‘Je weniger die Leute davon wissen, wie Würste und Gesetze gemacht werden, desto besser schlafen sie!” zou Otto von Bismarck gezegd hebben. Nu ben ik niet het type om met de Pruisische grootmeester van de realpolitik in discussie te gaan, dus besloten we het Currywurstmuseum maar over te slaan. Daarbij hadden we wel even genoeg traditionele Duitse cuisine voor de kiezen gehad op de kerstmarkt.
De kerstmarkt van Berlijn, dat is niet zo maar een braderietje. Er stond een zweefmolen, een piste met pony’s, een reuzenrad, een draaimolen en een heuse schaatsbaan met daartussen en omheen een ein-de-loze verzameling houten kraampjes met twee soorten troep: rommel om neer te zetten en rommel om op te eten. Hoogtepunten uit de eerste categorie waren: handgemaakte kaarsen en zepen, een dubbele kraam met enkel kerststerren, porseleinen hondjes, Weihnachtskeramik, Peruaanse kunst, en heel veel kraampjes met wat de Duitsers Schmuck noemen. Wij zouden zeggen ‘bijouterie’.
lees verder›