Ik ben een groot liefhebber van stamppotten. Zodra de eerste bladeren van de bomen vallen haal ik mijn stamper uit het vet, sleep ik kilo’s aardappelen mijn keuken in en eet ik elke week wel een keer stamppot.
Favoriet is de hutspot van mijn moeder, die ik dan ook het liefst bij mijn ouders thuis eet. Ik hoef vaak niet eens meer te bellen met de vraag of ik alsjeblieft hutspot mag komen eten, de ingrediënten liggen standaard klaar.

Wat de hutspot van mijn moeder anders maakt dan bijvoorbeeld die van de buurvrouw, is de toevoeging van een potje bruine boontjes. Voor vegetariërs geen slecht alternatief voor spekjes.

lees verder›

• aardappelen
• bruine bonen
• hutspot

‘Misschien zien we wel otters. Of herten!” Ik probeer de interesse van mijn zoon te wekken voor een een korte vakantie in Schotland. Geen reactie. „We gaan met het vliegtuig.” „Piegtuig!”, krijt hij blij, en pakt zijn trein – ja, hij kent het verschil, maar Thomas moet altijd mee.
De eerste herten leiden in het reisgezelschap tot groot enthousiasme. Op fluistertoon worden we naar de ramen gewenkt, er zijn camera’s en verrekijkers. Het is ook indrukwekkend, de sierlijke achteloosheid waarmee ze langs het huis lopen. De gedachte er een op te eten is dan nog ver weg. lees verder›

• champignons
• cognac
• hert
• wijn

Jaren geleden had ik mijn eigen cateringbedrijf. Dat klinkt stukken indrukwekkender dan wat het was: een eenvrouwsoperatie waarbij ik wekelijks voor zo’n 15 mensen kookte en op de fiets tassen vol met plastic bakjes (in mijn herinnering altijd door slecht weer en harde wind) in heel Amsterdam bezorgde. De klanten betaalden 12,50 p.p., wat in euro’s al een koopje zou zijn, maar dit was in het Gulden tijdperk – mijn zakeninstinct was nog niet erg ontwikkeld. Elke week vond ik het een enorme klus om iets geschikts te verzinnen. Lekker, gezond, makkelijk op te warmen, en niet te duur qua inkoop zodat ik er tenminste nog een páár guldens aan overhield. En dan wilde ik ook nog rekening houden met allerlei dieetwensen en voorkeuren (zwanger/vegetariër/lust geen kaas, enzovoorts). Alleen van de herinnering word ik al moe. Ik was voor de horeca duidelijk niet geschikt.
lees verder›

• courgette
• knolselderij
• meiraap
• pastinaak
• rode wijn
• winterpenen

In de herfst- en wintermaanden maak ik zeer regelmatig met vriendinnen een pompoensoep. Onze soepcyclus verloopt ongeveer als volgt: Begin oktober verklaren we onze liefde aan het gerecht en wordt het omgedoopt tot lievelingshapje.

Niemand is veilig voor onze soepguerrilla en alle vrienden, familie en huisgenoten moeten worden bekeerd tot pompoensoep-liefhebber. Zodra de zon weer begint te schijnen is de passie voorbij en houden we ons koest tot de herfst.

Over het algemeen denk ik dan tot eind september niet meer aan winterse kost, maar dat liep dit jaar anders toen ik deze zomer in Brazilië tegen een aantal pompoenen aanliep.  Het was op de beroemde markt van Belém, een stad aan de monding van de Amazonerivier. Een plek waar vissers elke ochtend voor dag en dauw hun verse vis verkopen. Waar toverdokters met een pilletje en een aai, tumoren en ander lichamelijk leed kunnen genezen. En waar de kippen levend tussen kramen door rennen om een culinaire dood voor te blijven.
lees verder›

• pompoen

Deze foto stond vanochtend op de In Beeld in de papieren nrc.next. Wit-Russische militairen helpen boeren met het oogsten van witte kolen. Dit gebeurt op een colchoz, een collectieve, door de overheid geleide boerderij, 75 kilometer ten noorden van de hoofdstad Minsk.

Het is dus weer tijd voor kool. Maar wat maak je er mee? Wat inspiratie uit het archief:

• Groene kool met worst en kikkererwten
• Drents schapenstoofpotje met wintergroenten
• Linzensoep met kool
• Witte tabouleh
• Vegetarische ratjetoe

• kool

Op het next-kookblog ging het onlangs over pruimen. Anne-Riet had een paar kilo Reine Victoria’s gescoord op de markt en daarmee een à l’improviste een heerlijk toetje gemaakt.
Chef van nrc.next, Titia Ketelaar, was vervolgens in het blogarchief op zoek gegaan naar nog meer pruimeninspiratie. Bleek dat ik in de afgelopen drieënhalf jaar maar twee keer iets met verse pruimen heb gemaakt. Eén keer pruimenjam, en één keer pruimentaart. Zoiets kun je natuurlijk niet op je laten zitten.
Ergens weet ik wel waarom ik niet zo vaak met pruimen kook. Dat komt omdat ik ze uit het handje al zo lekker vind. Zo lang als het seizoen duurt eet ik ze vaak en veel – soms zo veel dat ik er een paar uur later erge spijt van krijg.

lees verder›

• pruimen
• week van de smaak

Van alle maanden in het jaar vind ik september denk ik toch de mooiste. Misschien komt het omdat ik een dezer dagen jarig ben. Misschien ook omdat ik zo’n hekel heb aan de winter dat ik elke warme nazomerdag koester als een stervende oude boer die nog één keer de zon wil zien opgaan boven zijn velden. Maar is de natuur niet ook op z’n weelderigst? Het culturele en sociale seizoen net weer fris van start?
Ik kan eigenlijk maar één minpuntje aan deze maand bedenken: hij gaat te snel voorbij. Nog maar tien dagen september. Die moeten we dus optimaal benutten. Het is bovendien de nationale Week van de Smaak (die natuurlijk niet voor niets in september wordt gehouden). Daarom gaan we de komende dagen koken met de lekkerste producten van dit moment. Ons eigen oogstfestival.

lees verder›

• aubergine
• bleekselderij