Niet dat ik ben afgestudeerd op dit onderwerp, maar volgens mij houden de meeste kinderen van overzichtelijk eten. Voedsel dat ze kennen, of waarvan ze op z’n minst kunnen inschatten hoe het smaakt. Als ouder wil je natuurlijk niet elke dag sperzieboontjes met een slavink eten. Anderzijds is elke avond gedonder aan tafel en kroost dat het grootste deel van het diner bezig is olijven/paprikastukjes/korianderblaadjes/chilipeperspikkels uit z’n bord te pulken ook weer zo ongezellig. En dus blijft het gezinsmaal  een kwestie van schikken. Ooit, op een goede dag, lusten ze alles wat je ze voorzet. (Waarschijnlijk is dat als ze het ouderlijk huis verlaten. Maar niet gewanhoopt, want vanaf dan kun je sowieso weer iedere avond koken wat je zelf lekker vindt.)
lees verder›

• lamsgehakt
• tomaten

Soms is het nodig om even de hulp van een paar vriendinnen in te roepen. Want zo nu en dan zit je gewoon verlegen om wijsheid en goede raad of een lekker recept of keukenattribuut.

Afgelopen week bijvoorbeeld. Goede vriendin J., met wie ik mijn appartement deel,  kreeg vorig jaar een tajine voor haar verjaardag. U weet wel, zo’n aardewerken Noord-Afrikaanse stoofpot. En omdat ik al vanaf dat eerste begin geboeid was door de zware kookpot mocht ik hem uiteraard „wel een keertje lenen”. lees verder›

• kaneel
• kip
• koriander
• mango's
• pistachenootjes

Wanneer is de kindertijd voorbij en begint het volwassen leven? Zo’n leeftijdsgrens van achttien zegt me niet zoveel. Daarvoor ken ik teveel kleuters van drieënvijftig en bejaarden van zeven.  Als we ons rijbewijs halen? Op onszelf gaan wonen? Woorden beginnen te gebruiken als  ‘bedachtzaam’ en ‘beheerst’? Inzien dat onze ouders ook mensen zijn, met verlangens, ambities en een gevoelsleven?

Of zijn we onherroepelijk volwassen op de dag dat we pannenkoeken niet meer accepteren als volwaardige maaltijd? Waarop we vinden dat daar iets ‘bij’ moet. Iets hartigs. Iets gezonds. Mijn kinderen klagen altijd als ik ze – voor de flensjes op tafel komen – nog even snel wat sperziebonen of pompoensoep in de maag probeer te splitsen. Terecht. Hoog tijd dat ik ophou met dat laag-bij-de-grondse gedoe. Eens in de zoveel tijd kan een mens best een avondje zonder die opdringerige schijf van vijf.

lees verder›

• eieren
• hazelnoten
• nootmuskaat
• radicchio
• ricotta
• witlof

Net als veel Nederlanders kook ik regelmatig een potje buiten de deur. Om eerlijk te zijn zelfs vaker wel dan niet. (Toen er althans laatst een keer andijviestamppot op tafel kwam, vroeg mijn 7-jarige zoon: Mama, wat is andijvie? ) Maar de Indiase keuken is lang onontgonnen gebleven. Faalangst, naar ik vrees. Al die mysterieuze specerijenmengsels, moest je geen Indiase wortels hebben om zulke zaken te doorgronden?

Op een dag had ik mijn zoveelste curry-uit-een-potje gemaakt en was er klaar mee. Ik besloot een kookgoeroe te zoeken, iemand die mij kon leren hoe het nu precies zit. Welke specerijen passen bij welke? Wat serveer je waarbij? En vooral: hoe maak je een basic curry?

Mijn goeroe heet Camellia Panjabi. Ik leerde haar kennen via een allervriendelijkste Britse pensionado die een gesprek aanknoopte in een eethuisje in Essouira, Marokko. Geen idee meer hoe we van de Marokkaanse op de Indiase keuken kwamen, maar zijn tip ‘50 great curries of India’ aan te schaffen bleek goud waard. De recepten die erin staan zijn stuk voor stuk geweldig; helder beschreven en gefotografeerd, en zeer maakbaar. lees verder›

• geelwortelpoeder
• gemberwortel
• kardemom
• munt
• paneer
• panir

Ik ben een groot liefhebber van stamppotten. Zodra de eerste bladeren van de bomen vallen haal ik mijn stamper uit het vet, sleep ik kilo’s aardappelen mijn keuken in en eet ik elke week wel een keer stamppot.
Favoriet is de hutspot van mijn moeder, die ik dan ook het liefst bij mijn ouders thuis eet. Ik hoef vaak niet eens meer te bellen met de vraag of ik alsjeblieft hutspot mag komen eten, de ingrediënten liggen standaard klaar.

