Hoe we er beland waren weet ik niet meer, maar De Hongerige Man en ik logeerden eens een paar dagen bij een familie in het hart van de Provence. Ze bewoonden een kolossale villa midden in de pijnbossen; als je ’s avonds in bed lag hoorde je niets dan tsjilpende cicades.
Aan het hoofd van de familie stonden Papounet en Mamounet (opa en oma), en in hun huis was iedereen welkom. Kamers zat, en op de verandatafel waaraan we dagelijks in wisselende samenstelling, maar altijd met minstens 15 mensen lunchten en dineerden, kon altijd nog wel een extra bordje worden gezet. lees verder›
