Koken: Goddelijke rijst

In culturen waarin rijst het basisvoedsel vormt, wordt het als goddelijk beschouwd. In Japan is rijst zelfs zo heilig, dat de naam voor gekookte rijst dezelfde is als voor die voor een maaltijd: gohan.

Juist vanwege die spirituele rol, wordt rijst in de meeste Aziatische landen zo eenvoudig mogelijk geserveerd. De bijgerechten mogen nog zo ingewikkeld zijn, aan de rijst zelf geen polonaise. Desondanks zijn wereldwijd ontelbare rijstrecepten ontstaan die verder gaan dan alleen koken in water of stomen. Voor bijvoorbeeld risotto, paëlla, pilav, jambalaya en khichri worden de rijstkorrels eerst gebakken, waarna er vocht aan toe wordt gevoegd om de rijst verder te laten garen.

Khichri of kitcheri is een oud Indiase bereiding en betekent letterlijk ‘brij’ of  ‘ratjetoe’. De Britse kolonisten leerden het kennen als ontbijtgerecht. Zij introduceerden het verwarmende, naar specerijen geurende gerecht in hun vaderland, waar tegenwoordig nog slechts een handvol verstokte imperialisten er hun dag mee beginnen. Veel populairder is kedgeree, zoals het verengelste naam luidt, als warm avondmaal.

Hoewel de oorspronkelijke Indiase receptuur vegetarisch was, krijg je in Engeland meestal gerookte schelvis door de rijst. Dat is heerlijk, en behalve met gerookte schelvis – die hier niet zo makkelijk te krijgen is – kan het ook met gerookte makreel. Toch geef ik je vandaag een vegetarische versie. Gewoon, omdat dit recept met linzen, eieren en gekaramelliseerde uien, hemels lekker is.
 
Voor 2 personen:

  • 4 eetlepels arachideolie
  • 2 – 3 cm verse gemberwortel, ragfijn gesneden
  • ½ theelepel geelwortelpoeder
  • 1 theelepel grofgemalen peper
  • 6 pimentbessen, geplet
  • 4 kardemompeulen
  • 1 kaneelstokje
  • 1 laurierblaadje
  • 100 gram basmatirijst
  • 100 gram Puy-linzen
  • 300 ml karnemelk
  • 2 uien, in dunne ringen
  • 3 eieren
  • 1 citroen, in parten
  • een handje verse bladpeterselie of koriander, fijngesneden
     
    Verhit 2 eetlepels olie in een pan met dikke bodem en fruit hierin zachtjes de gember en specerijen. Fruit de rijst en linzen twee minuten mee.  Schenk 400 ml water en de karnemelk in de pan, voeg een flinke snuf zout toe en breng aan de kook. Zet het vuur laag, leg een deksel schuin op de pan en kook rijst en linzen in 20 – 25 minuten net gaar. (Voeg zo nodig nog een extra scheutje kokend water toe – de khichri moet een beetje vochtig blijven.) Zet een koekenpan op laag vuur en bak de uiringen samen met een snuf zout in de rest van de olie goudbruin. Trek hier gerust een minuut of 15 voor uit. Hoe langzamer, hoe lekkerder. Draai het vuur op het laatst hoger en bak de uien krokant. Kook intussen de eieren zo zacht of hard als je wilt, laat schrikken, pel en halveer ze. Vis desgewenst de specerijen uit de rijst en verdeel over 2 borden. Garneer de kichri met de uien, de eieren, citroenparten en groene kruiden.

11 reacties op "Goddelijke rijst"rss-icon

Ik zie ineens dat nog niemand is begonnen over The Rice Book van Sri Owen. Ik heb het zelf (nog) niet gelezen, maar mijn geliefde Nadine Abensur is er lyrisch van. Gewoon te lenen in de bieb in Den Haag.

Antwoord

Uitnodigend recept, Janneke. Gisteren schreef een van de webloglezers over de kwestie: hoe een knapperig gebakken nasi te bekomen? herkenbaar probleem. Ik maakte gisteren uiensoep, uien 3 kwartier langzaam gegaard, daarna stap voor stap de pit hoger en de uien tot bruinen proberen te krijgen, alvorens de bouillon erop gaat. Ik kwam hetzelfde probleem tegen in die zin, dat er zich op een goed moment een karamelachtig laagje op de bodem van de pan vormt, wat conflicteert met de uien op hoog vuur lekker verder laten bruinen. Het zou zwart gaan aanbranden. heb jij een oplossing, Janneke om dit probleem te ondervangen? graag je ad vies!

Antwoord

Anne-Riet, ik vroeg naar ervaringen met nasi kuning (letterlijk: gele rijst), door sommigen ook wel feestrijst genoemd vanwege het luxe karakter met kokos, curcuma, sereh etc. Het moet juist niet gebakken worden (jij noemt nasi goreng), maar dat gebeurt bij mij onbedoeld juist vaak. Ik ben dus heel benieuwd naar Jannekes recept a.s. vrijdag. Nu alvast bedankt daarvoor!

