’s Ochtends een kwartier eerder opstaan om jezelf rond lunchtijd te verwennen; ik hoef het niet omdat ik thuis werk, maar ik zou het vermoedelijk ook niet op kunnen brengen. Mijn bewondering voor mensen die echt iets van weten te maken van hun broodtrommeltje is dan ook groot. En toen ik voor het eerst de website van Gnoe bezocht (www.gnoegnoe.wordpress.com) , voelde ik zelfs iets wat verdacht veel leek op diep ontzag.
Gnoe maakt namelijk bento’s. En bento’s zijn het nec plus ultra van de broodtrommeltjeswereld: ‘a carefully prepared and packed meal (often lunch), which should both be balanced and appealing to the eye (usually done by using different colours, cutting techniques and accessoires)’, zoals Gnoe het omschrijft.
Deze hogere vorm van lunchkunst stamt oorspronkelijk uit Japan, waar het nog steeds deel uitmaakt van het cultureel erfgoed – het zal wel vloeken in de Japanse kerk zijn als ik hier opper dat je het zou kunnen vergelijken met ons broodje kaas – maar als we Gnoe mogen geloven verovert de bento inmiddels de wereld.
