Koken: Zuur

We gaan onverminderd verder met recepten uit de serie ‘geconserveerde waren die je voor minder geld en met minder moeite gewoon in de supermarkt koopt’. Vandaag: uien op zuur. Of zilveruitjes. Of Amsterdamse uien. Wat je wilt. Goedkoop en een beetje ordinair. Ze gaan uitstekend samen met een blokje jong belegen kaas of een plakje cervelaatworst. Die dus. Die wilde je altijd al eens maken, toch? Ik in ieder geval wel.

Zilveruitjes zijn dus uitjes in het zuur. Maar, er zijn meerdere wegen die naar zuur leiden. Zo is daar: het toevoegen van zuur. Eenvoudig, rechtdoorzee. Daar hou ik van. Je gooit je uien in azijn en klaar ben je. Zo maak je bijvoorbeeld, naast zilveruien, zure haring of  leverworst op zuur. Maar je hebt ook: het creëren van zuur,  middels fermentatie door melkzuurbacteriën bijvoorbeeld. In een omgeving zonder zuurstof, maar met een flinke dosis zout en bij de juiste temperatuur zetten deze bacteriën namelijk koolhydraten om in melkzuur. Dit zuur remt vervolgens de groei van andere bacteriën en zorgt er dus voor dat je uitje geconserveerd wordt. Zo wordt bijvoorbeeld ook zuurkool gemaakt. Fermenteren is eleganter en geeft een smaakvoller resultaat dan het gebruik van azijn. Maar het is ook beduidend bewerkelijker. Meer dan eens vond ik mijn uitjes (of komkommer, of sperziebonen) stinkend en onder een laag schimmel terug in de meterkast. Ik adviseer dus de azijnvariant van de zilverui, om mee te beginnen. Toch een beetje te weinig uitdaging voor je? Je kunt je azijn ook zelf maken. Laat gewoon je fles wijn gedurende een paar weken open staan op het aanrecht. Geef de azijnproductie eventueel een kickstart door er wat ongepasteuriseerde azijn (verkrijgbaar bij de natuurvoedingswinkel) bij te gieten. Schrik niet van de slijmerige schimmel, de azijnmoeder, die daarbij ontstaat. Dat is de bedoeling, de azijn is de vrucht van haar schoot.   

Zilveruitjes:

  • een half pond verse zilveruitjes of kleine sjalotjes
  • zout
  • azijn
  • 5 stukjes foelie
  • 3 theelepels dragon
  • 2 laurierblaadjes
  • 10 peperkorrels
     

Koop een half pond sjalotten. Dat zijn toch geen zilveruitjes, hoor ik je zeggen. Dat klopt, maar verse zilveruitjes liggen nou eenmaal niet altijd in het schap van de gemiddelde buurtsuper. Nooit eigenlijk. Pel de sjalotjes daarom desnoods dusdanig ver dat ze allemaal ongeveer even klein zijn. Lijkt het nog wat. De smaak zal er niet minder om zijn.  Bestrooi de gepelde uien rijkelijk met zout en zet ze 48 uur weg. Spoel ze af. Maak een mengsel van zes delen azijn en vier delen water. Drie om twee mag ook. Voeg de kruiden en de uien toe. Zet de uitjes weg in de koelkast. Na twee weken zijn ze klaar. Prik ze met een vlaggetje op een blokje jong belegen kaas.

7 reacties op "Zuur"rss-icon

Aha, dus daar zit het hem in, om een azijnmoeder te bekomen; ongepasteuriseerde azijn. Dat had ik nog niet geprobeerd. Maar dat hoeft ook niet want ik heb sinds enige jaren een azijnmoeder in een heuse vinaigrier. ( azijnpot met kraantje, gevonden op de zolder van een quincaillerie in de Gers.)
Ik kreeg de slijmerige mater ooit van een bevriende Franse boer. Zij groeit welig in de restjes wijn die ze krijgt.
Dit recept volgend ga ik rode uitjes krijgen, nietwaar?
De dragon, mag dat droge zijn in geval geen verse voorhanden? In dat geval even opkoken?

Antwoord

Ik vond laatst verse zilveruitjes bij de Dirk van den Broek, in drie kleuren nog wel: rood, geel en wit.

Antwoord

Regelmatig zie ik grote kratten met zilveruitjes staan bij de Turkse groenteboer in mijn provinciestadje. Het vooruitzicht om al die velletjes eraf te moeten peuteren heeft me tot nu toe weerhouden, maar de eerstvolgende keer dat ik ze zie ga ik ze toch eens kopen.

Antwoord

Ik zag ooit een container met zilveruitjes. Ik ben er maar niet aan begonnen, en zal het ook niet gaan doen…

Antwoord

ha Saskia, genoemde zilveruitjes gebruik ik voor de stifado. Half om uitjes, half om rund- of lamsvlees. Peltruc voor zo’n berg kleine krengen: 4 minuten in kokend water, laten schrikken onder stromend koud water. Kontje eraf snijden en je ploept ze zo uit de schil.

Antwoord

Mijn moeder had een oude, ouderwetse tante (geboren in 1885 en toen net zo oud als ik nu vrees ik) die elk jaar op een bepaalde tijd belde: “J. ik heb weer sint jansuitjes gezien op de markt.” Ik denk dat het in juni was, vandaar sint jansuitjes. Mijn moeder de eerstvolgende dinsdag naar de markt en vervolgens zaten ze met z’n tweeën dagenlang een teil vol uitjes schoon te maken, altijd buiten vanwege de lucht, en dan werden ze ingemaakt in grote weckpotten. Dan konden we weer het hele jaar vooruit, vooral in de winter bij de stamppot. Hoe het precies ging weet ik niet, heb me er nooit aan gewaagd.

Antwoord

moet er aluin in de ziveruitjes

Antwoord

Reageer