Aankomend weekend is het Kerst en daarom besteden we deze week bij nrc.next uitgebreid aandacht aan het kerstdiner. Maar lekker belangrijk eigenlijk, dat kerstdiner en -ontbijt. Het gaat natuurlijk om de dingen die je doet  in de periodes tussen de verschillende eetmomenten. Borrelen, spelletjes doen, slapen, familiebezoek, wandelen, zingen voor het haardvuur, meubelboulevard, nog meer eten? 

Eerste Kerstdag duurt lang en de Tweede duurt over het algemeen nog langer, maar met deze feestelijke in between-hapjes blijft in ieder geval de tijd én je maag tussen de maaltijden door goed gevuld.  
lees verder›

• geitenkaas
• soesjes
• tomatencappucino
• zalmmousse

De culinaire afdeling van het tijdschriftenschap puilt deze maand uit van de speciale kerst-
edities. Van strak vormgegeven kookglossy’s tot hippe tijdschriften voor vegetariërs; er is voor elk wat wils. Wat al die bladen gemeen hebben is dat ze vinden dat je ‘gewoon lekker relaxed’ moet doen. Kerstmis – zo zingen de culi-tijdschriften dit jaar in koor – draait om gezellig samenzijn, niet om gastronomische hoogstandjes. De feestedities staan dan ook vol tandpastaglimlachende fotomodellen rond een goedgedekte tafel of kerstboom. De kinderen kijken guitig, de vaders zijn in de weer met de wijn en truien zijn verboden. Iedereen zit in een blote glitterjurk of een hemdje met spaghettibandjes lekker te genieten van z’n kalkoen met cranberrysaus terwijl de boom staat te baden in het licht. Zo’n fotogeniek zonnetje is in deze donkere dagen natuurlijk ver te zoeken, vandaar dat kerstreportages altijd maanden van tevoren, in de zomer, geschoten worden.
lees verder›

• confit
• ganzenbout
• tijm

Ik woon in Utrecht en met Koninginnedag ontkom je dan niet aan de vrijmarkt. In mijn vorige buurt werd ik op de dag zelf al vroeg uit mijn huis gerookt omdat een buurman heel fanatiek onder mijn slaapkamerraam vis aan het bakken was voor alle rondscharrelende feestbeesten en koopjesjagers.

Nu ik verhuisd ben hoef ik me daar niet meer druk om te maken, maar daarmee is ook één van mijn potentiële inkomstenbronnen van die dag verdwenen. Ik heb namelijk de ambitie om ooit een keer actief mee te doen aan Koninginnedag en een goedlopende business starten. lees verder›

• bloem
• poedersuiker
• roomboter
• sinaasappel
• vanillesuiker

‘Ei, ei, ei, en we zijn zo blij’ zingen we als we wat te vieren hebben. Terecht! Want zonder ei geen cake. En wat is een feest zonder cake? Des te belachelijker dat we met Pasen, dé feestdag waarbij het ei centraal staat, een ei degraderen tot geen ei en pas genoegen nemen met drie.

Wat moeten we zonder het ei, met al haar magische eigenschappen. Je kunt lucht vangen met het wit, en vet met het struif. Het doet gerechten tot ver boven de randen rijzen en houdt burgers en ballen bij elkaar.

Alleen op zichzelf al heeft het ei zo veel gedaantes: romig wit van buiten en diep geel van binnen,  gekookt in de schaal, hard of zacht; of plat gebakken in de pan met de glanzende dooier als trofee er midden bovenop. Wat dacht je van geklutst tot een fluweel oranje omelet of een romig roerei. Of chique gepocheerd. Prachtig zoals het ei als een witte wolk uitwaaiert in het water en rondom de zwevende zachte dooier stolt.

Oh, ei.
lees verder›

• brunch
• eieren
• Pasen

Omdat ik volgende maand jarig ben, was ik deze week al druk op zoek naar een taartrecept om enorm veel indruk te maken op mijn familie en vrienden. Het plan was oorspronkelijk ook om het daarom in dit stukje over taart en icing en kaarsjes enzovoorts te hebben. Maar toen ik de taartliteratuur en boeken over de perfecte mierzoete prinsessen-cupcakes er op nasloeg, stuitte ik geheel per ongeluk op het fenomeen hartige muffins.

Ik kon er natuurlijk voor kiezen om stug verder te zoeken naar briljante verjaardagstaarten, maar ik schuif dingen vaker op de lange baan, dus dat fantastische recept houden jullie nog van mij te goed. Nu ga ik het even over muffins hebben. In mijn beleving horen deze kleine cakejes zoet te zijn en versierd met bosbossen en stukjes witte chocolade, maar met deze recente ontdekking ging er voor mij een nieuwe wereld open. lees verder›

• courgette
• muffins
• Parmezaamse kaas
• pesto
• zongedroogde tomaatjes

Hoewel het KNMI verwacht dat het prachtige weer nog even aanhoudt, bereid ik me voor op treurige paasdagen. Zoals elk jaar ga ik met mijn gezin, zus en nichtje naar mijn ouders, waar we op de paashaas wachten en eieren zoeken. Daarna lunchen we, als het weer dat toelaat, tussen de bloeiende clematis en de pioenrozen. Klinkt bepaald niet naar, ik weet het. Het verdrietige is dat Pasen dit jaar ook een afscheid wordt. Mijn ouders hebben hun huis verkocht en volgend jaar bewonen zij een huurappartement met een lift en een onderhoudsarm balkon.

