Aankomend weekend is het Kerst en daarom besteden we deze week bij nrc.next uitgebreid aandacht aan het kerstdiner. Maar lekker belangrijk eigenlijk, dat kerstdiner en -ontbijt. Het gaat natuurlijk om de dingen die je doet  in de periodes tussen de verschillende eetmomenten. Borrelen, spelletjes doen, slapen, familiebezoek, wandelen, zingen voor het haardvuur, meubelboulevard, nog meer eten? 

Eerste Kerstdag duurt lang en de Tweede duurt over het algemeen nog langer, maar met deze feestelijke in between-hapjes blijft in ieder geval de tijd én je maag tussen de maaltijden door goed gevuld.  
lees verder›

• geitenkaas
• soesjes
• tomatencappucino
• zalmmousse

De voorstelling waarin ik momenteel speel (Augustus, Oklahoma) begint al om zeven uur. Dat betekent dat er vanaf half zes wordt geschminkt en  – dus –  om klokslag 5 uur wordt gegeten. Niemand heeft dan nog erg veel trek, iedereen zit lusteloos wat in zijn salade te prikken of met de pasta te spelen. Rampzalig gevolg: tijdens de tweede pauze, als we nog een heel bedrijf te gaan hebben, worden we allemaal bevangen door de gillende geeuwhonger.

Dan begint het grote snaaifestijn. Op de gang bij de kleedkamers staat een tafel waarop elke avond iets eetbaars wordt neergezet, zodat iedereen die even ‘af’ is snel wat in zijn mond kan stoppen. Het begon  – een paar weken geleden –  met een simpel zakje chips. Maar ja, die is natuurlijk  snel leeg, als je er met z’n dertienen in gaat staan graaien. lees verder›

• blik zalm
• gelatine
• gerookte zalm
• sherry

Ik zoek graag tussen de afgedankte kookboeken in kringloopwinkels. Je komt er pareltjes tegen als ‘De nieuwe keuken met natuurlijke aroma’s’; een werkje over de geneugten van etherische oliën, waarin je gerechten tegenkomt als wortelsoep met gistvlokken en marjoleinolie. En een Libelle-kookboek genaamd ‘Eenvoudig koken in de herfst’, vol oranje-bruine jaren tachtig foto’s en recepten voor ananasvla en bananencrème.

Maar soms heb je ineens onwaarschijnlijke mazzel en zie je tussen alle ongein ineens een boek staan van Wina en Han Born genaamd ‘Pizza’. Een naslagwerk met 280 recepten, waarin ook de verre neven en nichten van de pizza, zoals chapati en blini, aan bod komen. Daar betaal je dan 1 euro voor en vervolgens zit je avondenlang likkebaardend te lezen. lees verder›

• boter
• meel
• zout

Maandag werd het officieel lente en dit weekend gaat de klok een uur vooruit. De zomer is in zicht, dus ik ben een gelukkig mens. De afgelopen dagen was het dusdanig mooi weer dat ik een keer heb gepicknickt en mezelf al drie keer heb gestationeerd op een terras.

Omdat ik sinds kort beschik over een eigen kleine tuin, besloot ik om van de gelegenheid gebruik te maken en me eens te verdiepen in terrasvoedsel. Zodat ik op de dagen dat er moet worden gevochten om een plekje, ook gewoon lekker thuis kan genieten van glas wijn en een kleine versnapering.

Terrasbezoeken gaan bij mij namelijk altijd gepaard met een goede snack. In het begin van de middag wil ik mezelf nog wel eens trakteren op een tosti. Lekker dik brood met een goede kaas, wat groente, en een smakelijk sausje. Helaas hebben niet alle terrashouders kaas gegeten van de kunst van het tostibakken.
lees verder›

• ei
• feta
• filodeeg
• munt

De vader van een vriendin van mijn dochter werkt in een slachterij en hij neemt daar vandaan af en toe wat mee. Deze beginzin past eigenlijk keurig in het rijtje: mijn zus werkt bij een vliegmaatschappij, mijn neef heeft een haringkar of mijn schoonvader heeft een brouwerij. Helaas, alleen de eerste is waar.