Antwoord

Het boek van Sri Owen heb ik in bezit, Agnes. Inderdaad een schat aan informatie en recepten. Ik had deze week nog een en ander eruit willen bespreken en bijvoorbeeld mochi willen maken, Japanse rijstkoekjes, maar helaas de week is alweer te kort. Niettemin, voor wie geintereseerd is in rijst: probeer dat boek Rijst, een wereld in recepten’ te scoren.
Anne-Riet, ik kan hiervandaan toch niet helemaal inschatten wat jij fout doet. Kan je alleen vertellen hoe ik het doe, of eigenlijk staat dat hierboven ook in dit recept. Ik laat de uien eerst heel zachtjes heel lang stoven. Een snufje zou helpt om ze hun vocht los te laten laten (oei), zodat ze langzamer kleuren. Voor dit proces kun je rustig een kwartier (zie hierboven) tot een half uur (voor uiensoep) uittrekken. Bij mij vormt zich dan nooit zo’n donkere korst eerlijk gezegd. (Je gebruikt wel een pan met dikke bodem?). Daarna draai je het vuur hoog en bakt de uien alsnog knapperig. Zo heb je bruine en knapperige uien tegelijk.
En Suzanne, alvast graag gedaan dan maar. Wij aten de nasi kuning gisteren en dat was een klein feestje. Met sambal goreng boontjes en ketjapkip. Misschien toch ook maar eens een weekje indonesische keuken? (Durf ik niet zo goed, want heb geen Indische moeder…)

Antwoord

Janneke, het is ook niet dat er een korst ontstaat, maar meer een stroperig karamelachtig laagje, dat wel los te schrapen is. Ik denk dat het suikers uit de uien zijn. Procedure zoals jij beschrijft volg ik ook. De moeilijkheid is dat ik wel mooie bruine uien krijg, ook juist dankzij dat stroperige, maar dat ik ze niet meer knapperig kan bakken in die fase, snap je het probleem? Moet ik evt. nieuw vet toevoegen? pan heeft fantastisch goed geleidende bodem, Demeyere.

Antwoord

In dat geval denk ik inderdaad dat het toevoegen van een extra scheutje olie op het moment dat je het vuur hoger zet kan helpen, Anne-Riet. Laat je me weten of dat zo is?

Antwoord

doe ik, Janneke!

Antwoord

Janneke,
Ditmaal mooi krokante bruine uien. Oplossing: de green koekenpan. Ik maakte vandaag jouw recept. Ik vond het lekker, mijn echtgenote vond het matig. Ik ga de volgende keer de hoeveelheid specerijen verdubbelen, dat mocht mijn versie wel hebben. En. inderdaad is het vochtgehalte belangrijk. Ik kookte misschien iets te lang, zodat het enigszins droog was. maar qua smaak heel verfijnd.
UItgelekte yoghurt met vleugje knoflook en citroensap zou wat mij betreft ook erbij kunnen. en misschien wat geroerbakte spinazie.

Antwoord

@Susanne: Ik breng alles behalve de sereh aan de kook in de magische magnetronrijstkoker. Zodra het kookt, voeg ik de sereh toe en stoom het gaar. Kwartiertje laten staan als het klaar is. Dat plastic bakje blijft een onaantrekkelijk keukenstuk waar je niet over opschept, maar de rijst kan onmogelijk aanbranden en smaakt voortreffelijk.
PS Als je verse koenjit kunt krijgen, blijven je handen weliswaar 3 dagen geel van het raspen, maar smaakt het helemaal feestelijk. Geraspte wortel goed uitknijpen met een knoflookknijper en enkel vocht meekoken met de rijst.

Antwoord

@ Lisa: dank voor de magnetronrijstkoker tip, hoewel ik me afvraag of die hier in Rome te vinden is ;) Wat betreft de verse kunyit(/kurkuma/geelwortel), absoluut erg feestelijk! Als ik bij een toko kom waar ze het verkopen, neem ik er altijd wat van mee, ook voor in de vriezer als voorraadje. Ik maak er graag Indonesische viscurry mee, ooit geleerd van een Dayak collega op Borneo. Ik moet wel zeggen dat het wat pittiger van smaak is dan het poeder, een beetje zoals de vergelijking tussen verse gember en gemberpoeder.
@ Janneke: kedgeree vind ik ook lekker hoor, maar als je een weekje Indonesisch voorstelt ga ik natuurlijk helemaal juichen :) En ondanks dat ik ook geen Indische moeder heb worden mijn sambal goreng buncis overal ter wereld hartelijk ontvangen (in Costa Rica geregeld voor 12 man gekookt, ze konden er geen genoeg van krijgen). Nog even teruggrijpend op het tofu thema: wat knapperig gebakken blokjes tofu worden vaak erg gewaardeerd tussen de sambal goreng buncis!

Antwoord

Dat was lekker, gisteren gemaakt. Maar…moet je de linzen (gedroogd gekocht) nu eerst laten weken of niet? Niet gedaan, dat lukte niet. Recept toen gered door nogmaals rijst te koken met kruiden en karnemelk en later een blik linzen toe te voegen.

Maar hoe moet het echt?

Antwoord

Reageer