Berichten in de categorie Bbq

Afgelopen weekend bezocht ik een culinair evenement in Alphen aan den Rijn. Ik was daar niet alleen omdat ik zelf van lekker eten houd, maar ook voor mijn werk als verslaggever bij de lokale krant van Alphen. Nu vind ik het moeilijk te zeggen of ik daar liever in mijn vrije tijd of voor mijn werk naartoe ga.
In je eigen tijd kun je op een dergelijk festivalletje lekker uitgebreid dineren onder het genot van een wijntje, geniet je van muziek van dat ene leuke bandje en wie weet maak je nog wel een dansje. Ondertussen kun je urenlang bijpraten met het gezelschap dat je hebt meegenomen en is het allemaal leuk, lekker, sociaal en heel gezellig.  Aan de andere kant word je als verslaggever als een koningin ontvangen.
Tijdens interviewtjes bij de verschillende restaurantjes werd ik volgepropt met heel veel eten. Na de vraag, ‘Wat is het lekkerste gerecht op uw kaart’, kwam elke chefkok binnen vijf minuten met het bewuste hapje op de proppen. Of ik niet even wilde proeven, en of ik er niet een lekker drankje bij wilde drinken. ‘Mjum’, zei ik dan na een paar happen, terwijl ik over mijn buik wreef en mijn handen langs mijn wangen zwaaide.
Toen ik die middag aantekeningen maakte en chefkoks het vuur na aan de schenen legde, kon ik tussen het proeven door ook even aanschuiven bij een cursus barbecuen. Ik viel binnen terwijl de cursisten druk bezig waren met het maken van een barbecuesaus. Deze roze saus, gemaakt van tomaten en olie en pijnboompitten is binnen no-time klaar en doet het goed bij visgerechten.
Zoals bij onderstaande garnalenprikkers bijvoorbeeld.

  • 15 grote garnalen
  • handje pijnboompitten
  • twee romatomaten
  • 2 el fijngehakte peterselie
  • 2 tenen knoflook
  • snuf pittige paprikapoeder
  • citroen olijfolie
  • goede azijn
  • versgemalen peper en zout
  • lange satéprikkers

 

Maak allereerst een marinade voor de garnalen. Doe dit door een scheutje olijfolie, de peterselie, fijngehakte knoflook en peper en zout met elkaar te mengen. Leg de garnalen in het mengsel en zet een uurtje apart om te marineren.
Laat de garnalen vervolgens goed uitlekken en prik per drie op een satéprikker. Rooster ze op de barbecue, knijp er een half citroentje boven uit en serveer met het sausje.
Voor de saus rooster je de pijnboompitten in een droge koekenpan. Maal ze fijn met een vijzel. Snijd de tomaten klein en voeg toe aan het pittenmengsel. Blijf malen en doe er een snufje paprikapoeder, een scheutje azijn en een flinke hoeveelheid olijfolie bij.
Meng alles goed door elkaar en breng op smaak met peper en zout en wat citroensap. De saus mag lekker dun zijn. Proef tussendoor en voeg eventueel meer peper en zout toe.

Laatst werd ik gevraagd om op een thema-avond iets te komen vertellen over de combinatie muziek en eten. Er zijn natuurlijk talloze leuke anekdotes te bedenken over muzikanten en eten. Zo zou je op de opname van het nummer ‘Vegetables’ van de Beach Boys kunnen horen hoe Paul McCartney een stengel selderij wegknaagt.

Ook een mooi verhaal is dat de rockband Van Halen in 1982 bij elk optreden een schaal M&M’s eiste in de kleedkamer. Maar, daar moesten wel alle bruine M&M’s tussen uitgehaald zijn. Gewoon omdat ze het konden maken.
lees verder

Amateurs praten over gerechten, chefs over logistiek, luidt het gezegde. Niet dat ik mezelf tot die laatste categorie reken, maar ik kon me er wel iets bij voorstellen toen de opdracht kwam om te koken voor vier volwassenen en vijf kinderen – de laatsten met culinaire xenofobie. Dat was nog tot daaraan toe, maar dat moest op een camping in een caravan met een vier pits gasstel dat niet harder kon dan waakvlamsterkte, in een keuken waar geen warm water was, maar wel een heel klein aanrecht, en you get the picture.
Gelukkig was er ook een barbecue, waardoor het keukenareaal op papier meteen de grootte van de omringende tuin kreeg. Met allerhande verschillende spiesjes was iedereen blij te maken. Met wat improviseren lukte het.
Denk erom dat je bij barbecuen  niet al te creatief improviseert. Zo staat het me nog helder voor de geest hoe een slimmerik in het studentenhuis het tekort aan prikkers oploste door de spaken van een oud fietswiel te slopen. Resultaat: iedereen een zinkvergiftiging – overigens niet iets wat niet met wat bier viel te verjagen. lees verder

Decennia ontbrak hij op mijn verlanglijst: de stacaravan. Sterker, die stond juist recent nog hoog genoteerd op de overmijnlijklijst, ergens tussen het trekken van de laatste verstandskies en een midweekje Eurodisney. Maar, precies zoals het cliché luidt, met kinderen wordt alles anders. Die willen groene ruimte. Dus, toch maar zo’n reuzenbrooddoos gekocht.
En inderdaad: aan die kinderen heb je dus geen kind. Ze vallen je hooguit lastig om geld te bietsen voor ijsjes uit de campingkantine. De duinen zijn dichtbij, net als de garnalenrijke branding. En in een boom nauwelijks honderd meter verderop broedt de buizerd. Kom daar maar eens om, in de hoofdstad.
lees verder

