Het was meer ambitie dan ervaring die me een jaar of wat geleden deed besluiten mijzelf te verenigen met een bonte verzameling jagers, zwammenzoekers, eierrapers, bessenplukkers en meer van dat soort Panoramix-achtige lieden. Het concept van vrije voedselvergaring appelleerde hevig aan mijn stiekeme, uiteraard hopeloos grootsteedse droom van een arcadisch leven als zuiver buitenmens.

Lang heeft mijn amourette met de Slow Food-werkgroep ‘Oogsten zonder zaaien’ dan ook niet geduurd. Toen ik na een jaar lidmaatschap nog geen enkel gaatje in mijn agenda had gevonden om een paddenstoelenplukdag, een berkensaptapdag of een ganzeneierenspeurdag bij te wonen, nam ik beschaamd afscheid van mijn woudlopende vrienden. Als buitenmens was ik mislukt.
lees verder›

• amandelen
• brandnetel
• knoflook
• parmezaanse kaas
• pesto

Omdat ik volgende maand jarig ben, was ik deze week al druk op zoek naar een taartrecept om enorm veel indruk te maken op mijn familie en vrienden. Het plan was oorspronkelijk ook om het daarom in dit stukje over taart en icing en kaarsjes enzovoorts te hebben. Maar toen ik de taartliteratuur en boeken over de perfecte mierzoete prinsessen-cupcakes er op nasloeg, stuitte ik geheel per ongeluk op het fenomeen hartige muffins.

Ik kon er natuurlijk voor kiezen om stug verder te zoeken naar briljante verjaardagstaarten, maar ik schuif dingen vaker op de lange baan, dus dat fantastische recept houden jullie nog van mij te goed. Nu ga ik het even over muffins hebben. In mijn beleving horen deze kleine cakejes zoet te zijn en versierd met bosbossen en stukjes witte chocolade, maar met deze recente ontdekking ging er voor mij een nieuwe wereld open. lees verder›

• courgette
• muffins
• Parmezaamse kaas
• pesto
• zongedroogde tomaatjes

Moet je ze nou verdoven voor je ze dood maakt, of niet? De vraag is actueel: eind maart opende het Oosterscheldekreeftseizoen, om ergens half juli weer te sluiten. Kreeften kunnen geweldig tekeer gaan wanneer ze in een pan kokend zeewater terecht komen, een bestemming die ze al sinds mensenheugenis hebben. Ze klappen met hun staart en soms hoor je zelfs een gierend geluid: ze lijken het uit te schreeuwen van pijn. Kreeften willen dus net zomin dood als wij, lijkt het. Ergo: verdoven.

De bekende Zeeuwse kreeftendeskundige Gerard Heerebout heeft aannemelijk gemaakt dat deze empathie een valkuil is. Een kreeft, zegt hij, heeft ongeveer 100.000 zenuwcellen en wij, net als andere zoogdieren, hebben er vele miljarden. Die kreeft vertoont dus wel heftige reflexen, maar om die nu meteen gelijk te stellen aan “pijn” zou te ver gaan. Volgens dezelfde redenering zou je medelijden met het dier moeten hebben, omdat dit zijn leven moet slijten in de natte, koude diepte. En dat schreeuwen komt alleen maar door ontsnappende lucht. lees verder›

• citroen
• kreeft
• laurier
• mayonaise
• pata negra

Bij Pasen hoort een paastaart. Nu is algemeen bekend dat banketbakkers en kooktijdschriften vinden dat daar zoveel mogelijk advocaat en slagroom aan te pas moeten komen, pastelkleurige chocolade-eitjes, paarse linten, pluizige kuikentjes en meer van dat soort Paas-parafernalia, maar daar trek ik me niets van aan. De taart die ik ieder jaar met Pasen bak, de taart van Nina, heeft niets frivools, niets hoera-het-is-lente-achtigs, of het moeten de 12 eieren zijn die erin gaan.

Met mijn gezin woonde ik ooit een paar maanden in het zuiden van Portugal, en Nina was onze buurvrouw. Op bestelling bakte ze koekjes en taarten voor restaurants en winkels in de omgeving – een vorm van huisnijverheid die in Portugal nog veel voorkomt. Ik zat graag bij haar in de keuken. Zoals zij balletjes rolde van amandelspijs om er koekjes van te bakken, of zoals ze met een verweerde houten lepel beslag roerde voor amandeltaart; ik kon geen genoeg krijgen van de rust en vaardigheid waarmee ze eindeloos dezelfde handelingen verrichtte. lees verder›

• abrikozenjam
• amandelen
• eieren
• paastaart
• Portugal

Mutton Renaissance, wedergeboorte van het schaap, heet de Britse campagne ter promotie van het eten van deze dieren. Niemand minder dan Prins Charles zelf heeft zijn naam verbonden aan de actie. Het ís een nobel streven: het vlees van schapen is in winkels en de horeca grotendeels verdreven door lamsvlees, vaak afkomstig uit Nieuw-Zeeland of Australië.

