Berichten in de categorie Pasta

Het klinkt misschien onwaarschijnlijk, maar het kan; risotto koken van pasta. Ik ontdekte het toevallig, toen ik een keer van plan was risotto te maken, en misgreep in mijn voorraadkast. Geen rijst in huis, maar wel Orzo, een mini-pastasoort in de vorm van lange, perfect puntige rijstkorrels. Het resultaat was aangenaam verrassend: romig en zacht, met de subtiele beet van al dente gekookte deegwaren. Orzotto dus.
Orzo is te koop bij Italiaanse speciaalzaken, maar je ziet het ook vaak bij Turkse en Marokkaanse winkels. Een kleine waarschuwing wel: mijn ervaring is de pasta in eerste instantie de neiging heeft flink aan de pan te plakken. Maar wanneer je onverdroten blijft roeren, het vuur tamelijk laag houdt en regelmatig hete bouillon toevoegt, laten de korrels vanzelf weer los. Gebruik in elk geval een goede pan, met dikke bodem. lees verder

Tijdens een lange, warme, stoffige autorit door Marokko ontdekte ik eens hoe fantastisch koffie smaakt bij tomaat. Gewoon een slok gloeiendhete koffie en een hap uit een rijpe, sappige tomaat.

Natuurlijk speelt bij zo’n ontdekking de totaalervaring een niet te verwaarlozen rol – in dit geval het desolate Marokkaanse landschap, een hevig zwetende taxichauffeur en de zinderende namiddaglucht die door de open raampjes van zijn kreunende Mercedes naar binnen waaide. Ik had dorst, was plakkerig en vermoeid en ik sluit niet uit dat zelfs een kom zure geitenmelk me op dat moment nog goed zou hebben gesmaakt. En toch. Koffie en tomaat.
lees verder

Het was meer ambitie dan ervaring die me een jaar of wat geleden deed besluiten mijzelf te verenigen met een bonte verzameling jagers, zwammenzoekers, eierrapers, bessenplukkers en meer van dat soort Panoramix-achtige lieden. Het concept van vrije voedselvergaring appelleerde hevig aan mijn stiekeme, uiteraard hopeloos grootsteedse droom van een arcadisch leven als zuiver buitenmens.

Lang heeft mijn amourette met de Slow Food-werkgroep ‘Oogsten zonder zaaien’ dan ook niet geduurd. Toen ik na een jaar lidmaatschap nog geen enkel gaatje in mijn agenda had gevonden om een paddenstoelenplukdag, een berkensaptapdag of een ganzeneierenspeurdag bij te wonen, nam ik beschaamd afscheid van mijn woudlopende vrienden. Als buitenmens was ik mislukt.
lees verder

Zoals iedereen fantaseer ik er wel eens  over om een totaal ander leven te beginnen. Om mezelf ergens ver weg helemaal opnieuw uit te vinden. Programma’s als Ik vertrek of Het roer om, waarin mensen huis, haard en huilende ouders in de steek laten, om in een onooglijk gat te gaan wonen waar het altijd mist en iedereen boos kijkt, kijk ik dan ook trouw.

Heel graag zou ik een keer een reportage zien over Anja en Jan Jacob Baak. Zij vertrokken in 2000 naar het hart van Schotland om aldaar een landgoed te beheren. Jan Jacob hield onder andere toezicht op de hertenpopulatie op het terrein. Van het een kwam het ander en inmiddels heeft het echtpaar een bedrijf genaamd Great Glen Game en maken ze van lokaal hertenvlees – in Schotland moeten  elk jaar zo’n 50.000 herten worden afgeschoten om de wildstand op peil te houden –  peperoni, salami, chorizo en bresaola.  lees verder

