Koken: Het tijdelijke stadsdeel

‘Je weniger die Leute davon wissen, wie Würste und Gesetze gemacht werden, desto besser schlafen sie!” zou Otto von Bismarck gezegd hebben. Nu ben ik niet het type om met de Pruisische grootmeester van de realpolitik in discussie te gaan, dus besloten we het Currywurstmuseum maar over te slaan. Daarbij hadden we wel even genoeg traditionele Duitse cuisine voor de kiezen gehad op de kerstmarkt.

De kerstmarkt van Berlijn, dat is niet zo maar een braderietje. Er stond een zweefmolen, een piste met pony’s, een reuzenrad, een draaimolen en een heuse schaatsbaan met daartussen en omheen een ein-de-loze verzameling houten kraampjes met twee soorten troep: rommel om neer te zetten en rommel om op te eten. Hoogtepunten uit de eerste categorie waren: handgemaakte kaarsen en zepen, een dubbele kraam met enkel kerststerren, porseleinen hondjes, Weihnachtskeramik, Peruaanse kunst, en heel veel kraampjes met wat de Duitsers Schmuck noemen. Wij zouden zeggen ‘bijouterie’.

De meest voorkomende kraamsoort in dit tijdelijke stadsdeel was echter de Glühweinkraam. Want dat past gewoon net zo goed bij de oliebollen en chocoladevruchten als bij de vogellever met uitjes, heiße Blutwurst mit Sauerkraut, Kartoffelpuffer met appelmoes, Bratwurst en zelfs bij de crêpes met Nutella. Los daarvan was ook het culinair gereedschap noemenswaardig. Er werden chips gemaakt met een boormachine met een aardappel erop. Aan de andere kant van de markt werden hoefijzers en waterpomptangen van chocolade verkocht.

Gelukkig kun je in Berlijn ook heel goed eten. Op zo’n beetje elke straathoek zit een Vietnamees. Maar er is ook de neue Deutsche Küche, een stroming die je kunt vergelijken met onze ‘ruige’ keuken: rustiek, seizoensgebonden en vooral lokaal. We aten voortreffelijke runderhart met koolrabi, rode kool en pompoenpuree bij Lokal.

De beste tip is Little Otik. Dit stijlvolle restaurant met schrootjeslambrisering, houten vloer en plafond en pizzeriastoelen wordt gerund door het bebaarde New Yorkse koppel Jeff en Kevin. Ze draaiden de hele avond Kate Bush. De kaart is met veel zorg samengesteld, de ricotta en de worst zelfgemaakt en de kazen komen allemaal van Brandenburgse kaasboeren. Als snack bij het aperitief kun je een bord met eigen ingelegde groentes bestellen voor 4 euro. Allemaal geweldig. Briljant in hun eenvoud waren de cidermosseltjes.

Maak de mossels schoon (gooi gebroken mossels en geopende mossels die niet meer sluiten weg). Smoor de gesneden prei op laag vuur in de olie met een beetje zout tot die zacht is. Voeg cider, tijm en boter toe en breng aan de kook. Doe de mossels erbij en de deksel erop. Serveer ze enkele minuten later met een flinke lepel kookvocht en twee sneetjes geroosterd brood.

cidermosseltjes

500 g mossels

250 ml droge, mousserende cider

een kleine prei

1 tl verse tijm

1 el olijfolie

1 el boter

4 sneetjes zuurdesem