Het is zondagmiddag en je blijkt onverwacht een middagje alleen thuis te zijn. Iedereen die getrouwd is of samenwoont met gezin, partner of huisgenoten kent die momenten. En maakt dankbaar gebruik van die spaarzame gelegenheid om bepaalde ‘dingetjes’ te doen die anders moeilijk gaan.

Er zijn drie categorieën ‘dingetjes’ voor zo’n plotseling huisgenootvrije zondagmiddag. Sommige mensen doen dan de gordijnen dicht en halen hun geheime Barbie-hoofdenverzameling van zolder om er met een scalpel kleine pentagrammetjes in te kerven. Die categorie noemen we: psychopathie.

lees verder›

• kippenlevertjes

Als je stukje leest lig ik ofwel zieltogend in bed of sta ik met bonkend hoofd en ontzette maag in het repetitielokaal te spelen dat ik geen kater heb. Ik mag vanavond namelijk naar het boekenbal en ben niet van plan op een verstandige tijd huiswaarts te keren.
Als het echt héél héél erg is kan ik maar beter niet aan eten denken, maar bij een gemiddelde kater smacht ik naar vet. Patat, hamburgers, gebakken eieren met veel gesmolten kaas, dat soort zaken.
Iedereen heeft zo zijn eigen katertips en -rituelen. Een vriendin van me heeft speciaal voor de gelegenheid wat blikken witte bonen in tomatensaus in de voorraadkast. Die stort ze the day after naar Amerikaans gebruik op een geroosterde boterham en daar knapt ze naar eigen zeggen enorm van op. Anderen gaan na een avond grof zondigen juist op de gezonde toer met fruit en smoothies. Not my cup of tea, maar natuurlijk wel verstandiger dan je getormenteerde maagwand nogmaals lastig vallen met een patatje oorlog.
Waarschijnlijk bereid ik morgen iets eenvoudigs met salie. Als je een paar van die mooie, zachtbehaarde blaadjes bakt in wat olijfolie en over een bordje verse ravioli giet heb je een heerlijke, snelle maaltijd. Verkruimel er eventueel nog wat verse geitenkaas over en u bent klaar voor bank en b-film.
Eet meer Salie, zou ik willen zeggen. Zeker bij een kater. Want het is niet alleen lekker, het is ook opwekkend, adstringerend, krampwerend, stimulerend, bloedzuiverend en vochtafdrijvend en helpt bovendien bij onrustig slapen, leverziekten, vergeetachtigheid en zelfs bij verdriet.
Voor 3 a 4 personen

• 2 blikjes witte reuzenbonen van 400 gram
• olijfolie
• roomboter
• uitje
• knoflook
• 4 kippendijtjes
• citroen
• sherry
• salieblaadjes

Salie is ook lekker bij een een eenvoudige bonenpuree. Snij een uitje en een teen knoflook heel fijn en fruit beide langdurig in wat olijfolie op een zacht vuur. Spoel de boontjes goed af en verwarm ze met wat (vers) water, een minuut of tien. Laat ze uitlekken, maar bewaar wat van het kookwater. Doe flink wat (goeie!) olijfolie en citroensap bij de bonen, plus zout, peper en de knoflook en ui en pureer alles met een staafmixer. Roer er eventueel nog wat kookvocht door als u de puree te dik vindt. Bestrooi de kippendijtjes met zout en peper, sprenkel er wat citroen over en bak ze vijftien a twintig minuten in een mengsel van roomboter en olijfolie.
Blus ze af met een scheut sherry. Leg als de alcohol goeddeels verdampt is een stuk of twaalf salieblaadje rond de kip en bak die even mee.
Schep wat bonenpuree op een bord, leg de kippendij en de salieblaadjes erop en lepel er tenslotte een klein beetje sherryjus over. Serveer met sla en een groot glas cola, want dat is nog altijd de aller-, allerbeste remedie tegen kater-leed

• kater
• kip
• salie

Collega van NRC Marjoleine de Vos schreef er op Valentijnsdag ook al over: eetfilms waarin voedsel in verband wordt gebracht met seks. Ik ben niet zo dol op van die rolprenten waarin schaars geklede dames kreunend de soep naar binnen lepelen, terwijl de zwetende kok nog maar eens een extra pepertje in de pan gooit. Maar ik moet bekennen dat ik vorige week, nadat ik acht goddelijke gangen had gegeten in restaurant Solo, bepaalde gevoelens kreeg voor de man die al dat heerlijks had klaargemaakt. Met seks hadden die overigens niets te maken. Eerder met verliefdheid. Ja liefde, zelfs. Toen ik later op de avond een kijkje in de keuken mocht nemen en chef Mohammed El Harouchi een hand gaf, heb ik staan blozen als een bakvis.

lees verder›

• amandelen
• kip
• pitabroodjes
• pruimen
• saffraan

Een paar maanden geleden leek het me een goed idee om dit jaar de Nederlandse winter tijdelijk vaarwel te zeggen en een ticket te boeken naar een warm land. Ik besloot naar Thailand te gaan en dat is waar ik me sinds vorige week ook bevind. Een goed excuus om de aankomende weken in de kookcolumn op donderdag aandacht te besteden aan de Thaise keuken.

