Koken: Feijao

Voor een buitenlander mag het een willekeurig bonenstoofpot lijken, maar ‘de ziel van Brazilië in een pan’ zou een betere beschrijving zijn voor feijoada. Het gerecht is naar verluid afkomstig van Afrikaanse slaven die naar Zuid-Amerika werden verscheept om te werken op plantages.

De welgestelde plantagehouders voelden zich te goed om varkensoren, -staart en -poten te eten en gaven deze incourante delen aan hun onderdanen. Die wisten er wel raad mee. Het vlees werd gekookt met zwarte bonen tot een dikvloeibare brij die, samen met rijst en farofa (gebakken maniokmeel) een voedzame en aangename maaltijd bood.

Feijoada is door de eeuwen heen omarmd door alle lagen van de bevolking. Het is feesteten waarbij je, behalve rijst en farofa, meestal ook kool en plakken sinaasappel krijgt geserveerd. Een van de beste plekken voor feijoada in Rio de Janeiro is Bar do Mineiro in de wijk Santa Teresa. In het weekeinde is er livemuziek en is dit gezellige eethuisje tot de nok toe gevuld.

Hoewel je feijoada dus gerust het nationale gerecht van Brazilië zou kunnen noemen, is het niet het meest gegeten gerecht. Dat is arroz com feijao. Omdat er geen vlees aan te pas komt, is rijst met bonen zo’n beetje de goedkoopst denkbare manier om je  maag te vullen. Op iedere straathoek kun je voor een paar real een bord vol krijgen.

Naar mijn bescheiden, buitenlandse mening smaakt arroz com feijao meestal een tikje saai. Voor onderstaand recept heb ik daarom leentjebuur gespeeld bij de klassieke manier om feijoada te serveren, en er het sap van twee sinaasappels aan toegevoegd. Dat pept de boel behoorlijk op. Ook niet echt traditioneel Braziliaans, maar wel lekker is om er verse koriander overheen te strooien.

Voor 4 personen:

  • 400 gram zwarte bonen (te koop bij tropische winkels en eventueel te vervangen door rode nierbonen), een nacht geweekt in koud water
  • een scheut olijfolie
  • 1 ui, gesnipperd
  • 2 teentjes knoflook, fijngesneden
  • 2 laurierblaadjes
  • sap van 1½ – 2 sinaasappels
  • een handje koriander, fijngehakt

Kook de bonen gaar in drie keer zoveel water, maar zonder zout. Giet af en vang het kookvocht op. Verhit de olie in een soeppan en fruit de ui en knoflook. Voeg ruim een derde van de bonen toe en fruit even mee. Stamp de bonen met een pureestamper fijn. Voeg de rest van de bonen, een flinke scheut van het bonenkookvocht, de laurierblaadjes en wat zout toe en breng aan de kook. Laat zachtjes een half uur stoven. Voeg het sinaasappelsap toe en maak verder op smaak met zout en versgemalen peper. De feijao moet vrij dik zijn, maar toch nog iets soepigs hebben. Maak hem eventueel iets vloeibaarder door nog wat bonenkooknat toe te voegen. Serveer met gekookte witte rijst en bestrooi met koriander.

7 reacties op "Feijao"rss-icon

Lekker, ga ik vanavond maken! Ik heb nog wat gekookte zwarte bonen van de vorige keer in de vriezer liggen. (snelkookpan scheelt heel veel week- en kooktijd!) In Costa Rica maken ze iets vergelijkbaars met pinto-bonen, nog veel minder pittig, dus deden wij er altijd veel salsa picante doorheen.

Antwoord

Mag het weer over iets anders gaan? Brazilie lijkt me he-le-maal niks na anderhalve week saaie recepten. Gepureerd fruit en gekookte bonen als recept, het moet niet gekker worden…..

Antwoord

Nou Bosbes, ik ben na veertien dagen broodbeleg en inmaken errug blij dat Janneke met weer iets werelds terug is gekomen! En wat aandacht voor de Braziliaanse keuken kan helemaal geen kwaad tussen de mediterrane en Aziatische overdaad (waar ik overigens niet over klaag). Nederland lijkt mij dan weer helemaal niets, als je op de recepten van afgelopen twee weken afgaat…

Antwoord

Volgend week, Bosbes, volgende week…

Antwoord

En dan misschien falafel??? Ik heb die een keer geprobeerd te maken, maar het werd één grote ramp. Niks balletjes, maar kruim dat onderin de friteuse terechtkwam… En dan ook direct wat recepten voor erbij???

Antwoord

@Sandra: inderdaad zoals Lisa zegt – week de rauwe kikkerwten een nacht en maal die in de keukenmachine – de falafelballetjes blijven zeker heel tijdens het bakken of frituren (ook ik heb de ervaring opgedaan met de gekookte erwten – drama!)

Antwoord

@Sandra: alvast een tip voor de falafel, ik heb deze ramp namelijk ook meegemaakt….Toen gebruikte ik een recept dat uitging van gekookte kikkererwten, daar zit te veel water in. Dat is eventueel op te lossen met extra bloem of kikkererwtenmeel, maar dat maakt de falafel ook wat taaier en niet zo lekker als in Egypte en Israël.
Het lekkerste vind ik falafel van een mengsel van geweekte kikkererwten en tuinbonen (gedroogde Egyptische favabonen). Je weekt de bonen en laat de uitgelekte RAUWE bonen met kruiden (ui, knoflook,peper,peterselie,komijn) een paar seconden draaien in keukenmachine tot een redelijk grof mengsel.Balletjes draaien, stevig aandrukken en in kleine porties minstens 5 minuten frituren zodat ze echt gaar zijn. Je kunt ze ook van enkel kikkererwten maken, ze worden dan iets droger.
Ik vind (wat ik ken van) de Braziliaanse keuken niet wereldschokkend, en dat geldt nog veel meer voor de Chileense keuken. Het is ‘saai’ eten, maar op zijn tijd best lekker. Ook een kwestie van smaak natuurlijk! Doe mij -wat Zuid-Amerika betreft- maar de Peruaanse keuken. Ik heb onlangs zwarte bonen gekocht die ik nog nooit gegeten heb en ga dit recept zeker proberen.

Antwoord

Reageer