Koken: Eet nooit meer tam konijn

Vorige week viel een uitnodiging van de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging in de bus om op konijnen te gaan jagen. En dan niet met een geweer, maar met een havik. Curieus. Tam konijn is geen onbekende, maar hoe smaakt wild konijn?

Laat je vooral niet afschrikken door het villen van een konijn

Plaats van handeling: een guur gemengd bos bij het Brabantse Rijen. Valkenier Ad sluipt tussen de sparren en wijst na tien minuten zwijgend naar een paar gaten in de mossige bodem. Daar zit een „bouw”, een konijnenburcht. De havik kijkt vanaf een lederen handschoen streng toe hoe Ads helper uit een houten doosje een fret haalt en deze voor de ingang van een „pijp” zet. De albinobunzing steekt zijn neusje zoekend in de lucht en verdwijnt de gang in.

De wind ritselt in de bodem, boven onze hoofden mauwt een buizerd die het niet eens is met de concurrent die zijn konijnen aan het stelen is.

De fret komt na vijf muisstille minuten uit een andere pijp tevoorschijn. De konijnen zijn niet thuis.

Bij een volgende bouw is het wel raak. Uit een pijp schiet ineens een konijn tevoorschijn, op de vlucht voor de fret. Sneller dan zijn schaduw flitst de havik van de handschoen achter het bochten slaande konijn aan. Gekrijs achter de vogelkers verraadt dat klauwen in een zachte vacht slaan.

Nog veel vaker gaat het overigens mis, die middag. De fret valt nog onderin een bouw in slaap. En de havik raakt in de war wanneer twee konijnen tegelijkertijd uit pijpen knallen, waarna hij bovenin een boom gaat zitten mokken.

Maar één wild boskonijn kan die middag mee naar de keuken. Eindoordeel: ik wil nooit meer tam konijn.

Probeer de hand te leggen op een gaaf, wild konijn en laat je vooral niet afschrikken door het villen, want dat is net zo makkelijk als het schoonmaken van een vis. Op Google tref je uitleg. Snijd het konijn aan stukken, bestrooi die met peper en zout en zet aan in een beetje olijfolie. Leg ze daarna apart.

Snijd het spek aan stukjes en bak dit in dezelfde braadpan, voeg daaraan grof gesneden sjalotten, rode ui, paprika , knoflooktenen, paar laurierbladeren en een handje van de kruiden toe. Als dat mengsel bijna gaar is, kunnen de paddenstoelen erbij – dit waren pieds-de-moutons. Voeg de ansjovis toe. Doe nu de stukken konijn in het mengsel, voeg wat water toe zodat het konijn is ondergedompeld en zet half afgedekt een uurtje in de oven (180 graden).

25 reacties op "Eet nooit meer tam konijn"rss-icon

In het oude Wannee kookboek (amsterdamse huishoudschool) staat een prima handleiding hoe een konijn te villen! Maar waarom staan de benodigde ingrediënten er weer niet bij, is dat bewust??

Antwoord

Twijfelachtig recept.
Moet het konijn niet eerst besterven? En zou je hem ook niet beter eerst kunnen marineren alvorens in de pas plaats te laten nemen?
Zonder meer is waar dat echt wild meer smaak heeft dan tam. En vergis je niet met wild. Want er is veel gekweekt wild op de markt dat dus helemaal geen echt wild is. AH en andere supers betrekken hun “wild” van farms waar dit nep wild gewoon gefokt word. Puur nep!
Vrienden van me in Ierland oogsten regelmatig rond scharrelend wild in hun moestuin. Daar hebben de knagers het voorzien op heerlijk malse groentes. Knagende indringers worden gewoon vanuit de keukendeur neergeknalt.Het diertje word opgehangen om te besterven en later uit het jasje geholpen. Gemarineerd in een marinade van zelf gemaakte vlierbessenwijn en kruiden uit eigen moestuin. Heerlijk eerlijk wild.

Antwoord

Dat van die ontbrekende ingrediënten is een kinderziekte van de nieuwe lay-out- daar schijnt aan, *kuch*, gewerkt te worden.

Het konijn hoefde volgens de valkenier, dat heb ik nog gevraagd, níet te besterven. Dat had te maken met de – relatief hoge – temperatuur waarbij het beestje was gevangen en een tijdje was meegezeuld.
En marineren is een keuze lijkt me, geen plicht.

Antwoord

De ingrediënten staan wél op de NRC site…

Antwoord

tja. mij komt het echter toch over dat dit konijnenverhaal in dichterlijke vrijheid slechts uit de lucht komt. maar dat is mijn gevoel hier bij.

Antwoord

Het is blijkbaar NRC(Next)-humor om recepten te plaatsen zonder ingredïentenlijst. Nu is dat toevallig ook mijn humor, dus ik stoor me er niet aan. Maar of dat ook voor anderen geldt?….

Antwoord

hahaha na dit konijn zijn ze er ook maar meteen mee gestopt zo te zien…. of is er een schrijversblokkade opgetreden?