Wat de hutspot van mijn moeder anders maakt dan bijvoorbeeld die van de buurvrouw, is de toevoeging van een potje bruine boontjes. Voor vegetariërs geen slecht alternatief voor spekjes.

lees verder›

• aardappelen
• bruine bonen
• hutspot

Behalve vlees op de braai is bobotie misschien wel het bekendste Zuid-Afrikaanse gerecht in onze contreien. Ik sluit niet uit dat dat de verdienste is van de firma Knorr, met z’n bobotie-bouwpakket waarin de fabrikant alvast de smaakversterkers en kunstmatige aroma’s heeft gestopt zodat je zelf alleen nog maar gehakt en een appeltje hoeft toe te voegen.

Appel in de bobotie? Dat kom je in geen enkel Zuid-Afrikaans recept tegen. Abrikozen, ja. Rozijnen, ja. Soms gaat er ook abrikozenjam in, af en toe mangochutney en heel sporadisch vind je zelfs banaan in de bobotie. Hoe dan ook, we hebben het over een ovenschotel van gehakt met een milde kerriesmaak, in elk geval iets fruitigs, en mengsel van geklutste eieren en melk.
lees verder›

• abrikozen
• bobotie
• lamsgehakt
• witbrood

We eten winters Italiaans deze week. Vandaag houden we het makkelijk, het is tenslotte dinsdag en dan moet het eten snel op tafel staan – zo viel althans laatst op te maken uit de reacties van een flink aantal lezers op het kookblog.

Nu schrijf ik wel vaker dat een recept simpel en lekker is, en het is niet alsof ik dan een potje zit liegen. Maar je hebt simpel en lekker en simpel en lekker, en onderstaande pasta met kip, citroen en rozemarijn is, als ik even zo onbescheiden mag zijn, het summum van simpel en lekker.

lees verder›

• citroen
• kippenbouten
• pasta
• rozemarijn

 Wat is gewoon eten, vroeg ik mij hier afgelopen dinsdag hardop af. Wat eet een normaal mens op een doordeweekse dag in januari? Diezelfde namiddag stond ik in de rij voor de kassa van een grootgrutter, en dat bleek de ideale gelegenheid om mijn eigen vraag te beantwoorden.

In de supermarkt kijken wat anderen in hun karretje stoppen is bijna net zo leuk, en net zo prikkelend voor de fantasie, als op een terrasje zitten en om je heen kijken. Zo zag ik een mevrouw die niets anders kocht dan drie kilo half-om-half gehakt. Drie kilo! Was het de kokkin van een weeshuis of had ze veertien zonen in de groei? Was ze getrouwd met een leeuwentemmer? Had ze zich voorgenomen in 2010 vegetariër te worden, maar wilde ze nog één keer haar carnivore lusten bevredigen? Het gehakt was niet eens in de aanbieding.

lees verder›

• zalm
• zuurkool

Stamppot, hutspot, rodekool met draadjesvlees, curry, pasta, zuurkool met casselerrib en tomatensoep met tosti’s. Ziehier wat wij op dinsdag eten. Tenminste, als we af mogen gaan op de reacties op het kookblog, die in grote getale binnen kwamen nadat ik hier had gevraagd wat de nextlezer op een doordeweekse dag zoal op tafel zet.

Opvallend veel Hollandse pot zat ertussen. En maar liefst drie recepten voor PSS: pasta met spekjes en spinazie. Nu is dat ook weer niet zo verrassend, want ik had een voorzetje gegeven door te suggereren dat dinsdag me daar echt een dag voor leek. „Raak!” reageerde Frank prompt. „Als er gewoon gegeten moet worden ga ik altijd voor pasta met spekjes en spinazie.”

lees verder›

• pasta
• spek
• spinazie

We eten gewoon. Dat had ik me althans voorgenomen bij wijze van kookthema deze week. Maar wat is gewoon? De andijviestamppot met gehaktballen van gisteren, die was echt gewoon, toch? Of was-ie alweer iets te ongewoon door de knoflook en ketjap in de ballen? Of door het tomaatje in de jus?

Het zou eigenlijk best interessant zijn te weten wat nou echt het gewoonste eten van Nederland is, of, om het iets overzichtelijker te houden, het gewoonste januari-eten. Is dat inderdaad stamppot? Witlof met ham en kaas? Erwtensoep? Of is het pasta met spekjes en spinazie? Als ik het goed heb wordt dinsdag beschouwd als de gewoonste dag van de week. Doordeweekser dan de dinsdag schijnt er niet te zijn. Dus: Wat eten jullie op dinsdag? Je kunt erover meepraten op het kookblog, nrcnext.nl/koken. lees verder›

• linzen
• spek