Aardbeien mogen dan zomerkoninkjes worden genoemd, voor mij is en blijft de framboos de koningin van het bal. Prijzig zijn ze wel; zo’n mini-bakje donkerrode kussentjes kost je een rib uit je lijf, maar ik vind ze onweerstaanbaar. En hoewel mij vroeger geleerd is dat je niet mag eten op straat, zijn ze meestal op voor ik thuis ben.

 Dat er types zijn die het in hun hoofd halen om van frambozen coulis maken vind ik je reinste majesteitsschennis. Het genot van het eten van frambozen zit ‘m immers niet alleen in de smaak, maar zeker ook in de textuur. Een halsmisdaad is het, om zulke prachtige, fluwelige vruchtjes in een blender te gooien. Je kunt er hooguit -met veel egards- iets op, onder of naast leggen. 

lees verder›

• aardbeien
• slagroom
• vanillesuiker

Mamma beer is altijd thuis / altijd achter ‘t kookfornuis. Deze zinnen spoken al twee dagen door mijn hoofd. Uit welk kinderboek ze afkomstig zijn weet ik niet meer, maar ze zijn me zo vaak voorgelezen dat ze onderdeel zijn geworden van mijn DNA. Dat deze wat ongeëmancipeerde regels nu ineens omhoog borrelen zal te maken hebben met mijn uithuizigheid van de afgelopen weken en de rust die nu is weergekeerd; Mamma beer mag eindelijk weer achter ‘t fornuis. Met de nadruk op mág. Want ik vind koken een voorrecht en ik heb het gemist de afgelopen tijd. Dat dagelijkse gehak, geroer en gekneed werkt ontspannend, inzicht verschaffend en stress-verlagend. Laat mij maar koken, dan scheelt therapie en yoga, dus tijd en geld.
lees verder›

• aardbeien
• citroen
• meringue
• munt
• slagroom

Een verrassing in je eten vinden is niet iets wat ik associeer met een aangename ervaring. Eerder met een lange zwarte haar in m’n croissant of een beestje tussen de sla. Of met dat elastiekje waarvan de kok zou zweren dat het achter het fornuis was beland en daarom maar was gestopt met zoeken.

Ja, als kind wilden we allemaal een happy meal juist omwille van de verrassing. Maar eenmaal boven een bepaalde leeftijdsgrens gaan ‘eten’ en ‘verrassing’ gewoon niet echt meer samen. Als de asperges die op het menu staan er toevallig niet zijn die dag, en de zeewolf derhalve wordt geserveerd met witlof, dan heb je ook liever dat de ober dat van tevoren even komt vertellen in plaats van ze simpelweg op te dienen met een glimlach en een welgemeend „verrassing!!!”

Een tussengerecht of drankje dat u wordt aangeboden door de chef kán een leuke verrassing zijn. Maar  als de chef je iets aanbiedt, is het meestal om iets anders goed te maken. lees verder›

• chocolade
• eieren
• toetje

Ik woon in Utrecht en met Koninginnedag ontkom je dan niet aan de vrijmarkt. In mijn vorige buurt werd ik op de dag zelf al vroeg uit mijn huis gerookt omdat een buurman heel fanatiek onder mijn slaapkamerraam vis aan het bakken was voor alle rondscharrelende feestbeesten en koopjesjagers.

Nu ik verhuisd ben hoef ik me daar niet meer druk om te maken, maar daarmee is ook één van mijn potentiële inkomstenbronnen van die dag verdwenen. Ik heb namelijk de ambitie om ooit een keer actief mee te doen aan Koninginnedag en een goedlopende business starten. lees verder›

• bloem
• poedersuiker
• roomboter
• sinaasappel
• vanillesuiker

Omdat ik volgende maand jarig ben, was ik deze week al druk op zoek naar een taartrecept om enorm veel indruk te maken op mijn familie en vrienden. Het plan was oorspronkelijk ook om het daarom in dit stukje over taart en icing en kaarsjes enzovoorts te hebben. Maar toen ik de taartliteratuur en boeken over de perfecte mierzoete prinsessen-cupcakes er op nasloeg, stuitte ik geheel per ongeluk op het fenomeen hartige muffins.

