Koken: Bulgur met balletjes en saus

De week van het onbekende, onbeminde graan zit erop. Heb je de smaak te pakken gekregen? Dan kan je bijvoorbeeld op zoek gaan naar teff (het graan voor de Ethiopische injera pannenkoeken), of freekeh (Noord-Afrikaanse tarwe die onrijp geoogst, en daarna in brand gestoken wordt). Andere granen die de krant deze week niet hebben gehaald: sorghum, spelt, amaranth, Job’s tranen, boekweit… er valt nog een hoop te ontdekken.

Voor het laatste recept gaan we terug naar een gewoon graan in een ongewone vorm. Bulgur (voor wie recepten wil gaan googelen: soms ook te vinden als burghul of bulgar) is gestoomde, gedroogde en gebroken tarwe. Bulgur koop je het beste bij de Turkse winkel, waar verschillende soorten te krijgen zijn – van fijn tot grof gemalen. En als je toch bij de Turkse super bent kun je gelijk een pot milde paprikapasta meenemen. Blijft heel lang goed in de koelkast en is een heerlijk alternatief voor tomatenpuree. De pikante variant is trouwens ook lekker, maar minder multifunctioneel inzetbaar.

Bulgur past goed bij de smaken van het Midden-Oosten, zoals in deze troostrijke pilaf: zoete kikkererwten, kruidige, warme specerijen en rokerige tahin. Laat de saus vooral niet achterwege. Die maakt voor dit gerecht het verschil tussen ‘lekker’ en ‘geweldig’.

  • 2 uien, in ringen
  • 2 tenen knoflook, gesnipperd
  • 3 eetlepels olijfolie
  • 400 gr mager lamsgehakt
  • 1 ei
  • 1 eetlepel paprikapasta (Turkse winkel)
  • 1/2 theelepel gemalen komijnzaad
  • 1 theelepel gemalen korianderzaad
  • 1/4 theelepel kaneel
  • 250 gram grove bulgur
  • 1 blik kikkererwten, uitgelekt
  • flinke hand verse peterselie, grof gehakt
  • 500 ml water
  • 50 gram geroosterde pijnboompitten

voor de saus:

  • 3 eetlepels tahin (sesampasta)
  • 2 eetlepels yoghurt
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 2 eetlepels citroensap
  • snufje zout

Verhit 3 eetlepels olie in een grote braadpan met deksel. Bak hierin op heel laag vuur de ui en knoflook 30 minuten. De ui moet dan zijdezacht en goudbruin zijn.

Meng het gehakt met het ei, paprikapasta, komijn, koriander, kaneel, en zout en peper. Rol er balletjes ter grootte van een walnoot van. Verhit de rest van de olie in een koekenpan en bak hierin op matig vuur de balletjes in 15 minuten bruin en gaar. Hou ze warm.

Doe de bulgur en kikkererwten bij de uien. Voeg het water toe en zout en peper. Breng aan de kook, en laat met het deksel op de pan ongeveer 20 minuten zachtjes pruttelen. Al het vocht moet dan verdampt zijn. Proef op zout en peper en schep de peterselie en de pijnboompitten erdoor.
Klop alle ingrediënten voor de saus door elkaar tot je een gladde emulsie hebt. Roer er dan zoveel water (een eetlepel of 3, 4) door tot het de consistentie heeft van dunne vla. Serveer de pilaf met de gehaktballetjes en de saus.

9 reacties op "Bulgur met balletjes en saus"rss-icon

Freekeh is niet Noord-Afrikaans maar Midden-Oosters. Zeer geliefd in Syrie,Libanon en Irak etc. Mischien dat Noord-Afrikanen er nu ook bekend mee zijn,alhoewel tot nu toe heb ik daar nog geen bewijs van gezien.

Antwoord

zie bijvoorbeeld dit artikel van Clifford Wright:
http://www.cliffordawright.com.....23/id/101/
Ik had dus inderdaad beter kunnen zeggen: Midden-Oosten en Noord-Afrika.

Antwoord

Blijf alsjeblieft doorgaan met het publiceren van de bijbehorende foto’s!

Antwoord

Weer zo’n lekker recept!

Antwoord

Ik heb dit recept precies zo gemaakt als omschreven en het was heerlijk!

