonen ver weg … Dit perfecte korstdeeg (ik heb zojuist een walnotentaart hiermee gemaakt) maak ik als volgt: 65 gram margarine, 65 gram boter, 225 gram bloem, 1 ei en een flinke eetlepel poedersuiker, dit laatste ook om het deeg nog brosser te maken. Dit gaat ook prima voor quiches, als ik een zoete taart maak doe ik er twee eetlepels poedersuiker bij. Alles in de keukenmachine tot een bal draaien en meteen uitrollen op een met bloem bestrooid oppervlak. Dit is genoeg voor een bodem en een deksel. Hartelijke groet uit Down Under!

Antwoord

Dag Debora, dank je wel, gaat in mijn kookarchief. Fijne tiijd onder de Australische lentezon!

Antwoord

Ben het helemaal met je eens! Aardappelpuree uit een zakje is mij helaas niet onbekend: fascinerend? zeker! maar lekker is toch echt anders… Bij mij komt het er niet in.
Enige genoemde product waar ik anders over denk is de yogonaise. Halvanaise en mayo zonder vet vind ik ook complete onzin, maar als ik een combinatie wil tussen de romigheid van mayo en een frisse ‘touch’ vind ik yoganaise toch wel een fijne.
Waarom staat ‘t op jouw foute lijstje?

Antwoord

Misschien omdat er niks makkelijker zelf te maken is dan dat: gewoon een kwak yoghurt bij de mayo…

Antwoord

Een week over tempeh, een week vegetarisch zonder soja, ik wil het allemaal graag doen. Maar niet nu. Afwisseling doet eten. En Marion, als je een beetje rondsurft in het archief, vind je minstens honderd vega recepten zonder soja hoor!

Antwoord

Janneke,
Om nog even terug te komen op het recept voor chocolademousse: wat een wonder, chocomousse zonder slagroom die toch smaakt naar chocomousse! Maar de hoeveelheden zijn wel errug veel voor vier personen, temeer daar het een heel zware mousse is. Ik meng er nog een paar stijfgeklopte eiwitten door, dat maakt het wat luchtiger. Voor vier personen heb je dan echt genoeg aan 2/3 van de opgegeven hoeveelheden.

Antwoord

Erg lekker. Ik kon van tevoren eigenlijk niet geloven dat iets dat gemaakt is van bonen romig zou zijn, en niet naar bonen zou smaken. Maar het is echt zo!

Antwoord

Reageer