Het was hun beurt om eten te maken voor de Vereniging voor Geadopteerde Koreanen. En dat wilden Tim Doornewaard en Domingo Atsma, zelf aangenomen Koreanen, een paar jaar terug serieus aanpakken. Ze kwamen uit op de Koreaanse Taco. De verenigingsleden waren ook verenigd in hun oordeel over de taco: geweldig.
De Koreaanse taco is hier nu een hit aan het worden. De Korean Taco Party (Koreantacoparty.nl) staat intussen op trouwpartijen en festivals. Over een paar maanden volgt waarschijnlijk een speciaal restaurant in Amsterdam-Oost.

lees verder

In zijn hut in de achtertuin  heeft zoon (9) met enige hulp van zijn vader een openhaardje gemetseld. Elke middag vertrekt hij met wat hout en oude kranten naar zijn privévertrek en dan zie ik even later een pluim rook uit zijn schoorsteenpijpje komen. In een piepklein koekenpannetje dat hij van zijn oma heeft gekregen bakt hij boven zijn vuur een visstick of een aardappel.
Nu ik heb gezien hoe weinig moeite het kost om zo’n haardje te bouwen ben ik vastbesloten om komend voorjaar eindelijk eens die pizzaoven te gaan metselen, waar ik al zo lang van droom. Ik heb het tot nu toe uitgesteld omdat ik vaak hoor dat het vreselijk ingewikkeld is, zo’n houtoven. Hoogte, diepte, hitteverdeling; het schijnt allemaal nogal nauw te luisteren. Maar kom op zeg: wie niet waagt wie niet wint. Bovendien zag ik dat er op internet allerlei goeie tips te vinden zijn van pizzaovenbouwers die me zijn voorgegaan.
lees verder

Amerikaanse barbecue is iets heel anders dan Nederlandse. Wat wij barbecue noemen, heet daar grillen: vlees kort garen op een rooster boven een warmtebron. In Amerika is barbecue het langzaam garen van grote stukken vlees (varkensschouders, ribbetjes) boven rokend hout of houtskool, en daar kunnen de Amerikanen net zo gepassioneerd over discussiëren als Italianen over spaghetti. Barbecue is serious business, vooral in de ‘barbecue belt’ in het zuiden van de VS.
Door het langzame garingsproces (een flinke varkensschouder duurt wel een uur of 14) wordt het vlees supermals en krijgt een heerlijke rooksmaak. Er zijn talloze regionale variaties: droge of natte marinade, hele beesten of stukken vlees, verschillende houtsoorten om mee te roken, wel of geen barbecuesaus – die dan weer zoet, zuur of pikant kan zijn…
Ik proefde mijn eerste American barbecue in het 12 Bones Smokehouse in Asheville, North Carolina. Ribbetjes en rundvlees uit de enorme rookoven, om je vingers bij af te likken. Ongezond? Welnee. Op het toilet hing een grote lachspiegel met daarnaast een bordje: ‘See? Good bbq makes you skinny’.

lees verder

In Duitsland gaan geluiden op om octopus Paul na de verloren WK-wedstrijd tegen Spanje publiekelijk bakken. ‘In de frituurpan ermee’, kopt Berliner Kurier. Ook andere kranten zien graag pulpo op het menu. Het orakel van Sealife Oberhausen voorspelde tot dusver de afloop van alle WK-wedstrijden van Duitsland goed, inclusief de nederlagen tegen Servië en Spanje. De winnaar wijst hij aan door uit een van de twee glazen potten voorzien van een vlag, een mossel te kiezen.

Octopus Paul, ruim twee jaar oud, werd geboren in Groot-Brittannië en verhuisde al snel naar Duitsland waar hij tijdens het EK in 2008 ook al bijna alle wedstrijden van het Duitse team goed voorspelde. Vandaag om 11.00 uur zal hij de uitslag van de troostfinale tussen Duitsland en Uruguay voorspellen. Heeft hij dan nog honger, dan volgt ook de uitslag van de finale.

Wij kregen op de redactie in elk geval honger – gefrituurde inktvisringetjes heerlijk!

  • Siciliaanse octopus van Nuncio
  • Spaghetti Octopus
  • Griekse kalamaria
  • Chipirones a la plancha

  • Ga naar nrc.tv voor de receptuur en ingrediënten

    ‘Eenvoud is niet het kenmerk van de beginner. Het is de duur bevochten stempel van de meester.’ Zo dacht Godfried Bomans erover. En zo denk ik er eigenlijk ook over.  Zoals een groot schrijver groot is omdat geen enkel woord in zijn werk teveel is, zo zijn de beste koks degenen die de kunst van het weglaten beheersen.
    Deze week is gewijd aan een cursus minimalistisch barbecuen. Minimalisme vergt beheersing en zelfvertrouwen, betoogde ik gisteren. Daar is geen woord van gelogen, en toch ben je er met die twee verworvenheden nog niet. Net zo essentieel zijn kennis en ervaring. Dat is wat Bomans bedoelt met zijn ‘duur bevochten’ en dat is ook waarom het zo leerzaam is wanneer iets mislukt.

    lees verder

    Dit is les 4 van een cursus minimalistisch barbecuen. Minimalisme vergt beheersing en zelfvertrouwen, en de beste manier waarop ik dat kan illustreren is je te vertellen over de uien van Pietro.
    Pietro’s uien at ik voor het eerst bij vriendin L, die op zijn zachtst gezegd nogal opgewonden was toen zij ze voor me ging bereiden. „Dit is het lekkerste wat je ooit hebt gegeten van de barbecue”, zei ze. „Je mag het recept in de krant zetten,” vervolgde ze op samenzweerderige toon, „maar alleen als je het verhaal van Pietro erbij vertelt.”

    lees verder