Opeens was Nederland verdeeld in mensen die nog wel komkommers durfden eten en mensen die er niet over peinsden zo’n groene jongen ook maar aan te raken. Behorend tot de eerste categorie kocht ik vorige week twee zwaar afgeprijsde komkommers op de Haagse biomarkt. De groentehandelaar keek me bij bestelling bewonderend aan. ‘Een avontuurlijke eter’, zag je hem denken.

Dat viel eigenlijk wel mee. Het ging om Hollandse komkommers, dus het was niet alsof ik een spelletje Spaans roulette speelde. Bovendien, wat moest ik mijn bloedjes van kinderen anders te eten geven? Zoals het Van der Valk-concern gebouwd is op een schaaltje appelmoes, zo komt er bij mij thuis slechts bij uitzondering géén komkommer op tafel.
lees verder›

• dragon
• komkommer
• lavas
• marjoraan
• salade
• soep

De voorstelling waarin ik momenteel speel (Augustus, Oklahoma) begint al om zeven uur. Dat betekent dat er vanaf half zes wordt geschminkt en  – dus –  om klokslag 5 uur wordt gegeten. Niemand heeft dan nog erg veel trek, iedereen zit lusteloos wat in zijn salade te prikken of met de pasta te spelen. Rampzalig gevolg: tijdens de tweede pauze, als we nog een heel bedrijf te gaan hebben, worden we allemaal bevangen door de gillende geeuwhonger.

Dan begint het grote snaaifestijn. Op de gang bij de kleedkamers staat een tafel waarop elke avond iets eetbaars wordt neergezet, zodat iedereen die even ‘af’ is snel wat in zijn mond kan stoppen. Het begon  – een paar weken geleden –  met een simpel zakje chips. Maar ja, die is natuurlijk  snel leeg, als je er met z’n dertienen in gaat staan graaien. lees verder›

• blik zalm
• gelatine
• gerookte zalm
• sherry

Dochter (7) en ik lezen momenteel voor de zevende keer De Fantastische Meneer Vos van Roald Dahl. We houden allebei erg van het het verhaal over de vos die de gemene boeren Bits, Bolus en Biet altijd te slim af is. Terwijl zij wachten bij de uitgang van het hol tot hun vijand – door honger gedreven – tevoorschijn zal komen, graaft meneer Vos ondergrondse gangen naar hun voorraadschuren en steelt daar eten voor al zijn dierenvrienden. 

 
 Tegenwoordig worden de boeken van Roald Dahl geïllustreerd door Quentin Blake. Een geweldige tekenaar die  Dahls zwarte kant goed aanvoelt en aanvult. De illustraties in mijn oude druk zijn gemaakt door Donald Chaffin en veel romantischer en schattiger. Ook best weer eens fijn, in deze weken waarin we continu getrakteerd worden op die weeë blik van Robert M., boven dat smotsige oranje hemd. Het allermooist vinden dochter en ik de tekening bij het slothoofdstuk.  Daarop zitten alle keurig aangeklede vosjes, dassen en konijntjes rond een tafel vol gebraden ganzen, worteltjes en kruikjes brandewijn. Allemaal door meneer Vos gestolen van de inmiddels bloedchagrijnige boeren die nog steeds met geladen geweren zitten te wachten.

lees verder›

• coquilles
• pancetta
• venkelknollen

Een paar jaar geleden mocht ik om onduidelijke medische redenen een tijdje geen kaas eten – iets met borstvoeding en darmkrampjes.

Ik denk niet graag terug aan die tijd. Ik wist natuurlijk al wel dat ik van kaas hield, maar dat het leven zonder kaas nagenoeg zinloos is – dat werd toen pas pijnlijk duidelijk. lees verder›

• boerencheddar
• courgette

Zoals beloofd vandaag een voorgerecht dat eenvoudig te bereiden is als je een groot aantal gasten verwacht. Soep is bij dergelijke gelegenheden natuurlijk een voor de hand liggende keus: prima van tevoren in ruime hoeveelheid klaar te maken, dus geen last minute stress.
Vind je soep niet feestelijk genoeg, overweeg dan een aantal schalen met kleine gerechten op tafel te zetten, een soort antipasto misto. Vaak zijn dergelijke  hapjes best een dag eerder  te maken. En gelukkig zijn er ook wel wat dingen te verzinnen die (tijdelijk) buiten de koeling te bewaren zijn, want in de koelkast  is weinig plaats, die ligt vol witte wijn. Laatste tip: maak het vooral allemaal niet te ingewikkeld. Het is  voor iedereen fijn als je om zeven uur schoongewassen en opgeruimd je gasten kunt ontvangen en niet boven een mislukte vispastei staat te huilen.
lees verder›