En dat is niet onbegrijpelijk. Schapenvlees, officieel van dieren ouder dan twee jaar, smaakt en geurt sterk, roept associaties op met drassige berghellingen en stalvloeren. Je moet er, kortom, van houden en dat doet dus niet iedereen. De gangbare uitdrukking mutton dressed as lamb illustreert dat negatieve oordeel – vrij te vertalen tot: schaap in lamskleren.

lees verder›

• pastinaak
• room
• zuiglam

Kon ik dichten, schreef ik vandaag iets moois over de lente. Een ode van vederlichte woorden geweven in dartele regels, iets met tintellichtluchten, bevende witte vlinders en experimenten in groen.

Maar een mens moet zijn beperkingen kennen; de naam is Gorter noch Gerhardt noch Dickinson. Een prozaïsche ode dan, een eerbetoon in romig, zachtgolvend pastel: risotto met jonge prei, saffraan, kalfsbouillon en een gepocheerd ei. lees verder›

• bleekselderij
• kalfsbouillon
• mascarpone
• prei
• risottorijst
• witte wijn

Wat fijn! Het wordt warmer en zonniger. Nog bepaald geen hittegolf, maar er kan tenminste weer geluncht worden in de tuin. Omdat ik hier toch bezig ben met een serie over de Griekse keuken, vandaag een recept voor choriatiki, een salade die gemaakt lijkt voor zomerse dagen. (Sterker: ik zou nooit of te nimmer choriatiki eten op een koude, bewolkte dag.)
Er wordt nog wel eens laatdunkend over gesproken, maar een Griekse salade verdient heus het nodige respect. Mits bereid van met zorg gekozen ingrediënten, is er niets sleets aan. Doe je ogen eens dicht en denk aan de knapperige frisheid van komkommer, de prikkelende smaak van groene paprika’s, het zoete sap van rijpe tomaten, pittige rauwe ui, vlezige olijven. Daarbovenop het zoute, het mildzure en het romige van schapenfeta. En dat alles gul overgoten met romige olijfolie. Niks om nuffig over te doen, toch?

lees verder›

• feta

Vandaag de eerste rabarber gekocht, nog zonder enig idee wat ermee te doen. Maar kijk: meer rabarberrecepten dan je in 1 seizoen kunt maken.

Nu alleen kiezen WELK overheerlijk rabarberrecept ik ga maken.

• rabarber

Donderdag werd het aspergeseizoen officieel geopend, maar vandaag is het echt zo ver: de eerste asperges uit de volle grond zijn in Brabant gestoken.

Het ANP meldt overigens dat Nederlanders geen echte asperge-eters zijn. Vooral jonge alleenstaanden zouden er niet van houden, zo wordt het Productschap Tuinbouw geciteerd. En The Greenery meldt dat in de Duitse deelstaat Westfalen (18 miljoen inwoners) er 3,5 keer zoveel asperges worden gegeten dan door de 16 miljoen Nederlanders. Gemiddeld ging het vorig jaar om 0,65 kilo asperges per huishouden.

In het archief vind je oude recepten van Janneke ter inspiratie.

• asperges

Eieren zijn uiterst bescheiden keukengasten, maar een keer per jaar verdienen ze de hoofdrol. Met Pasen natuurlijk. Nu is het sinds de allereerste editie van nrc.next al vier keer Pasen geweest, en je zou denken dat elke mogelijke eierbereiding inmiddels wel de revue is gepasseerd. Seen that, done that, bought the t-shirt; dat geldt ook voor roerei. En toch gaan we het daar vandaag nog eens over hebben. Roerei 2.0.

Ik wil je een nieuwe, fantastische manier leren om de meest romige roereieren te maken. (Om het maar even op z’n Jamie Oliver’s uit te drukken.) Echt, deze eieren móet je een keer maken. (Ja zo kan-ie wel weer, Jamie.) Of eigenlijk is het helemaal geen nieuwe manier. Het is een klassieke Franse methode, eentje die ik leerde van kookschrijver Richard Olney. lees verder›

• dragon
• eieren
• kervel
• roerei