Antwoord

In ons vorige huis, een cottage dat we huurden van een engelse boer, zaten we op een avond in het donker na te borrelen in onze tuin toen er opeens lichten door de tuin dwaalden, gevolgd door heftig geknal. We wilden al opspringen, handen omhoog, bang voor een overval, toen we de truck van onze buurman, de boer, langs de weg zagen cirkelen. Hij jaagde op konijnen. Ze reden s’ avonds rond, groot licht aan, om de beestjes hiermee te verblinden en ze zo als op de kermis achtereen af te knallen. Konijnen zijn hier een plaag, ze eten alle oogst op. Op je eigen land mag je ze neerknallen zolang je niet buiten je eigen grond schiet, geen kogel mag je erf verlaten. Hij had er zijn vriezer vol mee liggen en gaf ze aan de hond. Af en toe kregen we er een. Lekkere wildsmaak, maar er zat weinig vlees aan. We maakten meestal stoofschotels, een beetje zoals jij beschrijft.
Een ideale buurman dus. Als kraamkado bij onze eerste zoon kregen we een zelfgeschoten fazant. We maakten ons alleen zorgen over onze tamme konijnen die los door de tuin liepen. Als het donker werd moesten we ze veilig opsluiten, tegen vossen en de buurman….

Antwoord

Het marineren van wild is van oudsher een manier om adel vlees (het vlees dat men liet besterven en daardoor al een beetje begon te rotten) smakelijk te maken.
Adel vlees is een beetje blauwig, vandaar ‘adel’ (blauw bloed) Een duur woord voor beginnend rottend vlees…..

Met de huidige koel methodes hoeft het vlees niet meer adel te worden, tenminste: als je weet hoe je wild moet behandelen.

Daarmee hoeft marineren ook niet meer. Je hoeft de licht rottende smaak van het vlees niet meer te verdoezelen met de, vaak sterkere, smaak van de marinade.

Marineren is zonde!
Eet het vlees zo puur mogelijk, pas dan komt de smaak van wild vlees het beste naar voren.

Antwoord

Zo weer wat geleerd! Nooit vanuit die kant bekeken.

Antwoord

In de jaren 60 woonden we in een gehuurd kasteeltje met landerijen. (Jagen deden we niet – want wisten niet hoe, geen vergunning etc.) Wanneer lokale jagers wat op ‘onze’ gronden wat had geschoten, krgen we als dank altijd wel een haas of fazant aangeboden. Wat ik -als kind- nog herinner is dat deze vekregen buit werd afgehangen in de tuingereedschapskast tot door het ophangkoord het lijf van de kop loskwam. Dan was het adel. Vervolgens eindigde de haas of fazant in de Romertoph. Altijd wel lekker en een beetje angstig eten vanwege de overwachte hagel tussen je metalen vullingen …

Antwoord

ja vreemd, ik kom ook nooit meer een hagelkorreltje tegen in mijn fazant of patrijs, wat blijkt na wat googlen? alleen haas, konijn en eend(de wilde vd poelier dan), ree, gans en soms wild zwijn zijn nog echt wild en worden dus geschoten, de rest allemaal gewoon op farms gehouden en geslacht. maar ook in haas kom ik nooit meer hagel tegen(wild eet ik meest in restaurants!)

Antwoord

over wild vroeger: er waren allerlei maniertjes om te keuren of het om een jong dier of een oud ging(oor inscheuren, pootkleur etc) dat wist iedereen zo,n beetje, die oude dieren moest je marineren of laten besterven, de jonge waren zondermeer wel redelijk eetbaar.

Antwoord

Even off topic, de redactie heeft al drie dagen geen kookcolumn geplaatst, wat is er aan de hand?

Antwoord

Ik snap het ook niet!

Antwoord

Misschien? willen zij ons overtuigen,om: Nooit meer tam konijn te eten.

Antwoord

Nee ik wil Janneke!

Antwoord

Gelukkig, iemand die het snapt

Antwoord

zou er aan “gewerkt worden”, net als aan de ingrediëntenlijst?? Of is dit het bewijs dat er aan gewerkt is?

Antwoord

wie het weet, mag het zeggen

Antwoord

eerdere columnrubrieken (reacties) die zonder opgaaf van reden werden gestopt: die van marc chavannes en louise fresco bij nrc.nl. inspraak en populisme is een groot goed, maar het moet natuurlijk niet de spuigaten uit gaan lopen! Enige uitleg tegenover de vaste bezoekers zou wel mogen,lijkt me!

Antwoord

De kookschrijvers tasten ook in ‘t duister over deze brakke gang van zaken. Het schijnt allemaal een kwestie van weerbarstige techniek te zijn.

Antwoord

de zegeningen van de moderne tijd, problemen ING opgelost is nu de NRC aan de beurt.

Antwoord

Dank Menno, ik weet niet wat je hebt gedaan, maar het schijnt opgelost te zijn! Lag het toch aan dat konijn;-)

Antwoord

Reageer