• geitenkaas
• paprika

Wat zullen we met Kerst eten? Ik vroeg het me begin oktober al af. Het eind van het jaar is een drukke tijd in de culischrijverij en dus kun je niet vroeg genoeg beginnen met plannen maken. Vorig jaar hadden we een vegetarisch kerstdiner in nrc.next. Het aantal vegetariërs in Nederland groeit, maar ze zijn nog altijd in de minderheid. Daarom nu toch weer vlees op tafel. Alleen dan wel zo duurzaam mogelijk.

Nog een overweging dit jaar: geld. Of die kredietcrisis nu op z’n einde loopt of niet, veel mensen zitten er nog middenin. Dus moest het een low budget-kerstdiner worden. Het ligt aan wat je aan basisspullen in huis hebt, en wat je nog moet kopen, maar in principe kost dit 8-persoonskerstdiner je niet meer dan 100 euro. Zonder drank. Dat dan weer wel. lees verder›

• bieten
• chocolade
• cranberry
• kerst
• makreel
• paddestoelen
• wild

Een goed diner bestaat niet uit een aantal willekeurige gerechten die je na elkaar serveert. Er moet een onderlinge samenhang zijn, die ervoor zorgt dat je gasten na afloop huppelend naar huis gaan. Met het oog op het aanstaande kerstdiner, vandaag een cursus menuleer in vier stappen.
De eerste regel betreft de ingrediënten. Een van de wetten uit de klassieke menuleer eist dat een ingrediënt nooit twee keer mag voorkomen (met uitzondering van truffel). En die wet snijdt hout. Het is gewoon saai wanneer je tijdens een diner twee keer kerstomaatjes op je bord krijgt, of wanneer alles smaakt naar vanille.
Ten tweede is het belangrijk ook de bereidingswijze af te wisselen. Om een voorbeeld te geven: achtereenvolgens tempura, friet en gefrituurde filodeegflapjes serveren is geen goed idee. Hoe lekker al deze gerechten los van elkaar ook zijn, je wilt niet als voor-, hoofd- en nagerecht iets gefrituurds eten.

lees verder›

• oesters
• sinaasappel

Tegen de achterkant van mijn huis groeit een druivenstruik die ondanks ernstige verwaarlozing en zelfs incidentele mishandeling (door mijn zonen hoor; zo’n natuurbarbaar ben ik ook weer niet) vrucht draagt alsof ze dagelijks door Demeter zelf wordt vertroeteld. De druiven, kleine blauwe met tamelijk zoet vruchtvlees en per druif maar een enkel zaadje, zijn verrukkelijk. Maar het zijn er zoooo veel.
Voordat je nu met adviezen komt (want dat is inderdaad waarop ik hoop); de meest voor de hand liggende oplossingen zijn al geprobeerd en afgekeurd. We deelden uit aan buren en familie. Maar de meeste van onze buren en familie hebben zelf eveneens last van een druiveninfarct. We hebben de druiven uitgeperst in een sapcentrifuge. Maar niemand in mijn gezin blijkt van vers geperst druivensap te houden.

lees verder›

• druiven
• geitenkaas
• sla
• week van de smaak

Vorige week was de Engelse televisiekok Rick Stein een etmaal in Nederland; een mooie aanleiding om een aantal van zijn visrecepten te maken. De Cambodjaanse vispuddinkjes van gisteren bleken net zo lekker als ze eruit zaken op de foto in Steins Far Eastern Odyssey.

Ik was rijkelijk laat met het aanvragen van een interview en bijna was de kans hem te ontmoeten me ontglipt. „Misschien kan ik je een half uurtje geven”, mailde zijn Nederlandse uitgever, „maar dat gaat wel van zijn lunchtijd af.” „Mag ik hem dan misschien mee uit lunchen nemen?” schreef ik terug. En warempel, dat mocht. lees verder›

• komkommer
• oesters
• sherry

Als laatste recept in deze mosselweek een lauwe salade van mosselen en nieuwe aardappels met koriander en een frispittige dressing van harissa. Met knapperig stokbrood erbij heb je er een maaltijd aan voor twee, of een voorgerecht voor vier.

lees verder›

• aardappelen
• mosselen
• sla