Aankomend weekend is het Kerst en daarom besteden we deze week bij nrc.next uitgebreid aandacht aan het kerstdiner. Maar lekker belangrijk eigenlijk, dat kerstdiner en -ontbijt. Het gaat natuurlijk om de dingen die je doet  in de periodes tussen de verschillende eetmomenten. Borrelen, spelletjes doen, slapen, familiebezoek, wandelen, zingen voor het haardvuur, meubelboulevard, nog meer eten? 

Eerste Kerstdag duurt lang en de Tweede duurt over het algemeen nog langer, maar met deze feestelijke in between-hapjes blijft in ieder geval de tijd én je maag tussen de maaltijden door goed gevuld.  
lees verder›

• geitenkaas
• soesjes
• tomatencappucino
• zalmmousse

Opeens was Nederland verdeeld in mensen die nog wel komkommers durfden eten en mensen die er niet over peinsden zo’n groene jongen ook maar aan te raken. Behorend tot de eerste categorie kocht ik vorige week twee zwaar afgeprijsde komkommers op de Haagse biomarkt. De groentehandelaar keek me bij bestelling bewonderend aan. ‘Een avontuurlijke eter’, zag je hem denken.

Dat viel eigenlijk wel mee. Het ging om Hollandse komkommers, dus het was niet alsof ik een spelletje Spaans roulette speelde. Bovendien, wat moest ik mijn bloedjes van kinderen anders te eten geven? Zoals het Van der Valk-concern gebouwd is op een schaaltje appelmoes, zo komt er bij mij thuis slechts bij uitzondering géén komkommer op tafel.
lees verder›

• dragon
• komkommer
• lavas
• marjoraan
• salade
• soep

Je zou het een bescheiden jeugdtrauma kunnen noemen: kettingbrieven. Ergens in de late jaren 70 moet het fenomeen op zijn hoogtepunt zijn geweest, want als kind kreeg ik om de haverklap zo’n dwingend schrijven in de maag gesplitst.
‘Stuur deze brief door aan 5 anderen, en stuur een ansichtkaart/poezieplaatje/gulden naar de bovenste persoon op de lijst, dan krijg je 3150 ansichtkaarten/poezieplaatjes/guldens in de brievenbus.’ Sommige van die brieven sloten af met een gezellig: ‘Als je deze brief niet doorstuurt krijg je een ongeluk.’
Ik had het hart niet om zulke post te negeren, dus schreef de brieven braaf over, troggelde mijn vader postzegels en enveloppen af en wachtte als een puppy bij de brievenbus tot de beloofde buit zich zou materialiseren. Hetgeen nooit, niet één enkele keer, gebeurde.
Mijn eerste impuls toen ik onlangs een receptenkettingmail ontving was dan ook: delete. Maar stel je voor dat mijn mailbox zomaar zou volstromen met honderden fijne recepten van vrienden van vrienden en daar weer vrienden van? En was het plezier van lekker eten niet bij uitstek iets om met zoveel mogelijk mensen te delen?

lees verder›

• aardappelen
• gruyère

Je loopt er tien keer langs, voor hij opvalt: de Poolse supermarkt Sklep Polski aan de Amsterdamse Van Woustraat – op vijf minuten lopen van mijn aanrecht. Met de winkeldeur gaat een wereld open aan verse en gerookte worsten en worstjes, ondoorgrondelijke soepen, ingemaakte bosboleetjes en vergeten, wat zeg ik: morsdood gewaande knollen.
Dat alle potjes, zakjes en blikken onbegrijpelijke namen hebben, wakkert de eetlust eigenlijk alleen maar aan. Het enige woord dat beklijfde van een trip naar Polen was wipadki. Dat betekent zoiets als ‘ongelukken’. Het woord stond onder waarschuwingsborden met daarop een achterover vallend mannetje, wodkafles in de hand.

lees verder›

• groene kool
• peterselie
• rijst
• rundergehakt

Voor wie van koken houdt is er weinig  inspirerender dan een regenachtige middag + een lege agenda + een uitpuilende voorraadkast. Bij mij gaat het althans bijna vanzelf: die kast opentrekken, alle blikjes, zakjes en potjes uitspreiden op het aanrecht en met de inhoud daarvan iets maken wat je nog nooit eerder hebt gemaakt of zelfs maar gegeten.
lees verder›

• biber
• kikkererwten
• komijn

Mode is er voor mensen die graag andere mensen nadoen. En aangezien de meeste mensen niets liever doen dan andere mensen nadoen is mode van niet te onderschatten invloed op ons gedrag. Het heeft nu eenmaal iets geruststellends om je als niet-ingewijde tobber te laten leiden door mensen waarvan je meent dat zij wél weten waar ze mee bezig zijn. lees verder›

• dille
• knolselderij
• mosterd

Van het ene universum naar het andere, soms hoef je er maar een gipswandje voor te passeren. Bij een overstap, laatst,  op de luchthaven van Bahrein, zag de vertrekhal wit van de honderden bedevaartgangers op transit uit Mecca – wit waren de toga’s, bleek de gezichten. Die dunne  gipswand scheidde de ascetische hal van een tomeloos ogende lounge van een vliegmaatschappij.  Een groep westerse, rood aangelopen oliemannen was aan het eind van de middag bezig een drankloze periode in de woestijn goed te maken.
Bier, Jack Daniels, de obers hielden het nauwelijks bij. Dit was geen lessen, dit was blussen. Mijn vliegtuig vertrok al halverwege de avond, maar het duurde waarschijnlijk tot na middernacht voor het barpersoneel het sein ‘dorst meester’ kon geven.

lees verder›

• chipirones
• couscous
• gamba's
• kikkererwten

Dochter (7) heeft het volste vertrouwen in Sints organisatiekunde. Ondanks de kwijtgeraakte sleutels en de klungelende vergeetpieten, die ze elke avond op het Sinterklaasjournaal ziet, krijgt zij aanstaande zondag – ze weet het zéker – die ballerinapop die ze zo dolgraag wil hebben.

lees verder›

• aardappelen
• makreel

Je hebt van die mensen die kip heel erg lekker vinden, maar niet willen zien dat het ooit een pootje was. Die erg van vis houden zolang de kop er maar niet aanzit. U kent ze wel. Mensen die zeggen dat ze geen konijn eten omdat ze dat zo zielig vinden, terwijl ze genieten van een heerlijk lamskoteletje. Ooit wel eens zo’n schattig jong lammetje in de lente door de wei zien huppelen?

Sommige dieren moeten zelfs nog leven om ze vers te kunnen bereiden. Oesters eet je levend, mosselen gaan pas dood in de pan. Een kreeft levend in kokend water gooien, het hoort erbij. Gelukkig zijn dat dieren met een betrekkelijk lage aaibaarheidsfactor.

lees verder›

• aardappelen
• slakken

Eens in de zoveel tijd ga ik met mijn gezin twee dagen naar een hotel met een binnenzwembad, in een van de natuurgebieden van Nederland. De combinatie van wandelingen, verkwikkende chloorbaden, grote hoeveelheden friet plus eindeloos toepen in de hotelbar, pakt over het algemeen verrassend goed uit.

Helaas hadden we afgelopen weekend pech. Het was gezellig hoor, daar niet van. Het zwembad was redelijk schoon, het ontbijt voorzag in meerdere soorten hagelslag en het bos was fotogeniek, maar het eten in het hotelrestaurant viel in de categorie ‘duur gedoe’. lees verder›

• prei
• slagroom