Koken: Keuzestress
De gemeenteraadsverkiezingen deze week zijn aanleiding om het hier in de kookrubriek ook eens over kiezen te hebben. Zo’n rare stap is dat niet. Wie eten wil moet keuzes maken. Elke dag weer.
Loop maar eens een willekeurige supermarkt in en ga voor het zuivelschap staan. Drieëntwintig soorten yoghurt. De één bevat extra calcium, de andere geheimzinnige bacteriën voor je darmen. De derde bevat geen spoortje vet. Welke zou nou het gezondst zijn? En welke is ook nog lekker?
Next stop, de groenteafdeling. Koop je vier biologische mandarijntjes voor drieënhalve euro als je een hele zak kunt krijgen voor tweevijfennegentig? Kies je tomaten uit een Westlandse kas of tomaten uit Spanje? En die asperges uit Peru, die zien er aanlokkelijk uit. Zouden daar meer of minder voedselkilometers aan kleven dan aan peultjes uit Kenia?
Bezoek voor de grap nog even wijnstraat. Honderdeneen etiketten. Als je mazzel hebt staat er een vage beschrijving van de wijn op (volop sappig fruit; gossie), en waar je hem bij kunt drinken (gepocheerde tongfilet met wittewijn-truffelsaus; nee maar, dat treft). Maar van welke kreeg je nou vorige keer zo’n koppijn? Toch maar die rosé uit de aanbieding doen?
Zoveel producten. Zo weinig informatie. Je zou er stress van krijgen.
Keuzestress. Is dat het lot van de 21ste eeuwse consument? Is dat de prijs die we betalen voor onze welvaart? Ik sluit het niet uit. Lijd zelf aan zo’n ernstige vorm van keuzestress dat ik nauwelijks meer een supermarkt in durf. Op zaterdagochtend krabbel ik een handvol boodschappen op een briefje die ik echt perse nodig heb en splits het De Hongerige Man in de maag: „Hier, verzin jij de rest maar.”
We hopen allebei dat het een fase is. Dat ik op den duur weer de moed kan verzamelen zelf achter een winkelkarretje te kruipen. Want met zo’n zoek-het-maar-uit-houding mag je natuurlijk niet achteraf gaan zeuren als je echtgenoot vanillevla met aspartaam meeneemt. En juist dat kan ik dan net weer niet laten. Moeite met kiezen, oké, maar over één ding hoef ik niet lang na te denken: geen light-producten voor mijn kinderen.
Yoghurt-perenswirl
voor 4 personen:
- 2 rijpe handperen
- 1 eetlepel limoensap
- 600 ml (liefst volle, of zelfs Griekse of Turkse) yoghurt
- 4 eetlepels bruine basterdsuiker
Schil de peren, verwijder de klokhuizen en snijd het vruchtvlees in kleine blokjes. Schep om met het limoensap. Verdeel de blokjes peer over 4 wijde glazen. Schenk er de yoghurt over en bestrooi gelijkmatig met basterdsuiker. Zet de glazen 1 uur in de koelkast (maar langer mag ook). Geef iedereen aan tafel een lange lepel, waarmee je het gesmolten suikerlaagje door de yoghurt kunt roeren voor een mooi swirl-effect.
