Berichten met de tag Aubergine

Vraag: Wat is er Hollands aan de Hollandse tomatensoep van Unox? Antwoord: Niets. Of, nou ja, niets; alleen de basilicum komt van Nederlandse bodem. De rest van de ingrediënten – tomatenpuree, raapzaadolie, citroensapconcentraat, gistextract, specerijen – reist de halve wereld over om in het Brabantse Oss in een 500 liter-soepketel te worden gebrouwen tot een tomatensoep naar Pools recept.
Het is het soort Keuringsdienst-van-Waarde-achtige informatie waar ik dol op ben, en waar ‘Ons eten’, van Volkskrantjournalist Mac van Dinther en fotograaf Tony Leduc, vol mee staat. We wéten allemaal wel dat de voedingsindustrie ons vaak maar wat op de mouw speldt – denk aan het woord ‘ambachtelijk’, dat sinds haar succesvolle introductie op het product-etiket een geheel nieuwe betekenis kreeg – maar wat nu precies werkelijkheid is, en wat ontsproten aan het creatieve brein van de marketingafdeling, blijft meestal in het ongewisse.
lees verder

Iedere kok moet er minstens één hebben:  een ‘altijd-goed-recept’.  De maaltijd waar je haast geblinddoekt inkopen voor kunt doen, iets wat je zo vaak hebt klaargemaakt dat je, als je je pols gebroken hebt of door andere onvoorziene omstandigheden niet aan het fornuis kunt staan, vanuit een luie stoel je huisgenoot kunt instrueren.  Zo’n gerecht waar je minstens 1 x per maand aan denkt, als je even geen inspiratie hebt voor originele culinaire avonturen, en waar je je dan de hele dag stilletjes op verheugt omdat je wéét dat je die avond verschrikkelijk lekker gaat eten. Vandaag deel ik mijn altijd-goed-recept met jullie.

lees verder

In het Midden-Oosten is er een gezegde, dat er meer dan duizend manieren zijn om aubergine klaar te maken, en dat een vrouw pas geschikt is om te trouwen als ze ze allemaal kent. Zou dat hier ook werken? ‘Liefje, ik wil best met je samenwonen, maar kun je wel minstens 25 stamppotjes maken? En 100 verschillende gehaktballen, en 75 soorten chocoladekoekjes?’ Lijkt me een gevaarlijke dealbreaker.
lees verder

Een van de heerlijkste, geurigste gerechten uit de Provence is ratatouille. Vier jaar geleden plaatste ik hier in de krant een klassiek recept voor deze stoofpot van aubergines, courgettes, paprika’s, ui en tomaten. Nu we het deze week over de Provençaalse keuken hebben, vond ik dat een ratatouille niet mocht ontbreken. Maar ja, om nou mijn eigen recepten te gaan herhalen.
Daarom bedacht ik een nieuwe methode om ratatouille te maken: in de oven. En nu ik deze manier ontdekt heb, sluit ik niet uit dat ik het gerecht voortaan altijd zo ga maken. Het is namelijk zoveel makkelijker dan al die groenten één voor één te stoven, en om eerlijk te zijn, minstens zo lekker op deze manier. Omdat ze losjes in zo’n ovenschaal liggen – in plaats van door elkaar gehusseld in een pan – blijft de structuur van elke individuele groente beter overeind.
lees verder

Het was de week van de makkelijke maaltijdsalades. Lekker zomers en licht eten, waarvoor je niet al te lang in de keuken hoeft te staan. Dat laatste geldt niet helemaal voor de salade van vandaag. Met het bereiden van de couscous en het roosteren van courgettes, aubergines, tomaten en halloumi ben je toch al snel een half uur, drie kwartier kwijt. Maar het resultaat is de moeite waard.

De receptuur luistert overigens niet heel nauw. Wie wil vervangt een van de groentes door een andere. Geroosterde en ontvelde paprika’s bijvoorbeeld, zijn ook lekker in deze salade. Net als gegrilde groene asperges. En koriander in plaats van, of naast peterselie en munt, het kan allemaal.

lees verder

De vuvuzela heeft gesproken, oorverdovend en onverbiddelijk. Sinds afgelopen vrijdag en tot en met zondag 11 juli zullen we weinig anders meer horen dan dit godvergeten getetter.

Nee, ik erger me er niet aan. Ik erger me eerder aan de post-imperialistische arrogantie van de antivuvuzela-beweging. Hoezo verbieden? When in South Africa, do as the South Africans. Blaas op hun toeters, drink hun bier (Castle bijvoorbeeld, te koop bij Lidl) en eet hun eten. Proef hun pap, hun biltong en hun bobotie. Dat is precies wat we hier gaan doen. Op zoek naar de smaak van Zuid-Afrika. lees verder

Mag ik een warm applaus voor onze speciale gast van deze week. Dames en heren, jongens en meisjes, ik heb het genoegen u te mogen presenteren, niemand minder dan, en laat ik nog even benadrukken hoe bijzonder het is dat hij in ons midden kan zijn, we zijn lang bezig geweest met de voorbereidingen, maar het is ons gelukt, hij ís hier, en dus, dames en heren, jongens en meisjes, wil ik graag uw warmste applaus voor: het ei.

Ach ja, het loopt tegen Pasen, laten we het weer eens over eieren hebben. Die ene week per jaar dat ze er zelf om vragen zou het toch onaardig zijn ze te negeren. Een ei is doorgaans onzichtbaar. Het is er wel, het is er altijd, maar eist niets. Het dient. Het faciliteert. Zonder een ei geen cake, geen mayo, geen soufflé, geen smeuïg gehaktballetje, geen omelet.  Een ei offert zich op ter meerdere glorie van zijn collega-ingrediënten. Een ware keukenheld dus. En deze week mag-ie even in de schijnwerpers. lees verder

Stel, je houdt allebei van uitgaan en van mensen om je heen, maar ook van af en toe een rustig avondje op de bank. Je houdt allebei van snowboarden, van de prosecco van de Lidl en van jullie jaarlijkse fiets-kampeertocht met vrienden in de Ardennen.
Stel, jullie zijn het erover eens dat jullie  twee kinderen willen, liefst een jongen en een meisje. Jullie houden van dezelfde muziek, dezelfde boeken, dezelfde films, ja, jullie houden er wonderlijk genoeg zelfs allebei van oude afleveringen van Friends te kijken.
Stel, jullie zijn het perfecte stel. Het enige, maar dan ook het enige, wat jullie volmaakte liefde bedreigt is dat jij het eten van dieren zielig, vies,  ongezond, ongepast in het licht van het wereldvoedselprobleem, slecht voor het milieu vindt. En hij/zij niet. 

lees verder

Van alle maanden in het jaar vind ik september denk ik toch de mooiste. Misschien komt het omdat ik een dezer dagen jarig ben. Misschien ook omdat ik zo’n hekel heb aan de winter dat ik elke warme nazomerdag koester als een stervende oude boer die nog één keer de zon wil zien opgaan boven zijn velden. Maar is de natuur niet ook op z’n weelderigst? Het culturele en sociale seizoen net weer fris van start?
Ik kan eigenlijk maar één minpuntje aan deze maand bedenken: hij gaat te snel voorbij. Nog maar tien dagen september. Die moeten we dus optimaal benutten. Het is bovendien de nationale Week van de Smaak (die natuurlijk niet voor niets in september wordt gehouden). Daarom gaan we de komende dagen koken met de lekkerste producten van dit moment. Ons eigen oogstfestival.

lees verder