Die vader overhandigde me afgelopen week een plastic zak met daarin een grote, eh, loeiverse kalfstong . En aangezien er afgelopen weekeinde toch mensen kwamen eten was dit een mooie aanleiding om die kilo zacht vlees op twee manieren klaar te maken: als luxe koude snack en lauw in een salade met waterkers en appel. Het is hier vaker aangehaald: een tong is officieel orgaanvlees, maar dit is toch meer gewoon fijne vleeswaar en dus heel wat minder ‘eng’ dan bijvoorbeeld zwezerik of hersens.   lees verder›

• kalfstong

Bij falafel moet ik altijd direct denken aan een hele ordinaire snacktent in mijn woonplaats waar niemand overdag überhaupt naar omkijkt. ’s Nachts is het een ander verhaal. Zodra de kroegen de tap opengooien zet/de falafelkoning zijn frituur aan. Dan staan ze met rijen dik te dringen voor toonbank. Want als de drank in de man is, dan komen ze wel, lallende hongerhalzen op zoek naar een nachtelijke snack.

Om van deze falafel te kunnen genieten is het maar beter dat je op dat moment niet helemaal toerekeningsvatbaar bent, want tussen de sla en schijfjes komkommer liggen verdwaalde sigarettenpeuken en je moet uitkijken dat je je nek niet breekt als je struikelt over opgerolde kroegtijgers die her en der in  de toko   hun roes aan het uitslapen zijn. lees verder›

• ei
• kikkererwten
• komijnzaad
• koriander
• munt
• ui

 Je zult op een dag maar besluiten geen vlees van zielige dieren meer te willen eten. En je zult tegelijkertijd maar een stiekeme passie hebben voor een zekere, obscure vleescreatie uit de snackbarwereld.
Zo iemand is C. Ze vertelde me dat ze na een aantal jaar nog steeds vierkant achter haar besluit om alleen nog keurig biologisch opgevoede dieren te consumeren stond, maar dat ze er heimelijk van droomde nog eens haar tanden te zetten in een berenklauw. Of ik niet een biologische berenklauw voor haar kon ontwerpen, was de vraag. lees verder›

• gehakt
• ketjap manis
• mosterd

Liefhebbers van foie gras hebben altijd een mooi rijtje argumenten paraat om je ervan te overtuigen dat het niet wreed is om een eend of gans te dwingen meer te eten dan normaal door het beest een trechter op een stofzuigerstang door de strot te duwen.
 
Een eend ademt door een gaatje in zijn tong, dus stikt niet. De keel van eend is erop gemaakt om de snavel van moedereend te verdragen, dus het doet ook geen pijn. Dat die lever vervolgens zes keer zo groot wordt als normaal is ook geen enge ziekte. Zoals mensen een dikke buik (of dikke heupen) krijgen van te veel of te vet eten, zo slaan vogels hun vet op in de lever. Niets bijzonders dus.
 

lees verder›

• foie gras
• kalfsgehakt

Collega van NRC Marjoleine de Vos schreef er op Valentijnsdag ook al over: eetfilms waarin voedsel in verband wordt gebracht met seks. Ik ben niet zo dol op van die rolprenten waarin schaars geklede dames kreunend de soep naar binnen lepelen, terwijl de zwetende kok nog maar eens een extra pepertje in de pan gooit. Maar ik moet bekennen dat ik vorige week, nadat ik acht goddelijke gangen had gegeten in restaurant Solo, bepaalde gevoelens kreeg voor de man die al dat heerlijks had klaargemaakt. Met seks hadden die overigens niets te maken. Eerder met verliefdheid. Ja liefde, zelfs. Toen ik later op de avond een kijkje in de keuken mocht nemen en chef Mohammed El Harouchi een hand gaf, heb ik staan blozen als een bakvis.

lees verder›

• amandelen
• kip
• pitabroodjes
• pruimen
• saffraan

Een vriend vroeg me laatst: als je maar tien gebruiksvoorwerpen mocht kiezen om de rest van je leven mee te koken, welke zou je kiezen? Buiten het fornuis en servies, het ging om de essentiële handelingen. Een oefening in pragmatisme.

Een goede koekenpan, natuurlijk. Een soeppan, daar kun je ook kleine dingen in koken. Een scherp koksmes. Dat is drie. Een grote zeef, die kun je als vergiet gebruiken. En als je goed mikt ook als kleine zeef. Maar dan. Een garde, daar is eigenlijk geen substituut voor. Dat is al vijf. En een rasp? De lol was er snel af. In gedachte ging ik door de lades en langs de rekjes en kwam tot conclusie dat ik heel veel hou van al mijn kleine one-issue keukengadgets, die ik eigenlijk nooit gebruik. lees verder›

• eieren
• kaas
• prei
• slagroom