Ik kon er natuurlijk voor kiezen om stug verder te zoeken naar briljante verjaardagstaarten, maar ik schuif dingen vaker op de lange baan, dus dat fantastische recept houden jullie nog van mij te goed. Nu ga ik het even over muffins hebben. In mijn beleving horen deze kleine cakejes zoet te zijn en versierd met bosbossen en stukjes witte chocolade, maar met deze recente ontdekking ging er voor mij een nieuwe wereld open. lees verder›

• courgette
• muffins
• Parmezaamse kaas
• pesto
• zongedroogde tomaatjes

Hoewel het KNMI verwacht dat het prachtige weer nog even aanhoudt, bereid ik me voor op treurige paasdagen. Zoals elk jaar ga ik met mijn gezin, zus en nichtje naar mijn ouders, waar we op de paashaas wachten en eieren zoeken. Daarna lunchen we, als het weer dat toelaat, tussen de bloeiende clematis en de pioenrozen. Klinkt bepaald niet naar, ik weet het. Het verdrietige is dat Pasen dit jaar ook een afscheid wordt. Mijn ouders hebben hun huis verkocht en volgend jaar bewonen zij een huurappartement met een lift en een onderhoudsarm balkon.

In het huis dat ze gaan verlaten ben ik niet geboren en opgegroeid. Maar het is wel het huis waaruit ik ben vertrokken toen ik achttien was. Toen ik het allemaal he-le-maal anders ging doen. En het is ook de plek waarnaar ik altijd kon terugkeren met  liefdesverdriet of een tas vuile was. En waaromheen in de loop der jaren -door toegewijd wieden, schoffelen en snoeien- een prachtige tuin opbloeide. Vol prieeltjes en haagjes waarachter kinderen en chocoladehazen zich prima kunnen verstoppen.

lees verder›

• artisjokhartjes
• geitenkaas
• hartige taart
• kwarteleitjes
• paasbrunch

Bij Pasen hoort een paastaart. Nu is algemeen bekend dat banketbakkers en kooktijdschriften vinden dat daar zoveel mogelijk advocaat en slagroom aan te pas moeten komen, pastelkleurige chocolade-eitjes, paarse linten, pluizige kuikentjes en meer van dat soort Paas-parafernalia, maar daar trek ik me niets van aan. De taart die ik ieder jaar met Pasen bak, de taart van Nina, heeft niets frivools, niets hoera-het-is-lente-achtigs, of het moeten de 12 eieren zijn die erin gaan.

Met mijn gezin woonde ik ooit een paar maanden in het zuiden van Portugal, en Nina was onze buurvrouw. Op bestelling bakte ze koekjes en taarten voor restaurants en winkels in de omgeving – een vorm van huisnijverheid die in Portugal nog veel voorkomt. Ik zat graag bij haar in de keuken. Zoals zij balletjes rolde van amandelspijs om er koekjes van te bakken, of zoals ze met een verweerde houten lepel beslag roerde voor amandeltaart; ik kon geen genoeg krijgen van de rust en vaardigheid waarmee ze eindeloos dezelfde handelingen verrichtte. lees verder›

• abrikozenjam
• amandelen
• eieren
• paastaart
• Portugal

Iedere ochtend bezoek  ik op station Utrecht Centraal het filiaal van  Starbucks . Bij deze uit Amerika overgewaaide koffie-keten staat altijd een aanzienlijke rij, maar daar laat ik me niet door afschrikken. De cappuccino is er goed en terwijl ik wacht valt er genoeg te zien en te beleven.

Voor mij in de rij staan vier meisjes van een jaar of vijftien. Hun reeënbenen steken in plompe Uggs en ze doen hun best om zo ongeïnteresseerd mogelijk te kijken. Ze spelen dat ze in New York wonen, dat ze fotomodel zijn en onaantastbaar. Net als Carrie Bradshaw in Sex and the City bestellen ze een grande skinny latte en leggen daar meer dan vier euro voor neer. Een flink bedrag, maar dat hebben ze ervoor over. Die Starbucks-beker is belangrijk. Een cool accessoire. Ik rookte vroeger om me een houding te geven, deze tieners drinken latte. lees verder›

• boter
• kaneel
• suiker
• vanille-essence

Door Roos Ouwehand

13

reacties

op 13 april 2011