Als ik ergens heel erg slecht in ben, dan is het hardlopen. Vroeger ging ik paardrijden en stijldansen, maar mezelf afbeulen is iets van de laatste tijd. Zeker drie keer per week trek ik mijn hardloopschoenen aan en ben ik een uur weg van huis.
Als bij thuiskomst de bouwvakkers in de straat mij complimenteren met mijn uithoudingsvermogen doe ik maar net alsof ik het hele uur aan één stuk heb gerend terwijl ik eigenlijk stiekem meer dan de helft in de eerste versnelling heb gelopen.
Drie jaar geleden zat ik op m’n top. Via mijn opleiding rende ik mee voor een stichting die geld ophaalt voor kinderen met kanker. Ik liet de echte marathon links liggen en melde me aan voor het spek-en-bonen-parcours van vijf kilometer. Mijn uitputtingsslag duurde exact 32 minuten en 34 seconden, een persoonlijk record.
Ik kreeg een medaille, een rood hoofd en een T-shirt.  Waarom ik gepiekt heb die dag weet ik niet. Misschien dat de gedachte aan de zieke kinderen waar ik voor liep me op de been hield, maar het pastadiner van de dag ervoor zou er ook mee te maken kunnen hebben.
lees verder

Eibrekend nieuws uit Italië. Stop de knoflookpersen. De Universiteit van Bologna, hoofdstad van  Emilia Romagna, heeft een hypermoderne methode uitgevonden om koks te helpen bij het vouwen van tortellini: een computergame. Onderzoekers hebben software ontwikkeld, gekoppeld aan het cameraatje op de pc, die nauwkeurig de bewegingen volgt om het gevulde pastadeeg te knopen. Wanneer je de eerste vouw goed hebt aangebracht, kun je door naar het volgende niveau. lees verder

‘En?En? En? Hoe was het?’, vroegen vriend en vijand nadat ik vorige week samen met Janneke Vreugdenhil voor Nigella Lawson had gekookt. En vooral: hoe was zij? Welnu: wie stiekem hoopte dat de de Domestic Goddess in het echt muizig en onbeduidend was moet ik teleurstellen. Op een doordeweekse dag in Amsterdam bleek ze minstens zo koninklijk als op tv, met beeldschone wenkbrauwen en een perzikhuid die ik het liefst de hele avond had willen aaien.

Daarnaast was ze ook nog eens aangenaam normaal. Als ze een crostini eet vliegt er van alles in het rond en toen haar mobiele telefoon de openingsmuziek van The Good the Bad en the Ugly  begon te spelen, verontschuldigde ze zich duizendmaal voor ze opnam: „Als het deze tune is weet ik dat het een van mijn  kinderen is.”   lees verder

In Duitsland gaan geluiden op om octopus Paul na de verloren WK-wedstrijd tegen Spanje publiekelijk bakken. ‘In de frituurpan ermee’, kopt Berliner Kurier. Ook andere kranten zien graag pulpo op het menu. Het orakel van Sealife Oberhausen voorspelde tot dusver de afloop van alle WK-wedstrijden van Duitsland goed, inclusief de nederlagen tegen Servië en Spanje. De winnaar wijst hij aan door uit een van de twee glazen potten voorzien van een vlag, een mossel te kiezen.

Octopus Paul, ruim twee jaar oud, werd geboren in Groot-Brittannië en verhuisde al snel naar Duitsland waar hij tijdens het EK in 2008 ook al bijna alle wedstrijden van het Duitse team goed voorspelde. Vandaag om 11.00 uur zal hij de uitslag van de troostfinale tussen Duitsland en Uruguay voorspellen. Heeft hij dan nog honger, dan volgt ook de uitslag van de finale.

Wij kregen op de redactie in elk geval honger – gefrituurde inktvisringetjes heerlijk!

  • Siciliaanse octopus van Nuncio
  • Spaghetti Octopus
  • Griekse kalamaria
  • Chipirones a la plancha

  • Ga naar nrc.tv voor de receptuur en ingrediënten

    Alweer de laatste dag van een weekje pasta koken. Omdat het aspergeseizoen is, leek het me passend om ook iets in die richting te doen. Maar op een of andere manier vind ik witte asperges, de koningin van de Hollandse voorjaarsgroente, niet zo heel goed combineren met pasta. Ik maak er wel eens risotto mee, waarbij het aspergekookvocht dient als bouillon, en dat is heerlijk. Maar pasta en die bleke elfenbenen? Mwah.

    lees verder