Koken: Anti-stress linzen

Slapeloze nachten? Eet meer yoghurt. Gestresst? Van linzen word je kalm. En nog een handige tip: als je aan het eind van de maaltijd een bosje verse kruiden eet, kun je er op vertrouwen dat je man niet vreemd zal gaan.
In de Perzische keuken is eten meer dan alleen maar lekker of voedzaam: veel ingrediënten en gerechten hebben een symbolische betekenis. Zo is er een ‘belofte-soep’, die gemaakt wordt als er iemand ziek is, of vertrekt op een verre reis. Om de soep te laten werken moeten alle ingrediënten (en dat zijn er nogal wat, zo’n 12 verschillende bonen, groenten en granen) gedoneerd worden door buurtbewoners, die ook allemaal komen helpen bij het klaarmaken van de soep. Knapt de zieke op, of komt de reiziger veilig thuis, dan moet de soep jaarlijks opnieuw gemaakt en uitgedeeld worden. Zouden in het Iran van vandaag nog steeds alle buurvrouwen bij elkaar komen om in een pot soep te roeren, als hun kinderen op vakantie gaan?
Eén van mijn favoriete Perzische gerechten, Shula Kalambar, staat in Claudia Roden’s De keuken van het Midden-Oosten. Het is een doodsimpel gerechtje van linzen met spinazie en wat specerijen. Net als de beloftesoep heeft het magische, genezende krachten.  Als het geld voor de ingrediënten bij elkaar gebedeld wordt tenminste. Maar gelukkig voor ons knap je er ook van op als je je spinazie en linzen gewoon in de winkel koopt. Het is troostrijk, goedkoop en voedzaam, en smaakt lekker bij álles. In de loop der jaren raakte ik soms in de verleiding om het op te leuken met extra smaakmakers – chilipeper, gebakken champignons, en ik heb er zelfs wel eens (heiligschennis!) spekjes doorgegooid. Maar ik kom toch altijd terug bij de oer-versie, die ik minimaal heb aangepast: iets minder linzen, en flink meer boter.
Als ik boter bij spinazie doe denk ik altijd even aan de Engelse kookboekenschrijfster Jane Grigson, die veertig jaar geleden een recept publiceerde waarin 500 gram spinazie op smaak wordt gebracht met 300 gram boter. Hoezo cholesterol en dichtslibbende aderen? Magische kracht heb je dan niet meer nodig, na het eten van die spinazie val je waarschijnlijk gewoon om. Ook een remedie tegen stress, misschien. Maar dan toch maar liever deze versie.

  • 200 gram bruine linzen
  • 500 gram spinazie
  • ½ theelepel gemalen korianderzaad
  • ½ theelepel gemalen komijnzaad
  • 1 teen knoflook, fijngewreven
  • 50 gram boter

Kook de linzen in ruim water tot ze gaar zijn, ongeveer 20 minuten. Giet ze af.
Was de spinazie, snij fijn en laat met aanhangend water in een grote pan op heel laag vuur slinken. Roer de linzen, koriander, komijn, en knoflook erdoor.
Laat de boter erin smelten en breng op smaak met zout en peper.

6 reacties op "Anti-stress linzen"rss-icon

Klinkt ontzettend lekker Klary! Ik ben hier in Oz in een gebied waar heel veel vegetariers zijn, lijkt me een leuk gerecht om eens voor vrienden van mijn dochter te maken. Houden die linzen een beetje beet? Ik ben zelf zo dol op die rode split linzen (al zijn ze oranje en is het eindresultaat geel, je kent ze vast ook wel van de Indiase keuken, tadka dahl), maar dat zal wel te ‘soeperig’ worden denk ik he?

Antwoord

debora, als je splitlinzen gebruikt zal het resultaat inderdaad wat soeperig worden. Dan zou je ook extra water of bouillon kunnen toevoegen en pureren, voor echte soep, lijkt me ook lekker

Antwoord

Mooi, dat wordt het vanavond! Ik heb nog lamskoteletjes, dus dat wordt smullen. En niks uit de winkel, lekker NZ-spinazie uit de tuin.

Recept van Jane Grigson ken ik, heb ik me ook over verbaasd, maar wil ik echt nog wel een keer proberen, van één keertje zal ik wel niet dood gaan…

Antwoord

Ja, dat geruststellende van linzen, dat herken ik wel. Of het nu de oranje zijn, de groene og grauwe of de lekkere puy linzen, altijd goed. Ik maak graag een kippensoep met linzen erin en geroerbakte spinazie. Met dit recept qua specerijen moet dat nog meer een feestje worden. En natuurlijk ga ik dit recept maken, want het klinkt in al zijn eenvoud, verukkelijk. Leuk thema, Klary!

Antwoord

verrukkelijk dus… by the way, Klary, ken je het kookboek van Skyye Gyngell, Een jaar in mijn keuken? Prachtig boek, simpele, zuivere en duidelijke smaken. met veel basisrecepten en recepten die de seizoenen volgen, aanrader!

Antwoord

ja, Skye Gyngell ken ik, fijn boek, en ik wil heel graag nog een keer naar haar restaurant bij London, Petersham Nurseries, ziet er zó romantisch uit.

Antwoord

Reageer