Het leuke van de Thaise eetcultuur is dat het zich vooral in het openbaar afspeelt. Iedereen eet op straat, bij de enkele restaurants kijk je zo naar binnen en gerechten worden in de buitenlucht bereid. Het aantal rijdende eetstalletjes is overdag al indrukwekkend, maar zodra het begint te schemeren stromen de straten vol met hongerige locals en toeristen en verdriedubbeld het aanbod van noedels en curry’s. Hele straten worden  in de avonduren afgezet voor verkeer en bezet door talloze vriendelijk lachende Thaise vrouwtjes met mobiele minirestaurantjes. lees verder›

• eieren
• garnalen
• kipfilet
• koriander
• lente-ui
• pinda's
• rijstnoedels

We koken Perzisch deze week. Als ik iemand in een paar zinnen zou moeten uitleggen wat dat is, Perzisch eten, dan zou ik waarschijnlijk iets zeggen over de bossen vol groene kruiden die ze gebruiken. En over de geheimzinnige, geurige specerijenmengsels, met rozenblaadjes en pistachenoten, kardamom, gember en nootmuskaat. Natuurlijk zou ik saffraan noemen, de kostbare gouden draadjes die Perzische feestgerechten hun aroma en grandeur geven. Maar vooral zou ik vertellen over het gebruik van zuur.

lees verder›

• kipfilet
• walnoten

Eén vooroordeel over de Amerikaanse keuken klopt wel: er wordt met overgave gefrituurd. Op de jaarlijkse State Fairs (een soort gigantische boerenkermissen waar je tussen de koeien- en paardententoonstellingen ook in de achtbaan kunt en naar stand-up comedy kan kijken) wordt zo’n beetje alles wat eetbaar is in heet vet gegooid. ‘Gewone’ dingen zoals worstjes en patat, maar ook balletjes roomboter, in chocola gedoopte bacon en perziken met slagroom. Alleen al het lezen van zo’n lijstje maakt je een beetje misselijk. lees verder›

• karnemelk
• kip
• tabasco

Toen ik me een week of twee geleden begon te verdiepen in de Griekse keuken, schreef ik daarover een bericht op Twitter. Onmiddellijk kreeg ik een reactie van @nistikoarkoudi. ‘Nistiko arkoudi’ is Grieks voor ‘hongerige beer’.
@nistikoarkoudi vond dat ik in elk geval pastichio moest proberen, een Griekse pastagerecht uit de oven. En omdat het niet alleen onaardig, maar ook dom zou zijn om zo’n incrowd-advies in de wind te slaan, maakte ik de pastaschotel nog dezelfde avond. Ik gebruikte daarvoor een recept uit het Griekse kookboek Vefa’s Kitchen, waar het overigens wordt aangeduid als pastitsio.
Waarom iemand die zich hongerige beer noemt juist zo dol is op dit gerecht, werd al snel duidelijk. In een recept voor 4 personen word je geacht 150 ml olijfolie, 500 gram rundergehakt, 1 eiwit + 3 eidooiers, 325 gram geraspte kaas, 5 eetlepels boter plus 750 ml bechamelsaus te verwerken.

lees verder›

• aardappelen
• kip

Eindelijk lente. De eerste blaadjes tekenen zich aan de bomen, het eerste groen piept uit de grond. Op plekken waar de zon wel kan komen en de wind niet, kun je je al zomaar even rijk rekenen, het bleke wintersmoeltje warmend aan de eerste stralen. (Eindelijk! Had ik dat al gezegd?)

Zo’n nieuw seizoen – ook nog eens een van de vrolijkmakendste – moet worden gevierd. En dit zou geen kookrubriek zijn als ik daarmee niet zou bedoelen: gevierd aan tafel. Dus so long erwtensoep, auf wiedersehen boerenkool, we stappen over op frisse voorjaarskost. lees verder›

• kip
• pinda's
• rijstnoedels

Geen recept voor oliebollen vandaag. Althans, niet hier. Op nrc.tv laat ik in een filmpje zien hoe je ze bakt. Gewoon met bloem, gist, zout, eieren, rozijnen, appel en melk, en dus niet met een pak kant- en klare oliebollenmix. Wij kunnen dat zelf namelijk veel beter dan de firma Koopmans.

In plaats van die oliebollen heb ik besloten eindelijk uit de kast te komen met mijn Coca-Cola-kip. Je leest het goed: Coca-Cola-kip. Klinkt te ranzig om te waar te zijn, en toch maak ik het al jaren voor borrels en feestjes. Vrienden die de kip hebben geproefd, maken hem zelf thuis weer voor hun vrienden, enzovoort. Dus nu inmiddels toch tot in wijde omtrek van Den Haag bekend is dat ik de promotor ben van dit onverantwoorde borrelvoer, kan het recept net zo goed in de krant. lees verder›

• Coca Cola
• kip

Vorige week besprak ik een aantal recent verschenen kookboeken, voor op het Sinterklaasverlanglijstje. Eén heb ik bewaard om dieper op in te gaan: Specerijen. Dit kloeke boek is geschreven door de Australische Jane Lawson en in het Nederlands uitgegeven door Unieboek. Wie houdt van de geurige aroma’s van zaden, peulen, bessen, bloemen, wortels en schors, heeft er een fijn naslagwerk aan.

Het boek behandelt achtereenvolgens ruim veertig specerijen, een aantal specerijenpasta’s en een veertiental specerijmengsels. Natuurlijk zijn dat niet alle geurige plantendelen op deze aardkloot, maar wel de meest voorkomende en, op enkele exotica na, zijn ze makkelijk verkrijgbaar. lees verder›

• kip