Antwoord

Zoals ik aan het begin vd week zei: geen tijd, s,avonds wel snel even kijken wat je aan recept gaf.
Spannend.
Ooit een macrobiotische cursus gevolgd toen ik pas in mijn dorpje kwam wonen, na de kinderen in bed zin had volwassenen te ontmoeten. Veel ingredienten ken ik daardoor en natuurlijk in de loop van de jaren allerlei aan andere ingredienten en van andere landen erbij.
Mijn familie was wat minder blij met mijn avond. Vonden alles vies. Overigens vond ikzelf ook lang niet alles lekker. Grauw was het ook.
Maar ‘de Giersttaart met Abrikozen’ is lange tijd gebleven. Evenals het brood wat we zelf bakten, tot net niet aan de onderkant doorsnijden in plakjes, daartussen in dun gesneden knofl.plakjes doen en besprenkelen met tamari. De oven in. Warm eten.
Ohja, en agar agar, dat scheen ook nogeens ergens heel goed voor te zijn buiten normaal keukengebruik om.
In ieder geval heeft de tiendaagse kookcursus behoorlijk zin gehad. Nml jarennnnn later nog stof tot gesprek en gelach tot gevolg binnen mijn familie. Oh die Anne met haar lust tot koken.
Nou moet ik ook wel zeggen dat jou recepten en de fotoos er heel wat smakelijker uitzien hoor Klary. Met veel meer aan ingredienten, kleur en vooral los van ideologie.
Dat was daar wel zo. Dat vond ik zelfs eng eraan. Het zelf dokteren via een ingredient bv. Het was mij allemaal veel te zweverig.
Ik heb het dan ook bij een curusje gehouden.
Mijn familie opgelucht.
Dan wel weer heel leuk te zien dat veel kinderen weer of opnieuw aan bv de rijstewafels zitten.
En jij op deze manier granen opnieuw in het zonnetje zet. En jawel, mijn man ook alweer wat jaartjes geleden een speltbrood meenam van de bakker. Toen was ik in Opperste verbazing mag ik wel zeggen.
Het wordt in het noorden van het land verbouwd. Misschien ook wel elders. Maar ik geloof iets specifieks van N-nederl.?
In ieder geval ga ik er vast en zeker iets van maken. Bedankt voor dit weekje.

Antwoord

Ik ben nog (net) uit de tijd van zes dagen aardappelen in de week en één dag macaroni (of spaghetti) (of rijst). Dat was eind jaren zestig, begin jaren zeventig heel gewoon in de Nederlandse burgermansgezinnen.

Langzaam aan begon de verhouding tussen aardappelen en de frivolere zetmeelleveranciers te verschuiven ten gunste van de laatste categorie. Ergens in de jaren negentig werd het pleit definitief beslecht door de populariteit van pasta’s, diverse rijstgebeurens, en gemakvoedsel als patat, pizza, kant-en-klaarmaaltijden en aardappelpuree uit een pakje.

Ook sociologisch is er dan iets aan de hand: de thuisblijvende moeder-de-vrouw bestaat in Neerlands gezinnetjes vrijwel niet meer, tweeverdieners met of zonder kinderen willen binnen een kwartier aan tafel, bijverdienende studenten en eerstverdieners-op-kamers kunnen gemakvoedsel betalen, en aardappelen schillen is veel mensen te arbeidsintensief geworden in dit tijdperk van wortelen in een stoomzakje.

Daarom is de tijd rijp voor de entree van de granen. Je kookserie is daarom prachtig op tijd. Bij ons is bulgur al jarenlang een vaste gast op tafel, vanwege de natuurlijke herkomst (echte tarwe), het grote kookgemak en de veelvoudige toepassingen, in vele soorten keukens (lang niet alleen Turks of Mediterraans). Je kunt er trouwens ook fantastische hartige koekjes mee maken.

Iedereen met veel werk en geen tijd of zin om te koken zou de lof van de couscous moeten zingen. Op voorbeeldige wijze klaargemaakt kost die wat tijd, maar als je een concessie doet omdat je de couscous toch overgooit met een heerlijke saus of wat dan ook, dan kun je volstaan met fijne couscous te overgieten met een portie kokend water en die dan enkele minuten te laten staan. Scheutje olie of likje boter en klaar is Kous.

Uit Polen (of de biowinkel) neem ik kasza mee, wat staat voor gebroken graan dat klaar is om gaar te koken. Vooral de (geroosterde) boekweitvariant (gryczana) is vurrukkelluk en biedt een nieuwe smaak op het palet. Ook de gewonere tarwevariant (pszenna) is niet te versmaden. Ook deze granen passen zich gemakkelijk aan bij de saus of bijgerechten. Zelfs met een eenvoudige komkommersla met zure room of volle yoghurt (en dille) eet je het bord er bij op.

Antwoord

Dit recept was werkelijk ongehoord lekker. Dank!

Antwoord

Volgens ons ontbreekt bouillon in het recept, het is nl erg flauw. Ga het wel nog eens maken maar dan met bouillon.

Antwoord

Reageer