In het huis dat ze gaan verlaten ben ik niet geboren en opgegroeid. Maar het is wel het huis waaruit ik ben vertrokken toen ik achttien was. Toen ik het allemaal he-le-maal anders ging doen. En het is ook de plek waarnaar ik altijd kon terugkeren met  liefdesverdriet of een tas vuile was. En waaromheen in de loop der jaren -door toegewijd wieden, schoffelen en snoeien- een prachtige tuin opbloeide. Vol prieeltjes en haagjes waarachter kinderen en chocoladehazen zich prima kunnen verstoppen.

lees verder›

• artisjokhartjes
• geitenkaas
• hartige taart
• kwarteleitjes
• paasbrunch

Bij Pasen hoort een paastaart. Nu is algemeen bekend dat banketbakkers en kooktijdschriften vinden dat daar zoveel mogelijk advocaat en slagroom aan te pas moeten komen, pastelkleurige chocolade-eitjes, paarse linten, pluizige kuikentjes en meer van dat soort Paas-parafernalia, maar daar trek ik me niets van aan. De taart die ik ieder jaar met Pasen bak, de taart van Nina, heeft niets frivools, niets hoera-het-is-lente-achtigs, of het moeten de 12 eieren zijn die erin gaan.

Met mijn gezin woonde ik ooit een paar maanden in het zuiden van Portugal, en Nina was onze buurvrouw. Op bestelling bakte ze koekjes en taarten voor restaurants en winkels in de omgeving – een vorm van huisnijverheid die in Portugal nog veel voorkomt. Ik zat graag bij haar in de keuken. Zoals zij balletjes rolde van amandelspijs om er koekjes van te bakken, of zoals ze met een verweerde houten lepel beslag roerde voor amandeltaart; ik kon geen genoeg krijgen van de rust en vaardigheid waarmee ze eindeloos dezelfde handelingen verrichtte. lees verder›

• abrikozenjam
• amandelen
• eieren
• paastaart
• Portugal

Ja ja, we weten het wel met dat moleculair koken. Niets is wat het lijkt en dat dan in hele kleine porties. Die zware, strak vormgegeven kunstkookboeken staan prachtig op de salontafel, maar je kunt er thuis in de keuken helemaal niets mee.

lees verder›

• algin
• calcic
• crème de cassis

De manier waarop wij van nrc.next dit jaar aandacht besteden aan het kerstmenu, doet me denken aan de kerstdineetjes van mij en mijn vriendinnen. Ergens in de maand december plannen we een avond om lekker te eten en drinken volgens het BYOC (Bring Your Own Course) principe. Ofwel, neem je eigen gang mee.

De verdeling van de gangen wordt weken van tevoren al bepaald en er wordt alles uit de kast gehaald om elkaar culinair te imponeren. Vaak resulteert dit in complete chaos op de avond zelf. Zeven mensen in één keuken is natuurlijk erg gezellig, maar niet heel efficiënt.  Helaas lukt het ons niet het niveau heel hoog te houden.

lees verder›

• bospaddestoelen
• hertenbiefstuk
• risotto

Vis en het vroege christendom verhouden zich goed tot elkaar. Sterker, het visje zélf staat symbool voor Jezus Christus. Vier van Zijn discipelen waren in hun dagelijkse leven vissermannen en één van hen, Petrus, is nog altijd de beschermheilige van alle vissers van de christelijke wereld. Vissoorten met vlekken op hun flank hebben ook meestal iets met Petrus in de naam, omdat dit een afdruk van zijn vingers zou zijn. Petrus zou een vis hebben gevangen met een gouden munt in zijn bek, waarna deze hem tussen duim en wijsvinger had teruggezet. Zo heb je de Franse Saint Pierre en de Spaanse gevlekte rog, de raya de san pedro. Ook de donkere plekken op de zilveren flanken van de schelvis heten in de Urker en Katwijkse volksmond ‘petrusduimen’. Beetje raar verhaal eigenlijk: een vis met een gouden munt in zijn bek mag terug, blijft in leven. Maar het zegel van goedkeuring dat Petrus zelve de hele soort heeft verleend, weerhoudt zijn beschermelingen er blijkbaar niet van om de diertjes met duizenden tonnen tegelijk tot visstick te veroordelen.

lees verder›

• aardappelen
• dorade
• paprika