Berichten in de categorie Weekendtip

Naast goede wijn en whisky zijn er weinig dingen die er beter op worden naarmate ze langer liggen.
Misschien een goede kaas of tafelzuur. En zo zijn er vast nog wel een paar te bedenken, maar het blijft weinig vergeleken bij de hoeveelheid dingen die er níét beter op worden als je ze laat liggen.
En zelfs zo’n goede wijn of een heerlijke overjarige kaas heeft op een gegeven moment zijn beste tijd gehad. Dus komt het rijpen van dranken en spijzen, zoals alles in het leven, aan op timing.

Zo is het ook met stoverij. lees verder

Filmposter van Food, Inc.

Filmposter van Food, Inc.

Al eerder hadden we het hier over het programma Foodprint van het architectuurcentrum Stroom. Het wil laten zien wat de invloed van voedsel is ,,op de cultuur, de inrichting en het functioneren van de stad”.

De komende dagen organiseert Stroom samen met het Filmhuis Den Haag een mini-documentaire festival over voedsel. Met morgen om 19.30 uur Food Inc., vrijdag de Nederlandse documentaire Tuinverhalen van Boris Gerrets, zaterdag The Real Dirt on Farmer John en The Garden, en zondag Our Daily Bread.

jamiesamerika

Janneke en ik waren niet meer zo van Jamie Oliver, zeiden we laatst tegen elkaar. De recepten verrasten niet meer, zijn boeken stonden vol met foto’s van hemzelf (en zijn vrienden en familie), en dat ge-pukka. Dus toen zijn nieuwste boek, Jamie’s America, op de redactie kwam, waren we ook niet meteen laaiend enthousiast.

Tot vorige week. Toen zagen we Jamie opeens weer op televisie, lees verder

Zoals ieder jaar eind november, heeft autofabrikanten Michelin vanochtend vroeg haar felbegeerde sterren uitgedeeld in Nederland. Het aantal restaurants met drie sterren blijft op 2 staan (De Librije en Oud Sluis), Restaurant Boreas in Heeze ging van 1 naar 2 sterren, wat het totaal aan tweesterrenrestaurants in ons land brengt op 14. En 10 restaurants kregen hun eerste ster.  

Tip van mij: Reserveer zo snel mogelijk een tafeltje bij een van de gloednieuwe sterrenrestaurants. De prijzen zijn nu namelijk nog op 0-sterren-niveau (want die durven ze natuurlijk niet meteen de eerste week omhoog te gooien) en het eten is royaal op 1-sterrenniveau (want ze hebben net een verse dosis zelfvertrouwen gekregen en stijgen met gemak boven hun eigen kookkunsten uit).

Vandaag ook in de Nederlandse bioscoop: Julia & Julia, over Julia Childs en Julia Powell. NRC-recensent Peter de Bruijn schrijft: ,,Beide verhalen zijn knap met elkaar verweven in de frisse komedie Julie & Julia. Meryl Streep sprankelt als de luidruchtige, doortastende Julia Child. (..) De film richt zich op de overeenkomsten tussen de twee vrouwen. Beiden zijn kinderloos maar gelukkig getrouwd, beiden zijn aanvankelijk stuurloos maar vinden hun levensvervulling door hun passie (voor koken) te volgen.”

Regie: Nora Ephron. Met: Meryl Streep, Amy Adams . In: 27 bioscopen
Drie ballen van Peter de Bruijn

In het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad schrijft Marjoleine de Vos morgen over het leven van Julia Child.

julie_and_julia

Heeft iemand het blog van Julie Powells gevolgd? Ze deed een aantal jaar een heldhaftige poging om alle 524 recepten te koken uit Mastering the Art of French Cooking van Julia Child. Child geldt als de Amerikaanse Elizabeth David, de vrouw die de Franse keuken naar Amerika bracht, en in de jaren zestig de Amerikanen via haar tv-show leerde koken.

Powells weblog was hilarisch. Ze worstelde in een kleine New Yorkse keuken met gelei, kreeft, taarten – alles om te leren koken. Haar blog werd een boek, en het boek werd een bestseller die nu is verfilmd met Meryl Streep als Child en Amy Adams als Powell.

Het interessante is dat de film, die net uit is (en waarschijnlijk in oktober in Nederland uitkomt), in de VS een debat doet oplaaien over kooktelevisie. Michael Pollan schrijft in de New York Times dat hij niet begrijpt waarom kooktelevisie zo populair is terwijl Amerikanen nauwelijks thuis koken:

lees verder

Nog niks te doen donderdagavond 7 mei? Ga naar cafe De Unie in Rotterdam. Tijdens De Unie Late Night zal een ode worden gebracht aan de zoetste vrouwen van Rotterdam: Elena en Anastasia de Ruyter van cateringbedrijf Lof de Zoetheid. 

Moeder en dochter maken de lekkerste én mooiste cakejes, chocolaatjes en taarten van Rotterdam en Rusland. Ze werken vanuit een atelier aan de Eendrachtsweg en verzorgen caterings, high tea’s en andere zoete zaken. www.lofderzoetheid.com

Gastheer Ernest van der Kwast heeft mij beloofd dat Anastasia en Elena meer dan genoeg te proeven mee zullen nemen. 

Verder te gast:

Michel van Dartel - organisator van Test_Lab, oftewel: artistic Research & Development

Sjoerd van Oortmerssen - ex-jakhals goes Villa Achterwerk

Live optreden: Furlan Williams

Korte film: Impasse van Bram Schouw

 

Aanvang: 22:00 uur. Drank en dj vanaf: 21:30 uur. Entree: € 2,50.

www.unielatenight.nl

Ooit waren sigaretten zo salonfähig dat je ze bij een feestje in glazen op tafel zette. Bosbes herinnerde ons eraan op het nextkookblog. Toen ik het las ging meteen een luikje open, ergens op de afdeling jaren zeventig van mijn geheugen: 3 juni 1978.

Mijn ouders waren twaalfeneenhalfjaar getrouwd, een prestatie die gevierd moest worden. Een zaaltje was te duur, dus het feest was thuis, in onze donkerbruine woonkamer. De feestjurk van mijn moeder was er niet minder mooi om. De mijne ook niet trouwens; mijn moeder had hem zelf genaaid in een stofje waarvan we ook een tafelkleed hadden.

lees verder

Op verzoek, hierbij de recensie van restaurant Ivy die op 9 april jl. in next stond:

 

Moleculair koken is uit. El Bulli is achterhaald. Aldus een hoofdredactioneel artikel op de nieuwssite Misset Horeca. Dat was begin februari van dit jaar. Ongeveer tegelijkertijd opende Francois Geurds de deuren van zijn Rotterdamse restaurant Ivy. Geurds werkte eerder twee jaar in The Fat Duck, (kort door de bocht) het Engelse El Bulli. Op het menu van Ivy: piccalily-ijs bereid met vloeibare stikstof.

Laat ik open kaart spelen: Ik houd van écht eten op mijn bord, niet van gimmicks. Voor mij had ‘de moleculaire keuken’ al veel eerder doodverklaard mogen worden – liefst nog vóórdat Adria’s werk op grote schaal werd gekopieerd door mindere artiesten. Sceptisch is dus waarschijnlijk de meest accurate beschrijving van de stemming waarin ik ga lunchen bij Ivy.

lees verder